Je mutte mar hoare wy’t seit: strike en seile

Nuttert het òk un tydsje in Wierum woand. Dêr wurdt allinnich mar Fries praet, dus met myn Dokkumers war ik dêr inport. Dat kon mij nyt su feul skele, want de kroechbaas war òk inport. Dy kwam út de skilderswyk in Den Haach. Bert hete hij, God hewwe syn siel. Bert had al twaalf ambachten had en nou war der kroechbaas van de Kalkman.
Winters had er syn stamgasten út ut dorp. Der wadden noch wel wat frijgesellen dy ’t hun geld kwyt musten. Self bin ik òk mar stamgast wurden, want ik kon altyd moai ouwehoere met Bert over fotografie, boaten, silen en wat niet mear.

Su ging ik òk met Bert te striken. Nee, wij liepen nyt in oans bloate kont deur de Dorpsstraat. We hadden twee stokken met un net der tussen dat an de onderkant met un ketting ferswaard war. Bert was twee meter lang, dus as wij te striken gingen dan liep Bert an de diëpe kant in de geul en ik an de hoge kant. Ut net tussen oans in trokken we dan deur de geul teugen de stroom in. At un schol of bot dy ketting op syn harses kreech, dan skoat er omhooch in ut net en trokken wij him ‘t droge op. En dan thús fis bakke in de skuur.

Toen Bert met de kroech stopt war, ging hij as toaneelmeester met Jos Brink syn theaterprogramma ut land deur. Hij bouwde un buske om tot kemper dat wij ‘de wipexpres’ noemden. Su kòcht ’ie òk un houten sloep foar achter de dyk. Der kon òk un seil op, mar dat war niet su bêst mear. Dus Bert tane en herstelle tot ut 100% war. Dus op un moaie dach komt er naar mij toe: ‘We gaan de see op, wynkracht 5, dus dat kin dy sloep wel hewwe!’ Toen de sloep eindelek dreef, haalden we de skoat an en un bêste poester wyn blies ut hele seil meteen an gort. We hewwe noait wear met dat ding seilt.

Nutterd

Deel dit bericht:

Zomergasten: drie vriendinnen op vakantie

Wat vinden toeristen van Dokkum en waarom hebben ze juist deze stad uitgekozen om hun vakantie door te brengen? De redactie van In-Dokkum.nl zoekt ze deze zomer op langs de waterkant, op de camping of in de winkelstraten van Dokkum. In de vierde editie van onze rubriek Zomergasten: de vriendinnen Anne Margreet, Geeske en Joanne, uit Amersfoort.

Op de Markt zitten drie zomers geklede dames, het zijn Anne Margreet, Geeske en Joanne; drie vriendinnen uit Amersfoort. Ze zijn druk met elkaar in gesprek en genieten nog even na van hun korte vakantie op één van de waddeneilanden…

Eerste vakantie zonder ouders
De vriendinnen, alle drie zeventien jaar, komen net terug van een midweek Ameland. Ze kwamen maandag aan op het eiland en hebben vanochtend weer de boot naar Holwerd genomen. Ze zijn alle drie voor het eerst zonder ouders op vakantie en hebben het reuze naar hun zin gehad. “Het was onze eerste keer op Ameland, we vonden het super mooi en hebben ons goed vermaakt!”, aldus één van de vriendinnen. Tijdens hun mini-vakantie op Ameland sliepen ze in een huisje wat ze gehuurd hadden.

Dagje Dokkum
Na hun mini-vakantie op Ameland besloten ze er nog een dagje Dokkum aan vast te plakken, waar ze alle drie nog niet eerder waren geweest. Ze hebben al gewinkeld, door de mooie straatjes buiten het centrum geslenterd en rusten nu even uit op de Markt. “Lekker rustig”, zeggen ze. “Even bijkomen van de zware vakantie”, grapt één van de meiden… Straks willen ze nog een ijsje halen en we tippen ze op ZUCO.

Examenuitslag
De meiden hebben onlangs examen gedaan van de middelbare school en op dit moment zijn ze nog in afwachting van de uitslag. “Reuze spannend! Maar stiekem hebben we alle drie wel de hoop dat we geslaagd zijn, dus de vakantie op Ameland, inclusief het dagje Dokkum, was een leuke afsluiter van ons examenjaar”, zegt één van de drie. We sluiten het gesprek af en wijzen de dames de weg naar de kleine zuivelfabriek.

Deel dit bericht:

Dokkumer vragenuurtje: Anne Pieter Wienia


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Anne Pieter Wienia,
mede-eigenaar van melkveebedrijf Wienia in Oostrum.

Wie ben je?
Ik ben Anne Pieter Wienia, 49 jaar.

Wat doe je?
Ik ben boer.

Wat heb je met Dokkum?
Het melkveebedrijf dat ik samen met mijn broer run, is gevestigd in Oostrum, maar mijn gezin en ik zijn volop Dokkum georiënteerd. Ik vind het een prachtig stadje en we wonen maar vijf minuten vanaf het centrum. In ons vrije tijd doen we graag even een borreltje in de stad, ons sociale leven speelt zich dan ook voornamelijk af in Dokkum. En mijn vrouw werkt er in de Sionsberg.

Het mooiste plekje van Dokkum is:
De Zijl, ik vind de authentieke gebouwen prachtig.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ook De Zijl. Ze zouden daar een mega grote stretchtent moeten spannen, door middel van hydraulische palen die uit de grond komen, zodat evenementen bij slecht weer altijd door kunnen gaan. Ik heb dat een keer gezien in Zwitserland, waar we regelmatig naartoe gaan, en dacht meteen: dat moeten we hier in Dokkum ook hebben! En ze zouden voor het verkeer in de binnenstad één vaste route moeten creëren, éénrichtingsverkeer dus.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… tot 11:00 uur ideaal… Daarna wordt het minder. Ik laat de auto dan ook meestal thuis als ik naar Dokkum ga en pak liever de fiets.

Dokkum is over tien jaar… heel erg toeristisch en erg in trek.

De nieuwe markt is… prachtig!

Tien vragen, speciaal voor jou:
Verliefd, verloofd, getrouwd, kinderen?
Getrouwd, vorige week alweer 25 jaar, dus we hebben een groot feest gehad hier op de boerderij! Samen met mijn vrouw heb ik twee kinderen, een zoon van 19 een dochter van 21 jaar.

Wou je altijd al boer worden?
Nee, ik heb vroeger een technische opleiding gevolgd, werktuigbouwkunde, dus ik had eigenlijk andere toekomstplannen voor ogen. Maar ik ben als kind zelf opgegroeid op de boerderij en rond mijn 20e begon het idee van een eigen boerderij me te trekken en had ik daar mijn pijlen op gericht…

Je runt dit melkveebedrijf samen met je broer; hoe is dit destijds ontstaan en hoelang doen jullie dit al samen?
Mijn broer is tien jaar ouder en kwam in de maatschap van het ouderlijk bedrijf. Dat kochten mijn ouders rond 1957, toen ze vanuit Nicolaasga hier naar Oostrum verhuisden. Die boerderij zit drie kilometer verderop. Toen in 1991 deze boerderij te koop stond, zagen mijn broer en ik een mooie kans en werden mijn broer en ik compagnons. Nu runnen we beide boerderijen samen. Op deze boerderij aan de Tichelwei hebben we alles vernieuwd, of nieuw gebouwd en op de ouderlijke boerderij waar mijn broer woont, staat het jongvee.

Hoe is het om als twee broers samen een bedrijf te runnen; zijn jullie het altijd met elkaar eens?
We zijn natuurlijk compagnons en werken altijd samen. Maar we kunnen elkaar ook wel goed vrijlaten; we lopen de deur niet bij elkaar plat buiten het werk om, daar ligt wel onze kracht. Verder hebben we ook ieder ons eigen rol/taken. Zo ben ik meer gespecialiseerd in de technische kant en administratie en mijn broer Meine is weer actiever in het vee; hij gaat bijvoorbeeld over het fokken van de koeien.

Hoe groot is jullie bedrijf? Hoeveel koeien hebben jullie op stal?
We hebben ongeveer 400 koeien. Mijn ouders begonnen met 50, dus we zijn aardig uitgebreid en daarnaast geoptimaliseerd. We hebben Zwitserse alpenkoeien, in alle kleuren. Dat is een bewuste keuze, want dit is een duurzamere/sterkere koe-soort, wat zorgt voor een genetisch sterker geslacht.

Wat is er zo mooi aan om melkveeboer te zijn? Zijn er ook minder mooie kanten aan het vak?
De manier van leven vind ik heel uniek, het is heel divers en geen dag is hetzelfde! We wonen en werken natuurlijk op één plek, wat soms ook een nadeel is omdat je altijd ‘aanwezig’ bent. De activiteiten gaan altijd door, zo kan het zomaar zijn dat er ’s nachts kalveren worden geboren en dat je onverwachts je bed uit moet. Boer zijn ben je dus echt 24/7. Fysiek gezien is het wel zwaar werk.

Hoe ziet een ‘normale’ werkdag van jullie eruit?
De dag start voor ons om 04:00 uur. Dan beginnen we met het melken van alle koeien. Dit duurt ongeveer tot 07:30 uur en dan maken we schoon. Rond 08:00 uur nemen we even de tijd om wat te eten. Dan rond een uur of 10:00/10:15 uur is het tijd voor koffie! Tijdens de koffie bespreken we dan altijd even hoe de rest van de dag eruit gaat zien. Na de koffie gaan we verder met onderhoudswerkzaamheden. Denk bijvoorbeeld aan koeien insemineren of klauw bekappen. Als dit gedaan is, is het meestal een uur of 12:00 uur en dan is het voor ons lunchtijd. We nemen dan even een uurtje pauze en daarna gaan we weer aan de bak; tijd voor veldwerkzaamheden, zoals oogsten. Als het weer dat toelaat tenminste… We hebben, zover dat kan, dus wel een vaste planning, maar soms moeten we daar wel eens van afwijken. Hoe volgende week eruitziet, kunnen we nu bijvoorbeeld nog niet zeggen. Elke dag is weer een verrassing…

Is er veel automatisering binnen het bedrijf?
Nee, we zijn een vrij authentiek bedrijf en doen veel dingen zelf. We gebruiken bijvoorbeeld geen melkrobot, maar hebben een swing-over melkstal. Dit wil zeggen dat we, vrij snel en eenvoudig, twee koeien per keer kunnen melken met één apparaat, dat duurt ongeveer zes minuten per koe en er kunnen 32 koeien per kant in de melkstal, dus 64 in totaal. Bij ons zijn er altijd twee mensen in de melkstal aanwezig; die zorgen er voor dat de koeien twee keer per dag gemolken worden.

Jullie zijn een duurzame veehouderij en wekken ook zonne-energie op? Kun je hier iets meer over vertellen?
Klopt, onze stal is gebouwd volgens toen geldende welzijnseisen. Zo hebben onze koeien bijvoorbeeld voldoende ruimte om te bewegen en staat het comfort voor de koeien bij ons centraal. Zo laten we onze koeien minimaal zes uren per dag grazen in het land. Verder voldoen wij aan de strenge regels waar een duurzame veehouderij aan moet voldoen. Daarnaast wekken we inderdaad zonne-energie op; wij hebben 1.700 zonnepanelen, waardoor we zelfvoorzienend zijn en energieneutraal draaien. Op de stal liggen genoeg zonnepanelen om daarnaast maar liefst 100 huishoudens van stroom te voorzien. Mensen kunnen dit kopen bij ‘vandebron’, een soort Marktplaats voor duurzame energie uit Nederland.

Wie moet het bedrijf op den duur van jullie overnemen?
Dat is voor nu nog onbekend. We zullen zien hoe het komt.

Heb je nog dromen voor de toekomst? En ben je het meest trots op?
Qua privé zou ik wel meer en langer willen reizen. Dat is iets wat er nu niet van komt. Iets meer vrije tijd hebben zou soms wel fijn zijn. Maar eigenlijk ben ik al hartstikke tevreden met hoe het nu is en wat we allemaal al realiseren binnen het bedrijf. Zo zijn we op dit moment bezig met het bouwen van een nieuwe stal en werkplaats. Dit gebeurt op de fundering van de oude boerderij. Kort gezegd: alles gaat eigenlijk zo mooi als wat. “Wy binne aardich by de tiid!”

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Online. Even tijdens het eten of in de pauze op de tablet het nieuws checken…
In de auto of op de fiets? Fiets.
Online shoppen of de stad in? Beide.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Maarten Mewe

Zelfgebouwde barbecue 

 

 

Deel dit bericht:

Zomergasten: op de fiets naar Dokkum voor de IJsfontein


Wat vinden toeristen van Dokkum en waarom hebben ze juist deze stad uitgekozen om hun vakantie door te brengen? De redactie van In-Dokkum.nl zoekt ze deze zomer op langs de waterkant, op de camping of in de winkelstraten van Dokkum. In de derde editie van onze rubriek Zomergasten: Klaas en Lokke uit Wierden, Overijssel.

Op de fiets naar Dokkum
Op de Markt in Dokkum komen een man en een vrouw aangefietst. Ze parkeren hun fiets in de buurt van de IJsfontein en lopen dichter naar het kunstobject, wat vol bewondering wordt bekeken. Het zijn Klaas en Lokke uit Wierden. Ze vertellen ons dat ze twee weken op vakantie zijn in Friesland en dat ze op een camping in Leeuwarden verblijven. Ze zijn vanochtend op de fiets vertrokken vanaf het kampeeradres, om een uitstapje naar Dokkum te maken.

De elfde fontein bezichtigd
Klaas en Lokke kwamen speciaal voor de IJsfontein, want dit was de enige fontein in de reeks van elf die ze nog niet hadden gezien. “Wat is ‘ie prachtig!”, roept Lokke, ook al zit er op dat moment geen ijsvorming op de fontein… “Toch vind ik die van Leeuwarden het mooist, hoor!”, aldus een enthousiaste Lokke. Ondertussen maakt Klaas nog wat kiekjes van de fontein en dan keren ze weer snel terug naar Leeuwarden, want er zit noodweer aan te komen en ze hebben nog een aardig fietstochtje voor de boeg…

11fountains
’11fountains’ is een project van Leeuwarden-Fryslân 2018. Verschillende internationale kunstenaars ontwierpen de fonteinen. De IJsfontein in Dokkum maakte het elftal compleet.

Foto’s: Marit Anker | Tekst: Annewieke Klijnstra

Deel dit bericht:

Dokkumer vragenuurtje: Feitze Veenma

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Feitze Veenma, eigenaar van Veenma Mechanisatie.

Wie ben je?
Ik ben Feitze Veenma, 39 jaar.

Wat doe je?
Ik ben eigenaar van ons familiebedrijf; Veenma Mechanisatie. Vijf jaar geleden heb ik officieel het stokje overgenomen van mijn vader en moeder.

Wat heb je met Dokkum?
Ons pand staat hier; op het bedrijventerrein aan de Hogedijken.

Het mooiste plekje van Dokkum is:
De Zijl. Schitterend mooi!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Als je vanaf de Centrale As Dokkum inrijdt, richting de Hogedijken. Daar is niks… Die binnenkomst zou mooier kunnen, door bijvoorbeeld een opvallend kunstobject te plaatsen. Iets aparts!

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… niet handig! Ik wil de auto voor de deur kunnen hebben. De wereld verandert en daar passen we ons op aan. Maar het parkeerbeleid blijft zo krampachtig, dat mag wel wat flexibeler. Er mogen wat mij betreft meer parkeerplekken komen, of iets van een parkeergarage. Op de Oostersingel heb je nu bijvoorbeeld én een klein stukje groen én wat parkeerplekken, maar eigenlijk is het nu beide maar ‘half’…

Dokkum is over tien jaar… nog meer toeristisch. Dokkum wordt elk jaar mooier, zo ook de binnenstad. Ik vind het super dat er mensen/ondernemers zijn die zich inzetten om de stad mooier te maken.

De nieuwe markt is… hartstikke mooi. Gezellige sfeer, meer groen en de IJsfontein is ook geweldig. Hoe vaak je die wel niet op foto’s voorbij ziet komen… Wel jammer dat er nu minder parkeergelegenheid is, maar ze zijn er wel in geslaagd om er wat moois van te maken.

Tien vragen, speciaal voor jou:
Verliefd, verloofd, getrouwd, kinderen?
Verliefd, maar (nog) niet verloofd… Ik ben al acht jaar samen met Nynke van der Bij. Samen hebben we twee kinderen; een meisje van drie en een jongetje van vier maanden oud. We wonen in Metslawier.

Heb je hobby’s of dingen die je graag doet in je vrije tijd?
In de vrije tijd die ik heb, doe ik graag dingen samen met vrienden en breng ik tijd door met mijn gezin. En natuurlijk veel kilometers fietsen. Dat is voor mij ontspanning.

Hoe is Veenma Mechanisatie destijds ontstaan?
Mijn ‘pake’ heeft het bedrijf, toen nog Veenma Niawier, in 1945 opgericht. Hij is begonnen als hoefsmid in het dorp. Pas veel later, toen mijn vader en moeder in het bedrijf kwamen, is het bedrijf uitgegroeid tot een mechanisatiebedrijf, voor zowel akkerbouw als veehouderij. Zo kwam door ontwikkelingen binnen de sector langzaam de overstap van paarden naar machines. Nu, sinds vijf jaar ben ik dan eigenaar van het familiebedrijf en zijn mijn vader en moeder wat meer op de achtergrond aanwezig. Inmiddels is Veenma Mechanisatie uitgegroeid tot een bedrijf dat zich richt op onder meer veehouderij, akkerbouw, tuin en park, constructie en reiniging en zijn we met een team van 25 mensen.

Wou je vroeger altijd al binnen het familiebedrijf werken, of wilde je iets heel anders worden qua beroep?
Jazeker! Al sinds mijn 23e ben ik werkzaam binnen het familiebedrijf. Als kind ging ik ook vaak mee met mijn ouders, dus ik ben er als het ware mee opgegroeid en wist dus niet beter. Bovendien heeft deze sector me altijd geïnteresseerd. Mijn ouders hebben mij ook nooit gepusht dit te doen, hoor! Ik wilde het zelf graag. En ook nu, als eigenaar, geven ze mij alle vrijheid om te ondernemen. Dat waardeer ik enorm! Het ondernemerschap zit eigenlijk wel in de familie, zo heeft mijn broer Jan een eigen cateringbedrijf onder de naam ‘Jan Cooks 4 You’. Iets totaal anders dan wat ik doe, maar ook erg leuk.

Wat is er zo mooi om eigenaar van dit bedrijf te zijn?
Ten eerste vind ik het natuurlijk mooi dat ik het familiebedrijf (als derde generatie) in stand kan houden, maar ook het ondernemerschap op zich is voor mij elke dag weer een mooie uitdaging. Als ondernemer moet je altijd creatief zijn en mag je zelf je plannen uitvoeren, dat vind ik er zo mooi aan.

Wie zijn jullie klanten? Bedrijven/particulieren?
Onze klantenkring is eigenlijk heel divers. Wij verkopen zowel aan bedrijven en instanties (overheden, gemeenten, Staatsbosbeheer) als particulieren. Iedereen is hier eigenlijk welkom. Ik vind de klanten binnen de agrarische sector erg leuk, want men zegt wat ‘ie denkt en dat kan ik wel waarderen!

Waarvoor kunnen mensen bij Veenma Mechanisatie terecht?
Nieuwe klanten (particulieren) weten vaak niet dat ons assortiment zo breed is. Dan hebben ze een hele dag gezocht om dat ene moertje of boutje en dan vinden ze het uiteindelijk hier. Wij zijn eigenlijk een technisch groothandel en je kunt bij ons voor van alles en nog wat terecht! Van handgereedschap tot reinigingsmachines en van robotmaaiers tot tractoren. Alles op het gebied van veehouderij, akkerbouw, intern transport en dus ook gemeentelijke machines. Sinds vier jaar hebben we ook een online webshop (met meer dan 200.000 artikelen) waar mensen hun producten kunnen bestellen.

Jullie exporteren aan landen binnen en buiten Europa?
Klopt, we exporteren speciaalbouwmachines (zoals aardappelkistenwassers etc.) naar onder meer Taiwan, Portugal, Chili, Oekraïne en Polen. Tevens worden er in fabrieken in Polen machines voor ons gemaakt, die wij hier in Nederland dan weer verkopen.

Zie je jezelf hier over 20 jaar nog, of zit er ooit nog een carrièreswitch aan te komen?
Ja! Ik ben niet van plan om hier ooit weg te gaan. Ik zit hier goed en ik hoop dat ik hier over twintig jaar nog steeds zit. Ik zie mezelf niet ergens anders…

Nog dromen/ambities voor Veenma Mechanisatie in de toekomst?
Het klinkt misschien vrij standaard, maar ik ben blij met hoe mijn leven nu is en hoe het met het bedrijf gaat. Ik ben een tevreden en gelukkig mens, en ik hoop vooral dat ik gezond mag blijven en van mijn gezin kan blijven genieten. Maar voor in de toekomst zou een tweede locatie/vestiging elders in Nederland misschien wel leuk zijn… En mijn droom is stiekem toch wel dat de jongste het bedrijf in de toekomst zal overnemen, zodat het familiebedrijf in ere wordt gehouden!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Online. Lekker snel en makkelijk…
In de auto of op de fiets? Auto. Maar in mijn vrije tijd fiets ik ook wel graag.
Online shoppen of de stad in? De stad in. In Dokkum of de regio. Ik vind het belangrijk om ondernemers te steunen.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Anne Pieter Wienia

 

 

Deel dit bericht:

Zomergasten: op vaarvakantie met eigen boot


Wat vinden toeristen van Dokkum en waarom hebben ze juist deze stad uitgekozen om hun vakantie door te brengen? De redactie van In-Dokkum.nl zoekt ze deze zomer op langs de waterkant, op de camping of in de winkelstraten van Dokkum. In de tweede editie van onze rubriek Zomergasten: Ellen en Robert uit Sassenheim.

Aan de waterkant bij de Baantjegracht, tussen de beide molens in, ligt een charmante houten boot. Op het dek zit een man met zijn vrouw; het zijn Robert en Ellen uit Sassenheim. We spreken ze aan en voordat we het weten, zitten we al bij ze aan boord aan de koffie…

Drie weken op het water
Ellen en Robert zijn gisteren aangekomen in Dokkum en vertellen ons dat ze drie weken op vakantie zijn met hun boot. Ze waren eigenlijk van plan om naar het Lauwersmeer te varen, maar vanwege het slechte weer wat er volgens de berichten aan zit te komen, hebben ze maar besloten om hier een dag te blijven liggen met de boot. Erg vonden ze het niet, want ze vinden Dokkum een charmant en gezellig plaatsje. Ellen: “Nu kunnen we Dokkum nog mooi even meepakken en het centrum al lopend een beetje verkennen. Straks nog wat boodschapjes doen en dan zien we wel wat de dag ons brengt!”

Een boot uit Sneek
De boot van Ellen en Robert is helemaal gebouwd van hout en viel ons, door het karakteristieke uiterlijk, in de verte al op. Robert vertelt: “De boot is ongeveer 50 jaar geleden gebouwd, hij komt oorspronkelijk uit Sneek. Daar hebben we hem ook altijd in onderhoud en ligt hij ‘s winters ook in de stalling. We hebben al heel wat mooie tochten met deze boot gemaakt! Vroeger gingen we er met de kinderen mee op vakantie, nu varen we samen over de wateren.”

Samen een bedrijf runnen
Ellen en Robert vertellen ons dat ze, al sinds 1998, samen een automatiseringsbedrijf hebben. Het bedrijf richt zich op het verkopen en ontwikkelen van software voor toegangscontrole. Met 25 man in dienst, durven ze hun zaak voor drie weken best even achter zich te laten. Toch is er, ook op vakantie, een groot verantwoordelijkheidsgevoel en wordt dagelijks vanaf de telefoon, de werkmail even gecheckt. “Ik vind het gewoon fijn als ik op de hoogte blijf, het geeft me een geruststellend gevoel als ik ‘s ochtends even mijn e-mail kan checken, om vervolgens de rest van de dag weer te genieten van onze vrije tijd”, aldus Ellen. Nu ze even niet hoeven te werken, heeft Ellen ook weer wat tijd voor haar grootste hobby, namelijk: botanisch tekenen. Ze vertelt ons bovendien dat ze voorzitter is van de Vereniging van Botanisch Kunstenaars Nederland en trots ze laat ons zien wat ze op dat moment aan het tekenen is…

Foto’s: Marit Anker | Tekst: Annewieke Klijnstra


Deel dit bericht: