Je mutte mar hoare wy’t seit: Reldeldelfiguren

Nuttert kon altyd wel aardech foetballe, tot aanvoerder van de A’s an toe sels. Toen kwam der fanalles tussendeur en woande ik òk nyt mear in Dokkum. Mar op un gegeven moment bist wear in beeld en wurde ik fraagd of ik nyt wear foetballe wú. Ik dòcht noch even, súden se mij in Dokkum 1 hè wille? Nou, nee dus! Ut aanbod war feul beter, se wúden mij wel bij Dokkum 4 hewwe.

Nou mutte je wete dat de seleksy-kriteria foar Dokkum 4 onfoarspelbaarder binne dan de toto. Je magge de avend foar de wedstryd altyd de kroech in, at je de folgende dach mar wear op tyd op ut feld wadden. In dy tyd hadden we de Zambezy, Ponderosa, Haarsma, Van der Meer en ga su mar deur. Kroegen sat, dus dat sat wel goed. Foar de wedstryd nyt drinke, behalve at we naar Ameland mutte, dat is overmacht. Dêr hewwe wij ok noait un wedstryd wonnen.

Ik hè later noch naast un kapitein van Wagenborg woand en dy sei: ‘At we fan de wal wadden, dan kwamen we nyt mear teruch, al staat de Koaning der.’ Nou, ik hè ut un kear met maakt… Iedereen was al an board, behalve Merijn, die moest ut buske noch parkere of su. Dus dy siet dy boat fertrekken en komt op syn klompen met barstens geweld de kade op, schreeuwe en skelle as un dolle, mar de boat ging werom en Merijn ging met.

In dy tyd skreef Merijn altiten in ut klubbladsje fan vv Dokkum. Kom ik un kear thús, seit myn fader: ‘Dou staast in ut bladsje; ut gaat over Dokkum 4. Folgens Merijn bestaat ut elftal út un aantal reldeldelfiguren en dêr bist dou der ien fan. Hoe sit dat eigenleks?’

Ik hew mar niks seit.

Dus nou we ut toch over Merijn hè, hij was rechtsback. At de linksfoar fan de teugenpartij der an kwam, dan sette Merijn syn hele liëf in beweging en op snelhyd maakte hij dan un soart fan sliding. Dan flogen de klúten doar de lucht en met syn ongenuansearde poaten miste hij welleswaar de bal, mar de teugenstander ferdween in un groate stofwolk onder de soaden. Dy linksbúten sagen wij de hele wedstryd nyt wear…

Nutterd

Deel dit bericht:

Zomergasten: jaarlijks familieuitje in Friesland

Wat vinden toeristen van Dokkum en waarom hebben ze juist deze stad uitgekozen om hun vakantie door te brengen? De redactie van In-Dokkum.nl zoekt ze deze zomer op langs de waterkant, op de camping of in de winkelstraten van Dokkum. In de vijfde editie van onze rubriek Zomergasten: de families Pols en Vonder, uit Apeldoorn en Dordogne (Frankrijk). 

We lopen over een zonnig Westerbolwerk en kijken uit over de Baantjegracht. Via het trappetje lopen we naar beneden en daar treffen we een familie, ze drinken koffie op een mooie boot. Het blijken broers en zussen te zijn, van de families Pols en Vonder. Het ziet er erg gezellig uit en we worden uitgenodigd om aan boord te komen…

Tien dagen in Friesland
De familie vaart al sinds 1974 met de boot en dit jaar ging de familie, met twee boten, naar Friesland voor tien dagen. Twee gezinnen hebben een eigen boot, waarvan de ene is gehuurd in Friesland. Het andere gezin is een dagje op bezoek, omdat ze Dokkum nog nooit gezien hebben. Ze proberen ieder jaar een uitje met z’n allen te organiseren, omdat ze ver bij elkaar vandaan wonen.

Verblijf in Dokkum
Vroeger is een deel van de familie al eens eerder in Dokkum geweest. ‘’De kinderen hebben hier nog altijd goeie herinneringen aan’’, wordt er verteld. Deze dag willen ze dan ook graag veel zien van de stad. ‘’We weten nog niet precies wat we gaan doen, maar we gaan zeker even winkelen en wat mooie bezienswaardigheden bekijken.” Zo staat de IJsfontein bijvoorbeeld  hoog op het lijstje. Daarnaast willen ze nog graag gezellig met de hele club dineren, voordat een deel van de familie weer zal vertrekken.

Eerste indruk
‘’Dokkum is een fijne, gemoedelijke plek”, aldus één van de familieleden. Naast dat het vuil netjes elke dag wordt opgehaald en ze Dokkum daarmee erg schoon vinden, vinden ze de stad ook karakteristiek. ‘’Gisteren konden we zien hoe de bolwerken met een soort automatische maaier gemaaid werden, we hadden nog nooit zoiets gezien’’, vertellen ze enthousiast. Ook de mensen in Dokkum vinden ze fijn en toegankelijk. “Iedereen gegroet elkaar en is vriendelijk. Zelfs de jeugd begroet je nog, dat zie je bij ons nog maar zelden. Dokkum is natuurlijk een stad, maar door de vriendelijk begroetende mensen is het net een dorp’’, sluit iemand af.

Foto’s: Marit Anker | Tekst: Annagreet Tiersma en Annewieke Klijnstra

Deel dit bericht:

Je mutte mar hoare wy’t seit: strike en seile

Nuttert het òk un tydsje in Wierum woand. Dêr wurdt allinnich mar Fries praet, dus met myn Dokkumers war ik dêr inport. Dat kon mij nyt su feul skele, want de kroechbaas war òk inport. Dy kwam út de skilderswyk in Den Haach. Bert hete hij, God hewwe syn siel. Bert had al twaalf ambachten had en nou war der kroechbaas van de Kalkman.
Winters had er syn stamgasten út ut dorp. Der wadden noch wel wat frijgesellen dy ’t hun geld kwyt musten. Self bin ik òk mar stamgast wurden, want ik kon altyd moai ouwehoere met Bert over fotografie, boaten, silen en wat niet mear.

Su ging ik òk met Bert te striken. Nee, wij liepen nyt in oans bloate kont deur de Dorpsstraat. We hadden twee stokken met un net der tussen dat an de onderkant met un ketting ferswaard war. Bert was twee meter lang, dus as wij te striken gingen dan liep Bert an de diëpe kant in de geul en ik an de hoge kant. Ut net tussen oans in trokken we dan deur de geul teugen de stroom in. At un schol of bot dy ketting op syn harses kreech, dan skoat er omhooch in ut net en trokken wij him ‘t droge op. En dan thús fis bakke in de skuur.

Toen Bert met de kroech stopt war, ging hij as toaneelmeester met Jos Brink syn theaterprogramma ut land deur. Hij bouwde un buske om tot kemper dat wij ‘de wipexpres’ noemden. Su kòcht ’ie òk un houten sloep foar achter de dyk. Der kon òk un seil op, mar dat war niet su bêst mear. Dus Bert tane en herstelle tot ut 100% war. Dus op un moaie dach komt er naar mij toe: ‘We gaan de see op, wynkracht 5, dus dat kin dy sloep wel hewwe!’ Toen de sloep eindelek dreef, haalden we de skoat an en un bêste poester wyn blies ut hele seil meteen an gort. We hewwe noait wear met dat ding seilt.

Nutterd

Deel dit bericht:

Zomergasten: drie vriendinnen op vakantie

Wat vinden toeristen van Dokkum en waarom hebben ze juist deze stad uitgekozen om hun vakantie door te brengen? De redactie van In-Dokkum.nl zoekt ze deze zomer op langs de waterkant, op de camping of in de winkelstraten van Dokkum. In de vierde editie van onze rubriek Zomergasten: de vriendinnen Anne Margreet, Geeske en Joanne, uit Amersfoort.

Op de Markt zitten drie zomers geklede dames, het zijn Anne Margreet, Geeske en Joanne; drie vriendinnen uit Amersfoort. Ze zijn druk met elkaar in gesprek en genieten nog even na van hun korte vakantie op één van de waddeneilanden…

Eerste vakantie zonder ouders
De vriendinnen, alle drie zeventien jaar, komen net terug van een midweek Ameland. Ze kwamen maandag aan op het eiland en hebben vanochtend weer de boot naar Holwerd genomen. Ze zijn alle drie voor het eerst zonder ouders op vakantie en hebben het reuze naar hun zin gehad. “Het was onze eerste keer op Ameland, we vonden het super mooi en hebben ons goed vermaakt!”, aldus één van de vriendinnen. Tijdens hun mini-vakantie op Ameland sliepen ze in een huisje wat ze gehuurd hadden.

Dagje Dokkum
Na hun mini-vakantie op Ameland besloten ze er nog een dagje Dokkum aan vast te plakken, waar ze alle drie nog niet eerder waren geweest. Ze hebben al gewinkeld, door de mooie straatjes buiten het centrum geslenterd en rusten nu even uit op de Markt. “Lekker rustig”, zeggen ze. “Even bijkomen van de zware vakantie”, grapt één van de meiden… Straks willen ze nog een ijsje halen en we tippen ze op ZUCO.

Examenuitslag
De meiden hebben onlangs examen gedaan van de middelbare school en op dit moment zijn ze nog in afwachting van de uitslag. “Reuze spannend! Maar stiekem hebben we alle drie wel de hoop dat we geslaagd zijn, dus de vakantie op Ameland, inclusief het dagje Dokkum, was een leuke afsluiter van ons examenjaar”, zegt één van de drie. We sluiten het gesprek af en wijzen de dames de weg naar de kleine zuivelfabriek.

Deel dit bericht:

Dokkumer vragenuurtje: Anne Pieter Wienia


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Anne Pieter Wienia,
mede-eigenaar van melkveebedrijf Wienia in Oostrum.

Wie ben je?
Ik ben Anne Pieter Wienia, 49 jaar.

Wat doe je?
Ik ben boer.

Wat heb je met Dokkum?
Het melkveebedrijf dat ik samen met mijn broer run, is gevestigd in Oostrum, maar mijn gezin en ik zijn volop Dokkum georiënteerd. Ik vind het een prachtig stadje en we wonen maar vijf minuten vanaf het centrum. In ons vrije tijd doen we graag even een borreltje in de stad, ons sociale leven speelt zich dan ook voornamelijk af in Dokkum. En mijn vrouw werkt er in de Sionsberg.

Het mooiste plekje van Dokkum is:
De Zijl, ik vind de authentieke gebouwen prachtig.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ook De Zijl. Ze zouden daar een mega grote stretchtent moeten spannen, door middel van hydraulische palen die uit de grond komen, zodat evenementen bij slecht weer altijd door kunnen gaan. Ik heb dat een keer gezien in Zwitserland, waar we regelmatig naartoe gaan, en dacht meteen: dat moeten we hier in Dokkum ook hebben! En ze zouden voor het verkeer in de binnenstad één vaste route moeten creëren, éénrichtingsverkeer dus.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… tot 11:00 uur ideaal… Daarna wordt het minder. Ik laat de auto dan ook meestal thuis als ik naar Dokkum ga en pak liever de fiets.

Dokkum is over tien jaar… heel erg toeristisch en erg in trek.

De nieuwe markt is… prachtig!

Tien vragen, speciaal voor jou:
Verliefd, verloofd, getrouwd, kinderen?
Getrouwd, vorige week alweer 25 jaar, dus we hebben een groot feest gehad hier op de boerderij! Samen met mijn vrouw heb ik twee kinderen, een zoon van 19 een dochter van 21 jaar.

Wou je altijd al boer worden?
Nee, ik heb vroeger een technische opleiding gevolgd, werktuigbouwkunde, dus ik had eigenlijk andere toekomstplannen voor ogen. Maar ik ben als kind zelf opgegroeid op de boerderij en rond mijn 20e begon het idee van een eigen boerderij me te trekken en had ik daar mijn pijlen op gericht…

Je runt dit melkveebedrijf samen met je broer; hoe is dit destijds ontstaan en hoelang doen jullie dit al samen?
Mijn broer is tien jaar ouder en kwam in de maatschap van het ouderlijk bedrijf. Dat kochten mijn ouders rond 1957, toen ze vanuit Nicolaasga hier naar Oostrum verhuisden. Die boerderij zit drie kilometer verderop. Toen in 1991 deze boerderij te koop stond, zagen mijn broer en ik een mooie kans en werden mijn broer en ik compagnons. Nu runnen we beide boerderijen samen. Op deze boerderij aan de Tichelwei hebben we alles vernieuwd, of nieuw gebouwd en op de ouderlijke boerderij waar mijn broer woont, staat het jongvee.

Hoe is het om als twee broers samen een bedrijf te runnen; zijn jullie het altijd met elkaar eens?
We zijn natuurlijk compagnons en werken altijd samen. Maar we kunnen elkaar ook wel goed vrijlaten; we lopen de deur niet bij elkaar plat buiten het werk om, daar ligt wel onze kracht. Verder hebben we ook ieder ons eigen rol/taken. Zo ben ik meer gespecialiseerd in de technische kant en administratie en mijn broer Meine is weer actiever in het vee; hij gaat bijvoorbeeld over het fokken van de koeien.

Hoe groot is jullie bedrijf? Hoeveel koeien hebben jullie op stal?
We hebben ongeveer 400 koeien. Mijn ouders begonnen met 50, dus we zijn aardig uitgebreid en daarnaast geoptimaliseerd. We hebben Zwitserse alpenkoeien, in alle kleuren. Dat is een bewuste keuze, want dit is een duurzamere/sterkere koe-soort, wat zorgt voor een genetisch sterker geslacht.

Wat is er zo mooi aan om melkveeboer te zijn? Zijn er ook minder mooie kanten aan het vak?
De manier van leven vind ik heel uniek, het is heel divers en geen dag is hetzelfde! We wonen en werken natuurlijk op één plek, wat soms ook een nadeel is omdat je altijd ‘aanwezig’ bent. De activiteiten gaan altijd door, zo kan het zomaar zijn dat er ’s nachts kalveren worden geboren en dat je onverwachts je bed uit moet. Boer zijn ben je dus echt 24/7. Fysiek gezien is het wel zwaar werk.

Hoe ziet een ‘normale’ werkdag van jullie eruit?
De dag start voor ons om 04:00 uur. Dan beginnen we met het melken van alle koeien. Dit duurt ongeveer tot 07:30 uur en dan maken we schoon. Rond 08:00 uur nemen we even de tijd om wat te eten. Dan rond een uur of 10:00/10:15 uur is het tijd voor koffie! Tijdens de koffie bespreken we dan altijd even hoe de rest van de dag eruit gaat zien. Na de koffie gaan we verder met onderhoudswerkzaamheden. Denk bijvoorbeeld aan koeien insemineren of klauw bekappen. Als dit gedaan is, is het meestal een uur of 12:00 uur en dan is het voor ons lunchtijd. We nemen dan even een uurtje pauze en daarna gaan we weer aan de bak; tijd voor veldwerkzaamheden, zoals oogsten. Als het weer dat toelaat tenminste… We hebben, zover dat kan, dus wel een vaste planning, maar soms moeten we daar wel eens van afwijken. Hoe volgende week eruitziet, kunnen we nu bijvoorbeeld nog niet zeggen. Elke dag is weer een verrassing…

Is er veel automatisering binnen het bedrijf?
Nee, we zijn een vrij authentiek bedrijf en doen veel dingen zelf. We gebruiken bijvoorbeeld geen melkrobot, maar hebben een swing-over melkstal. Dit wil zeggen dat we, vrij snel en eenvoudig, twee koeien per keer kunnen melken met één apparaat, dat duurt ongeveer zes minuten per koe en er kunnen 32 koeien per kant in de melkstal, dus 64 in totaal. Bij ons zijn er altijd twee mensen in de melkstal aanwezig; die zorgen er voor dat de koeien twee keer per dag gemolken worden.

Jullie zijn een duurzame veehouderij en wekken ook zonne-energie op? Kun je hier iets meer over vertellen?
Klopt, onze stal is gebouwd volgens toen geldende welzijnseisen. Zo hebben onze koeien bijvoorbeeld voldoende ruimte om te bewegen en staat het comfort voor de koeien bij ons centraal. Zo laten we onze koeien minimaal zes uren per dag grazen in het land. Verder voldoen wij aan de strenge regels waar een duurzame veehouderij aan moet voldoen. Daarnaast wekken we inderdaad zonne-energie op; wij hebben 1.700 zonnepanelen, waardoor we zelfvoorzienend zijn en energieneutraal draaien. Op de stal liggen genoeg zonnepanelen om daarnaast maar liefst 100 huishoudens van stroom te voorzien. Mensen kunnen dit kopen bij ‘vandebron’, een soort Marktplaats voor duurzame energie uit Nederland.

Wie moet het bedrijf op den duur van jullie overnemen?
Dat is voor nu nog onbekend. We zullen zien hoe het komt.

Heb je nog dromen voor de toekomst? En ben je het meest trots op?
Qua privé zou ik wel meer en langer willen reizen. Dat is iets wat er nu niet van komt. Iets meer vrije tijd hebben zou soms wel fijn zijn. Maar eigenlijk ben ik al hartstikke tevreden met hoe het nu is en wat we allemaal al realiseren binnen het bedrijf. Zo zijn we op dit moment bezig met het bouwen van een nieuwe stal en werkplaats. Dit gebeurt op de fundering van de oude boerderij. Kort gezegd: alles gaat eigenlijk zo mooi als wat. “Wy binne aardich by de tiid!”

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Online. Even tijdens het eten of in de pauze op de tablet het nieuws checken…
In de auto of op de fiets? Fiets.
Online shoppen of de stad in? Beide.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Maarten Mewe

Zelfgebouwde barbecue 

 

 

Deel dit bericht:

Zomergasten: op de fiets naar Dokkum voor de IJsfontein


Wat vinden toeristen van Dokkum en waarom hebben ze juist deze stad uitgekozen om hun vakantie door te brengen? De redactie van In-Dokkum.nl zoekt ze deze zomer op langs de waterkant, op de camping of in de winkelstraten van Dokkum. In de derde editie van onze rubriek Zomergasten: Klaas en Lokke uit Wierden, Overijssel.

Op de fiets naar Dokkum
Op de Markt in Dokkum komen een man en een vrouw aangefietst. Ze parkeren hun fiets in de buurt van de IJsfontein en lopen dichter naar het kunstobject, wat vol bewondering wordt bekeken. Het zijn Klaas en Lokke uit Wierden. Ze vertellen ons dat ze twee weken op vakantie zijn in Friesland en dat ze op een camping in Leeuwarden verblijven. Ze zijn vanochtend op de fiets vertrokken vanaf het kampeeradres, om een uitstapje naar Dokkum te maken.

De elfde fontein bezichtigd
Klaas en Lokke kwamen speciaal voor de IJsfontein, want dit was de enige fontein in de reeks van elf die ze nog niet hadden gezien. “Wat is ‘ie prachtig!”, roept Lokke, ook al zit er op dat moment geen ijsvorming op de fontein… “Toch vind ik die van Leeuwarden het mooist, hoor!”, aldus een enthousiaste Lokke. Ondertussen maakt Klaas nog wat kiekjes van de fontein en dan keren ze weer snel terug naar Leeuwarden, want er zit noodweer aan te komen en ze hebben nog een aardig fietstochtje voor de boeg…

11fountains
’11fountains’ is een project van Leeuwarden-Fryslân 2018. Verschillende internationale kunstenaars ontwierpen de fonteinen. De IJsfontein in Dokkum maakte het elftal compleet.

Foto’s: Marit Anker | Tekst: Annewieke Klijnstra

Deel dit bericht: