Zomergasten: Bridgen en Brabantse worstenbroodjes


Wat vinden toeristen van Dokkum en waarom hebben ze juist deze stad uitgekozen om hun vakantie door te brengen? De redactie van In-Dokkum.nl zoekt ze deze zomer op langs de waterkant, op de camping of in de winkelstraten van Dokkum. De eerste editie van onze rubriek Zomergasten staat in het teken van Bridgen en Worstenbroodjes.

Vandaag hebben ze geshopt want het was geen fietsweer. Jacob laat trots zien wat hij op de kop heeft getikt bij de kringloop: “Een hele tafel vol Workumer aardewerk en ik mocht alles meenemen!” Jacob en Aaltsje de Boer komen uit Workum. Hier hadden ze een voormalig pottenbakkerij in gebruik als opslag. Dit aardewerk is daar vroeger gemaakt. Vandaar het enthousiasme!

Bridgen
Iedere zomer zijn Jacob en Aaltsje met de camper op pad door Nederland. “We gaan dan bridgen overal waar we komen”. “Op de camping?” vragen wij. “Nee, gewoon in het dorpshuis of waar je maar kunt bridgen. We zijn er gek op!”. Uiteraard wordt er vanavond ook weer een potje gespeeld, in de caravan van Dieuwke en Volkert Deen. Dieuwke is de zus van Marieke. Marieke woont in Dokkum en komt met haar man Kees Timmermans gezellig langs op de camping. Samen fietsen ze graag. Morgen staat Leeuwarden op het programma.

Opa’s trouwring
Volkert wil graag nog iets kwijt. “Wist je dat Kees oorspronkelijk uit Brabant komt en dat hij vorige week in de krant stond?” Dat klopt. “Ik ben boer geweest in Foudgum maar ik kom uit Prinsenbeek”, vult Kees aan. “Mijn zoon Nico is nu boer op het bedrijf in Foudgum. Laatst werd er een trouwring gevonden bij de boerderij. Het bleek de trouwring van mijn opa te zijn! Die verloor hij 40 jaar geleden aan de voet van de terp”. ‘Opa’s trouwring weer terug’ stond er in de krant. Trots laat Kees de gouden ring zien, die nu veilig aan zijn vinger zit.

Worstenbroodjes
Dieuwke en Volkert wonen in Drylst. En, welke fontein is favoriet? Die uit Workum, IJlst of Dokkum? Aaltsje vindt die van Dokkum het mooist: “Ik vind het gewoon een mooi ontwerp”. Is er nog meer uit Dokkum favoriet? Kees: “We waren bij de Posthoorn voor koffie met Dokkums genot, maar dat was er niet”. Dan maar een overheerlijk zelfgemaakt Brabants worstenbroodje. Ook lekker.

Foto: Marit Anker | Tekst: Marieke Andringa

Dokkumer Vragenuurtje: Harmien Scheepstra

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Harmien Scheepstra.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Harmien Scheepstra en ben 33 jaar. Sinds negen jaar ben ik logopediste waarvan vier jaar bij de Taaltrein. Ook heb ik nog een eigen bedrijf als docente in baby- en kindergebaren.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben geboren in Dokkum maar woonde mijn hele jeugd in Niawier. Ik kwam continue in Dokkum: om te winkelen, bezoekjes aan familie, de middelbare school… Voor mijn studie maakte ik een uitstapje naar Groningen en daarna keerde ik weer terug naar Dokkum. Sinds 2015 woon ik in de binnenstad en speelt ook mijn werkzame leven zich af in Dokkum.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Dat zijn er zo veel! Als je op de Kettingbrug staat met zicht op het Grootdiep of vanaf de andere kant op dat witte bruggetje met zicht op het Kleindiep. Wat ook prachtig is: wanneer je op de fiets vanuit de Keppelstraat richting de Dijk fietst met het zicht op de Diepswal. Het water, de geveltjes, het stadhuis, prachtig!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ik heb geen tuin, dus het zou heel leuk zijn als er een soort stadsparkje zou zijn zoals bijvoorbeeld het Noorderplantsoen in Groningen. Ik heb gehoord over de plannen van het Harddraverspark, laat dat maar een mooi stadspark met stadsstrand worden waar ik lekker mijn handdoekje neer kan leggen! Dat kan nu natuurlijk ook wel op de Bolwerken, maar dat ligt altijd vol met hondenpoep.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… volgens mij prima. Er zijn voldoende randparkeerplekken en dan ben je binnen vijf minuten in het centrum.

Dokkum is over tien jaar… nog bruisender, denk ik. Soms is het wel wat stil hier in de binnenstad, er mag wel wat meer gezelligheid met muziek. En misschien nog meer van die leuke boetiekjes?!

De nieuwe markt is… mooi. Ik mag er graag langslopen om even te kijken hoe de IJsfontein erbij ligt. Ook op de Markt kan nog wel meer georganiseerd worden, een mooi groot terras bijvoorbeeld.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Verliefd, verloofd, getrouwd?
Ik ben (sinds kort) singel en een héle trotse tante van twee nichtjes.

Je werkt als logopediste bij de Taaltrein. Wat is de Taaltrein precies?
De Taaltrein is een onderdeel van Kentalis. Bij Kentalis worden mensen die slechthorend, doof, doofblind zijn, een taalontwikkelingsstoornis (TOS) of communicatieve beperkingen hebben ondersteund. Bij de Taaltrein bieden we specifiek een vroegbehandeling aan, voor peuters en kleuters met een vermoeden van TOS.

TOS komt best vaak voor bij kinderen maar het is helemaal niet zo bekend. Bij een TOS is er sprake van een ontwikkelingsstoornis op het gebied van de spraak- taalontwikkeling. Bij de Taaltrein helpen we deze kinderen beter te leren communiceren. Sinds maart 2019 zijn we begonnen met één groep. Door een groeiende bekendheid is in juni 2020 een tweede groep gestart. Eigenlijk is het een soort peuterschool met extra aandacht voor de spraak- en taalontwikkeling.

Kinderen komen hier vaak terecht via het consultatiebureau, de reguliere peuterspeelzaal of de logopediepraktijk. Wanneer intensieve behandeling in de logopediepraktijk niet voldoende is kan een kind worden doorverwezen naar de Taaltrein. Op een groep werkt een logopedist en een pedagogisch behandelaar. Ook is er naast de groep nog een logopedist voor de individuele behandelingen. We kunnen ondersteuning bieden tot de kinderen vijf jaar zijn, daarna zijn ze leerplichtig en gaan ze naar de basisschool.

Wilde je altijd al logopediste worden?
Ik wist het eigenlijk nooit zo goed. Ik ben begonnen met de opleiding SPW en onderwijsassistente en wilde daarna graag verder studeren. Om uit te zoeken wat ik wilde liep ik onder andere een dag mee met een logopediste. Dat sprak me meteen aan! De vierjarige opleiding was in Groningen en daarna ben ik gelijk aan het werk gegaan. Eerst bij Praktijk voor Logopedie Holwerd-Ameland. In zo’n praktijk komen kinderen en volwassenen binnen met verschillende problematieken.

Wat vind je leuk aan je werk?
Het werken met kinderen! Je kan je nóg zo goed voorbereiden op een dag, maar vaak loopt het toch anders dan je had bedacht. Je moet bij jonge kinderen flexibel zijn en ze volgen in hun interesse. Het is zo wisselend en gevarieerd hoe kinderen zijn en reageren. Ook vind ik de combinatie heel erg leuk: de ene dag ben ik echt een peuter juf en de volgende dag neem ik testen af of ben ik bezig met de behandelingen. Die afwisseling vind ik heel prettig. En het allermooiste is natuurlijk dat de kinderen vooruitgang boeken. Of wanneer het niet zo goed lukt, juist een andere insteek te zoeken samen met mijn collega’s. Ook hebben we een mooi netwerk van logopedisten uit de omgeving waarmee we regelmatig bij elkaar komen.

Je bent ook docent baby- en kindergebaren, wat houdt dat in?
Klopt, ik leer ouders gebaren die ze kunnen gebruiken in de communicatie met hun kind. Met die gebaren kunnen ze de kinderen bijvoorbeeld voorbereiden op dat wat gaat komen. Sommige baby’s kunnen gefrustreerd zijn omdat ze de taal vaak best snel begrijpen, maar het uiten van de taal lukt vaak niet. Daarvoor hebben ze de fijne mondmotoriek nodig die ze dan nog niet beheersen. Met een aantal gebaren kun je ze daarmee helpen. Denk bijvoorbeeld aan de gebaren voor ‘mama’, ‘papa’, ‘lekker’ of juist voor een huisdier of muziek. Maar net waar de interesses van het kind liggen.

Ik ben aangesloten bij Gebarenstem waar we ons inzetten voor communicatie door middel van gebaren. Tijdens een privéles bij de ouders thuis leg ik ze eerst het één en ander uit over het gebruik van gebaren en ik leer ze natuurlijk de eerste gebaren! De weken daarna kunnen ze er dan mee aan de slag en ongeveer een maand later kom ik weer om te evalueren en om ze nieuwe gebaren aan te leren. Het is voor ouders die het leuk vinden en erin geïnteresseerd zijn. Het is niet noodzakelijk maar doordat je op die manier met taal bezig bent komt de taalontwikkeling van een kind vaak wel sneller op gang en nemen de frustraties bij de kinderen af. Kinderen beleven meestal erg veel plezier aan het maken van gebaren, ze voelen zich sneller begrepen door hun omgeving. Ook geef ik presentaties op ouderavonden, een leuk moment om ouders wat te vertellen over baby- en kindergebaren en de spraak- taalontwikkeling van jonge kinderen.

Naast je werk ben je heel sportief: je houdt van grachtzwemmen, vertel!
Dat is zo mooi! Het water stinkt heel lekker, bij regen springen de druppeltjes op het water zo mooi omhoog, de golven die je zelf maakt, de wolken, de zon…. Soms ben ik ook wel een beetje zenuwachtig: als het water in de winter heel koud is! Dan staat er wel altijd iemand aan de kant om me in de gaten te houden. In de zomer zwem ik ook wel alleen door de grachten.

Maar waarom niet in een zwembad maar in de grachten van Dokkum?
In de wintermaanden zwem ik in het Tolhuisbad bij Vitaleer omdat je in de winter niet heel lang buiten kunt zwemmen. Maar zodra het kan zwem ik liever buiten. We begonnen ooit een keer bij Sijbrandahuis in het water. Al snel merkten we op: eigenlijk is dit natuurlijk precies hetzelfde water als in Dokkum. Dus we schoven iets op richting Dokkum en begonnen bij De Wissel. We zwommen naar de binnenstad en klommen bij ArtiSante uit het water en bestelden bij Ido op het terras een kopje thee. We vonden dat ook dit water prima kon! Nu hebben we met een groep de app “buitenzwemmers” en er is altijd wel iemand die zin heeft in een tochtje.

Het doel is om één keer per week te zwemmen in de grachten en daarnaast train ik ook nog voor een triatlon. Dit jaar was hij helaas afgelast door corona maar er staat nog één gepland voor september op Ameland. Stel dat…. dan wil ik voorbereid zijn!

Heb je nog meer hobby’s?
Ik hou heel erg van lezen, een terrasje pakken, lekker uit eten!

Nog wensen en dromen voor de toekomst?
Ik zou het wel heel leuk vinden als mijn eigen bedrijfje wat gaat groeien. Bij Kentalis zit ik helemaal op mijn plek en hoop ik de komende jaren te kunnen blijven werken.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Online. Al lees ik wel graag de Dockumer Courant.

In de auto of op de fiets? Alles op de fiets. Maar als ik voor een cursus naar Amersfoort moet dan ga ik met de auto hoor 😉

Online shoppen of de stad in? Het liefst de stad in, ik kijk eerst of ik het hier kan krijgen.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Dirk Visser

Artisante an de Syl: middenstanners & winkeliers

ARTISANTE  AN  DE  SYL  (6)
door Warner B. Banga & Piet de Haan

Na het dichtslibben van het Dokkumer Grootdiep – de zeeverbinding met de Lauwerszee – vertrok de Admiraliteit naar Harlingen en richtte de zeestad Dokkum zich steeds meer op de landhandel. Door het graven van een trekvaart naar Groningen raakte men in grote financiële problemen. ‘Arrem Dokkum’ werd bespot met: ‘Dokkum is een koopstad, een Koopstad boven maten. Daar is anders niet te koop als spieringen en granaeten…’

Maar stad en omringend platteland hadden elkaar nodig: particuliere ondernemers, ambachtslieden en kooplui in de stad richtten zich op de handel met het platteland en boeren en vissers kwamen naar Dokkum om hun producten te slijten en benodigdheden te kopen. Regionale markten werden steeds belangrijker tot in de 19e eeuw handelslieden hun waren voortaan vanuit winkels en magazijnen gingen verkopen. De gilden maakten plaats voor middenstanders en fabrikanten; Dokkum kwam tot nieuwe economische bloei door ‘koophandel en fabriekswezen’. Panden op strategisch belangrijke plaatsen kregen een andere functie: zo’n plek was De Zijl en zo’n straat was de Hoogstraat.

Eerst was het hoekpand in handen van de zilversmid Jeppe Klases Smedema, die in 1781 meester zilversmid werd en tot 1798 staat vermeld in het gildeboek van het zilversmedengilde. Hoogstwaarschijnlijk is hij ook de tekenaar en auteur van de uiterst gedetailleerde minuutkaart van de binnenstad van Dokkum in vogelvlucht uit 1788. Daarna bezaten en bewoonden verschillende ambachtslieden en kooplui – die steeds vaker ‘winkelier’ genoemd werden – het hoekpand, ‘staande op een der besten standen nabij het Stadshuis’ aan De Zijl. Gelukkig belanden we dan langzamerhand in een periode, waarover veel meer documentatie en beter beeldmateriaal beschikbaar is. Ook in de straten van Dokkum komen we steeds vaker een ‘photograaf’ tegen en steeds meer is hun werk bewaard gebleven! Het waren met name de in Dokkum wonende fotografen Hendericus Jacobus de Koe en Willem Jacob en Klaas Sybrandus Heeringa die dit gat in de markt op de korrel namen. Veel van de allereerste prentbriefkaarten van Dokkum zijn door hen gemaakt en uitgegeven.

Op de oudste foto’s van het Artisante-pand vallen met name de smalle deur en het fraaie bovenlicht op. Achter de ramen staat wel koopwaar en boven de twee eerste ramen hangt een zonnewering om de artikelen tegen warmte en verkleuring te beschermen. De man in de deuropening zou zomaar Siebe Aukes Beek of de jonge Gosewinus Heeringa kunnen zijn, want in hun tijd werd die eerste ‘glasplaat-foto’ gemaakt…

Op de kozijnen van zijn winkelramen stonden na een verbouwing de woorden: HOROLOGES, GOUD en ZILVER, terwijl de etalages vol hingen met gouden oorijzers, zilveren geboortelepels en andere kostbaarheden. Heeringa verkocht echter ook huishoudelijke artikelen en galanterieën. Hij was tussen 1885 en 1903 eigenaar van zowel het pand in Hoogstraat als het hoekpand aan de Diepswal, net als bij de huidige Artisante-situatie. Waarschijnlijk zijn er toen ook doorgangen tussen de beide panden gemaakt, die na de laatste verbouwing weer in gebruik genomen zijn.


Inzet: detail van de hoek Hoogstraat-Diepswal uit de vogelvluchtkaart van Smedema uit 1788 en honderd jaar later één van de eerste foto’s van de Hoogstraat en het Artisantepand rond 1888 – FOTO STREEKARCHIEF NOARDEAST-FRYSLÂN

Dokkumer Vragenuurtje: Elly Dijk

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Elly Dijk.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Elly Dijk, twintig jaar samen met Peter en we hebben vier kinderen. Ook ben ik sinds een jaar zelfstandig voedingsdeskundige en zwemcoach bij Vitaleer.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben hier geboren en getogen. Dokkum is een wereldstad. Ik ben hier nooit weg geweest en heb ook nooit die intentie gehad. Regelmatig probeer ik door de ogen van de toerist te kijken, wat natuurlijk best lastig is als je hier al je hele leven woont, en dan denk is elke keer weer: wat is het bijzonder om hier te mogen wonen. Dokkum is echt mijn thuis.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Dat zijn er zo veel… De Bolwerken met hun grachten, de geveltjes in het centrum maar vooral ook het kastanjepaadje! Natuurlijk is dat stukje prachtig in de herfst met alle kastanjes aan de bomen en op de grond. Maar ook in de zomer is het daar fantastisch wanneer het groen en dichtbegroeid is en het fluitenkruid wat er dan bloeit.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Toch écht (weer) de achterkant van het Prinsgebouw. Het is al vaak en veel genoemd, het is echt zonde. Ik zou het wel begrijpen dat bootjes weer omkeren als je niet weet hoe mooi Dokkum een stukje verderop is.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… goed. Er zijn voldoende plekken rondom het centrum en het is toch mooi dat je tot elf uur gratis kan parkeren? Liever nog zou ik het autoluwer in de stad zien.

Dokkum is over tien jaar… hetzelfde: mooi, groen, duurzaam en toeristisch.

De nieuwe markt is… heel mooi. Het zou nog wel groener mogen, maar dat zal ook even tijd nodig hebben.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

In 2019 ben je gestart als voedingscoach, hoe is dat zo gekomen?
Ik heb altijd al affiniteit met eten gehad. Zo werkte ik vele jaren in de horeca en ben toen doorgestroomd naar de Hema omdat ik liever meer overdag wilde werken. Dat kwam toen heel mooi uit omdat de Hema met een lunchroom startte, bleef het werk toch een beetje hetzelfde voor mij. Dat heb ik vijftien jaar gedaan.

Onze dochter heeft diabetes type 1 waardoor ik me nog meer in voeding ging verdiepen. Ik vond het belangrijk te weten voor haar hoe ons lichaam werkt en hoe het op voeding reageert. Ik ontdekte zo ontzettend veel. Weet je bijvoorbeeld dat eigenlijk 90% van de producten in een supermarkt eigenlijk niet nodig zijn? Die inzichten vond ik interessant en ik voelde ook steeds meer de behoefte om dat met anderen te delen en de liefde om anderen te helpen. Ik ben toen gestopt met werken en een studie begonnen. Sinds een jaar ben ik als voedingscoach zelfstandig ondernemer (www.ellydijk.nl) en wil graag anderen meegeven dat je echt gezonder kan leven, terwijl dat helemaal niet moeilijk hoeft te zijn.

Wilde je altijd al voor jezelf beginnen?
Nee, die wens had ik niet echt. Maar het is echt heel fijn! Vooral dat je je eigen tijd kan indelen. Mijn dagen zien er heel verschillend uit, maar zijn altijd heel goed te combineren met het gezinsleven. Na een intake, werk ik een plan uit. Dat plan is volledig afhankelijk van de vraag en waar het eventuele probleem ligt. Ik vooral ook bezig met berekeningen maken: iedere persoon is anders en elk lichaam heeft dus ook andere behoeftes. Wat voor de een werkt, hoeft voor de ander niet te werken…

Welke mensen komen bij jou?
Dat is zo verschillend! Dat kunnen mensen zijn die liever iets lichter willen zijn tot mensen met een bepaald sportdoel die daar hun eetpatroon op willen inrichten. Ik ben echt een voedingscoach, met de nadruk op coach. Ik bekijk samen met de mensen: dit is mijn leven, waar wil ik naar toe en hoe bereik ik dat? En een stukje bewustwording. Mijn adviezen zijn wel vaak in combinatie met bewegen, dat is nu eenmaal heel belangrijk om je fit te voelen. Ik verdiep me ook steeds meer in die sportkant: hoe kan ik sporters, met voedingsadviezen, helpen hun doel te bereiken.

Jullie hele gezin is dus super gezond bezig, wat vinden de kinderen daarvan?
Die weten niet beter! Voor hun is hoe wij eten en drinken heel normaal. En ze stimuleren vriendjes ook wel: “je kan ook water nemen!”. Maar ook hier wordt bij feestjes wel eens een glaasje prik gedronken hoor. Voor onze dochter is het heel belangrijk haar bloedsuikerspiegel stabiel te houden. Het hele gezin gaat daar in mee.

Als we twee mensen in de gracht zien zwemmen, dikke kans dat jij dat bent toch?
Haha, dikke kans dat Marianne en ik dat zijn inderdaad! We doen samen aan de duo-sport swimrun, dat is ooit door een stel vrienden uit Scandinavië bedacht: als duo zwem en ren je afwisselend. We oefenen zeker een keer per week in onder andere de grachten van Dokkum. Deze sport geeft je zo’n gevoel van vrijheid doordat je op elke plek in het water kan springen en dan er weer uit. Je komt op plekken waar je anders nooit komt, heerlijk!

Dat gevoel van euforie wanneer je handen door het water glijden in combinatie met de glinstering van de zon op het water… Dat is zo natuurlijk! Het leuke aan de sport is ook dat je het samen doet: je zit met een elastiek aan elkaar vast. Marianne is de betere loper en ik de betere zwemmer, we motiveren en helpen elkaar. Vorig jaar deden we samen de swimrun bij Lauwersoog van 28 kilometer: je bent lekker fris na het zwemmen en wordt weer warm van het lopen. Dat gevoel nadat je het samen gehaald hebt…. Onbeschrijfelijk!

Je zet je ook in als zwemtrainer bij Vitaleer, wat doe je precies?
Bij Vitaleer geven we individuele zwemtrainingen, volledig afhankelijk van het doel van de sporter. De een traint voor een triatlon, de ander wil juist meer conditie en weer een ander wil de borstcrowl beter leren. Binnenkort willen we ook swimrun -trainingen gaan geven, die tak komt er zeker!

Ook organiseer je jaarlijks een modderfeest voor kinderen in Dokkum, vertel!
Klopt, dat doe ik ook samen met Marianne. De kinderen heerlijk laten modderen en spelen: de kinderen lekker kind laten zijn. Alle kids zitten tegenwoordig maar achter een beeldscherm en spelen weinig buiten. Op zo’n middag is dat even anders, we hopen dat ouders dat dan ook weer meenemen.

Heb je nog tijd over voor hobby’s?
Ja zeker: swimrun, zwemmen, fietsen, lezen en ik heb ook een gezamenlijke moestuin. Hier verbouwen we alles zelf, biologisch natuurlijk! Van aardbeien tot boontjes en komkommers. Het is heerlijk om daar bezig te zijn.

En hoe zit het met plannen en dromen voor de toekomst?
Die zijn er genoeg! Het liefst krijg ik iedereen lekker in beweging met gezonde voeding, zodat we allemaal lekker in ons vel zitten.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Ik lees sneller online nieuws. Maar ik vind het prettiger door een krant te balderen, lekkere zwarte vingers krijgen.

In de auto of op de fiets? Alles op de fiets!

Online shoppen of de stad in? Het liefste de stad in maar je ontkomt er niet aan af en toe iets online te bestellen.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Harmien Scheepstra

Dokkumer Vragenuurtje: Jurjen Kraamer


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Jurjen Kraamer.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Jurjen Kraamer, getrouwd met Marianne en vader van Anne-Sophie en Sil. Ik geniet van iedere minuut en ben met veel dingen bezig! Bij PRO Dokkum ben ik docent sport en techniek en regel ik de ICT. Ook heb ik een eigen coachbureau: Vitaleer.

Wat heb je met Dokkum?
Ik kom uit het westen, uit de stad, maar mis de ‘grote’ stad niet. Ik vind het hier in Dokkum heel fijn en waardeer het dat er weinig hoogbouw is. Dat geeft me het gevoel van ruimte en vrijheid. Het dorpskarakter van Dokkum vind ik heel prettig: het naar elkaar omkijken maar ook elkaars gang laten gaan.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Die zijn er genoeg! Ik hou van de ruimte, de natuur, de openheid en van water, water, water. Rechts achterin de Trije Terpen zit een hoekje waar je uitkijkt over de weilanden van Birdaard, als daar de zon ondergaat en met je blik op het water… prachtig!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Niet dat er echt lelijke plekken zijn, maar er zijn kansen genoeg. Bijvoorbeeld het terrein achter de velden van de korfbalvereniging. Of meerdere plekken vanaf het water georiënteerd: de entree van Dokkum. Het kan toegankelijker worden gemaakt, dan kom je Dokkum toch heel anders binnen. Ik denk dan aan mooie terrassen aan het water of uitnodigend groen.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… prima geregeld. Zeker als je dat vergelijkt met steden in het westen van het land. Ik kom niet heel veel in de binnenstad van Dokkum en als ik er wel kom dan ga ik liever op de fiets.

Dokkum is over tien jaar… hopelijk in grote lijnen hetzelfde: zichzelf. Door het pompeuze te vermijden en vast te houden aan de identiteit van nu: groots te zijn door klein te blijven, met af en toe een prachtig evenement wat iedereen samenbrengt.

De nieuwe markt is… mooi. De fontein neemt een prominente plek in en had best kleiner gekund. Maar het ontwerp van de markt is mooi rustig. Ook het groen doet goed, het past goed bij die plek. Toch zie ik ook nog wel kansen in het neerzetten van de sfeer daar.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Hoe kom je vanuit het westen in Dokkum terecht?
Ik kom uit Hoorn en ben na mijn studie voor jachtinterieur timmerman en tekenaar in Amsterdam gaan werken. Tijdens mijn werk als hoofdstrandwacht op Terschelling, ontmoette ik de Friese Marianne en ik wilde haar niet meer loslaten! Omdat ik in de jachtbouw het sociale contact en sporten miste ben ik de ALO in Groningen gaan doen, mooi in Marianne haar buurt. Vijf jaar daarna wekte ik als parttime sportdocent bij VSO RENN4, gespecialiseerd onderwijs voor leerlingen met gedragsproblemen. Daarnaast volleybalde ik op hoog niveau en om dit een kans te geven was dit de perfecte combinatie. Echter, toen ik een vacature zag voor een volledige baan in Dokkum bij PRO Dokkum waar ze een docent techniek én sport zochten, was dat perfect.

Je hebt samen met Christiaan Visser ‘Vitaleer’ opgericht, waarom zijn jullie dit bedrijf begonnen?
Christiaan ken ik via mijn vrouw Marianne. We werden steeds vaker in onze directe omgeving gevraagd om mensen te ondersteunen op zowel mentaal als fysiek gebied. Samen hebben we ontdekt hoe we onze doeltreffende kijk op coachen voor anderen konden gebruiken. Zo ontstond Vitaleer; waarbinnen we mensen én bedrijven leren te vitaleren. Het leren houden en behouden van de juiste verhoudingen in je doen, denken en voelen. Het is in alles toepasbaar.

Wat doen jullie dan precies bij Vitaleer?
We coachen mensen en bedrijven op hun vragen en leren hen hoe ze dat kunnen aanpakken. Niet door te vertellen hoe, want iedereen heeft een eigen leven, dus een eigen vitaleer. Ze ontdekken wat dat is en hoe ze ook op moment van blokkeren hiernaar kunnen handelen. Onze slogan is niet voor niets: Vitaleren is een kwestie van doen!

Omdat beweging in de juiste mate goed voor je is, zijn we direct gestart met onze eigen sporttakken. Als je lekker in beweging bent kan je hoofd vrij zijn van gedachten en open staan voor iets nieuws. De een heeft liever een coachsessie voor een sporttraining, de ander liever na een uurtje zwemmen en weer een ander juist tijdens een wandeling in de natuur. Of denk aan coachen tijdens je eigen werkzaamheden of in een moestuin. Als je maar doet wat dicht bij jou ligt, dan gaat het voor jou werken. Bij Vitaleer doen we dat wat bij de vitaleer van de klant past. En daarom verschilt de aanpak altijd.

Wie willen er vitaleren?
Dat kan iedereen zijn. Als je vastzit in je dagelijkse structuren of juist als je wensen hebt: een eigen bedrijfje opzetten, je tijd beter indelen of een bepaald sportdoel behalen. Iedereen heeft behoefte aan de juiste verhoudingen. Het mooiste is om juist in rustig vaarwater te leren vitaleren. Zo kun je daarop terugvallen wanneer het nodig is. Over het algemeen gaat men pas zoeken, wanneer er iets vastloopt. Gemiste kans!

Coach zijn is ‘hot’. Waarmee onderscheiden jullie je?
Dat zit ‘m juist in het vitaleren: weten wat bij je past en doen wat bij je past. Eenvoudig toepasbaar en allesomvattend. En tóch is het een heel nuchtere kijk, dat past perfect in deze omgeving.

Kun je je tijd als docent bij PRO Dokkum en als ondernemer goed verdelen?
Ja, aan de ene kant lukt dat goed. Aan de andere kant heeft ook mijn dag maar 24 uren. Ik maak dagelijks keuzes om ook zelf te blijven vitaleren. Dan is de steun van de mensen om je heen ook heel fijn. Dat gaat heel goed, want vitaleren werkt!

Heb je nog tijd voor hobby’s en sporten?
Het water is voor mij heel belangrijk: lekker vissen vanuit een visboot of zeilen met de kinderen en Marianne. Ook volleybal ik nog steeds, nu bij Heerenveen. Daar train ik een keer per week en speel ik de thuiswedstrijden mee. Eigenlijk heb ik te veel hobby’s en vind ik zo goed als alles mooi…

Hoe is de coronatijd als docent en als ondernemer?
Er liggen heel veel kansen! Mensen staan nu even stil en denken na. Dat doen we bij Vitaleer natuurlijk ook. Ook binnen het onderwijs zie ik dat. Iedereen maakt hetzelfde mee en ook al ‘leren’ we nu minder via de bekende routes, overal waar je bent gaat het leren door. Het is op een andere manier, maar het gebeurt wel. Als maatschappij groeien we naar elkaar toe, dat is mooi.

Heb je wensen/dromen voor de toekomst?
Mijn wens is oprecht dat mensen vitaleren voor zichzelf ontdekken. Dat men het gaat gebruiken in hun dagelijkse doen en denken. Dat is de reden waarom we Vitaleer zijn gestart!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Ik volg het nieuws meer van mond tot mond. Ik krijg bijna al het nieuws mee, maar lees het niet structureel. Ik verneem het nieuws vooral op mijn sociale netwerk en ga op eigen onderzoek uit. Als ik het nodig vind, dan verdiep ik me. Het is belangrijk om algemene ontwikkelingen te volgen.

In de auto of op de fiets? In Dokkum op de fiets natuurlijk. Toch maak ik ook veel kilometers met de auto: voor volleybal, coachtrajecten en mijn familie woont ver weg. Ik ontkom dus niet aan de kilometers in de auto.

Online shoppen of de stad in? De charme van de stad vind ik mooi maar ik ben geen shopper. Ik koop heel gericht en dan is het online wel makkelijker voor de vergelijking. Al gaat er niks boven het passen, de service en het contact met de mensen in de stad!

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Elly Dijk

JE MUTTE MAR HOARE WY’T SEIT: UN BRUG TE FEUL

Hewwe jimme foaruge week òk sitten te janken bij de presentaasjes foar ut Harddraverspark? Ik wel…
Onder ut motto ‘groat, groater, groatst’ presentearden dry arsjitektenburo’s oans op basis fan ondersoek deur un buro út Arnhem plannen, wêr’t de grize mij fan over de grouwe gong. Nou mutte buro’s út Arnhem oans gaan fertellen hoe’t we oans stadsje ut best ferpeste kinne… (binne jimme wel us in Arnhem weest?). De toeristen en dagjesmênsen, dy’t straks bij duzenden en met bussenfòl op ut Kalkhúsplein loasd wurde, strome deur ut nije, futuristise kultuerpark over wel dry bruggen oans stadsje binnen. Mear rúmte foar bruggen is der helaas nyt, want de bolwerken binne hier in 1583 nyt breder maakt… Toen de histoarise ferenugingen en klups fan Dokkum in november un boaze briif skreven over un foetgangersbrugge naar ut Noarderbolwerk – flak naast de Aelsumerpoarte – sei de interim-wethouwer: “Jimme wurde betrokken in de planvorming!” We hewwe niks wear hoard, mar nou het er over de Hardridersgracht selfs twee (!) foetgangersbruggen in gedachten… Der is krekt foar tonnen infesteard om de Halvemaenspoarte te ferspikeren en nou komt der 50 stappen fearderop nòg un brugge naast? Met un groate, moderne knik der in, sudat je evenfear omlope as fia de Halvemaenspoarte… Je siën doar de bruggen ut bolwerk nyt mear.

Wêrom is ‘gewoan’ in Dokkum noait gek genoeg? Honderden kampearders en rustsoekers – dy’t al jaren tefreden naar Gerkes prachtuge stadskempinkje komme en regelmatug in de stad winkele of un hapke ete – wurde an de kant skoven foar un stuk of tien futuristise fakânsjehúskes, wêr’t gynien om fraagd het. Foar wy wurdt dit eigenluks un rekreaasjepark? De Dokkumer sportklups foële sich belazerd en jarenlang overleg met de gemeente (Dongeradeel) wurdt sumar furtsmiten. “Dêr hoeve wij oans nyt an te houwen!” durft su’n interim-wethouwer te sêgen. Skame jou je nyt? Disse frijwillugers wille graag sporte en nyt eindeloas lulle met de gemeente om er dan achter te kommen dat’er tòch nyt lústerd wurdt.Ik slaan òk wel us un baltsje op ut Sjuk-Oome Hof en wij staan ècht nyt “te trappelen” om naar ut Tolhúspark te gaan, mar at de gemeente de klup un fette wurst foarhoudt – in de form fan un gloëdnij tenniskompleks – bist wel gèk ast dêr nyt in hapst. Wij hewwe niks wear hoard.

Ik blyf mij trouwes mar affragen wy’t dit straks allemaal betale màg. Wannear gaat oans WOZ-waarde wear drastys omhoog? Want dou en ik sille hierfoar dòkke mutte! Dan sit de interim-wethouwer al lang op syn folgende klus. Dokkum mut gyn Giethoorn wurde en al helegaar gyn Bilbao! Bouw ut kempinkje út. Maak un moai stadsstrandsje foar de liëve jeugd en de kampearders en brúk ut Harddraverspark naast út foetballen, kaatsen en tennus as parkearrúmte en evenementen-terrein – met un fast poadium – flak naast de binnenstad. Mênsen wille en kinne ècht wel over de Halvemaanspoarte de stad inlope. Fier poarten is ieuwenlang genoeg weest foar alle besoekers van Dokkum.

Wy trekt hier in Noardoast-Frysland eigenluk ècht an de touwtsjes? De doar dij en mij koazen gemeenteraad of un groep ondernimmers en annimmers dy’t fan te foaren alles al bekonkeld hadden? Laat jimme nyt foar de gèk houwe en opgeile met moaie plaatsjes: we hewwe der gyn geld foar en ferpeste oans moaie stadsje der òk met. Inwoaners en feral kiezers út Dokkum, let de kommende weken goëd op welke partij wêrfoar gaat, want der komt un dag dat jimme wear naar ut stemhokje gaan kinne.

En dan òk nòg durve te sêgen dat niks doën – plan 4 – òk un opty is (dus wij mutte wel foar ien fan de andere plannen gaan): skandalug! Disse drie plannen mutte feral drie plannen blive! Ut is gewoan un brug – of twee – te feul.

Su, dat bin ik kwyt!

Warner B. Banga