Kabinet Aant-Jelle 1 geeft de regio een rake rechtse

Kabinet Aant-Jelle 1 geeft de regio een rake rechtse

Hij is in totaal 163 dagen actief in de Tweede Kamer en laat zich maar wat graag zien. Haantje de voorste Aant-Jelle Soepboer uit Niawier – vlakbij Dokkum – is sinds 6 december 2023 lid van de Tweede Kamerfractie van NSC. De kijkers van Nieuwsuur zagen hem gisteren een document overhandigen aan zijn grote leider Pieter Omtzigt. Ik zag het ook en toen kreeg ik ook door waar hij het eigenlijk voor doet. Vooral voor zichzelf.

Zelf omschrijft hij zijn loopbaan als volgt: ‘Ik kwam destijds op voor het voortbestaan van een belangrijke plattelandstraditie: de optocht met versierde wagens. Dit bracht mij in aanraking met de regionale politiek. Daarna ben ik, tot ik Tweede Kamerlid werd, als gemeenteraadslid en wethouder actief geweest. In de Tweede Kamer vertegenwoordig ik naast het landelijke belang ook het belang van de regio.’ Zo zou ik het ook doen. Geen woord schrijven over zijn enorme debacle als wethouder rond een mogelijk evenemententerrein in het Tolhuispark, waar hij zichzelf graag had zien optreden op Dokk’em Open Air. Toen had je het eigenlijk al wat kunnen vermoeden, want voor de lokale inwoners had hij geen oog meer. En echte wapenfeiten? Nee, die hebben we ik in de archieven van de gemeente ook niet echt kunnen ontdekken.

En toch. Ergens hadden we van deze politicus van de Fryske Nasjonale Partij verwacht dat er toch in elk geval voor de regio ook punten worden binnengehaald. Maar nee. Op veel punten druist het vers geperste onderhandelingsakkoord in tegen ongeveer alles waar de politicus in zijn tijd als FNP’er voor stond. Fel tegenstander als hij was van de Lelylijn, staat het nu pontificaal in het akkoord. Zijn FNP-collega, gedeputeerde Sijbe Knol van de provincie Fryslân noemt het hoofdstuk cultuur summier. “It is in miste kâns dat kultuer en de regionale finansjele sprieding, sa’t de Raad voor Cultuur dizze maitiid advisearre hat, net werom komt.”

“De nije koälysje bringt gjin natuer- en klimaatoplossingen, mar swakket dy just ôf”, zegt dan weer de Fryske Miljeu Federaasje (FMF). Was ook niet te verwachten natuurlijk, dat natuurliefhebbers aan hun trekken zouden komen bij het nieuwe akkoord, maar toch. Ik had stille hoop. Al was het alleen maar vanwege al die tientallen natuurliefhebbers die de FNP wel rijk is en die ook écht wel wat van zich hebben laten horen. Nou, goed. Als je dan aan tafel zit, zul je toch in elk geval wel 1 ding in hebben kunnen brengen? Iets met taal misschien?

Maar nee, zelfs dat niet. Soepboer zegt dat zelf trouwens ook, tegen Omrop Fryslân. Wat er mist? “As je Ctrl+F dogge en op Frysk sykje, dan sille je derachter komme dat dat der spitigernôch net yn stiet.” Nee, pummel! Had daar wat aan gedaan. Jij zat aan tafel! Niet namens ons dus.  Als je je handelingen laat bepalen door dat waar je het meeste voordeel uit haalt, ben je een opportunist. En dat is ie. Wedden dat hij opgaat voor een post als staatssecretaris of minister van Onderwijs?

Dieuwertje de Zijl

Let op: 
Dit is een column en dus geen nieuwsbericht. De schrijver/schrijfsters van een column hoeft zich niet aan het redactiestatuut van deze website te houden. Er gelden in principe nauwelijks beperkingen voor wat het onderwerp van een column kan zijn; het kan gaan van huiselijke voorvallen in Dokkum tot de wereldpolitiek. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden. Wil je reageren? Dat kan door een tegencolumn in te sturen via: redactie@in-dokkum.nl.  

Met de rug naar korfbal en de neus naar de elite

Ieder zijn sport. En in Dokkum is er volop keus om de sport te kiezen die bij je past. Wie van meppen houdt kiest voor badminton of tennis, voor wie liever schopt is er zelfs keus uit twee voetbalverenigingen. Ook voor wie wil rennen, wandelen of zwemmen, basketballen, handboogschieten, waterpolo of aan scouting wil doen is er een club. Vergeten we er ongetwijfeld nog een aantal. En dat het Dokkum goed gaat, is ook te zien aan de nieuwste club die de stad rijk is. Het – toch wel wat elitaire – hockey kan namelijk ook in Dokkum beoefend worden. Afgelopen weekend konden de hockeyers voor het eerst los op hun veld en dat moest gevierd worden.

En dus kwam wethouder Rebecca Slijver ook langs, volledig gericht op de nieuwe club. Leuk voor de hockey, maar voor de naastgelegen korfballers wel een klein beetje zuur. Want wat de hockeyclub binnen vier jaar lukt – een nieuw veld aangelegd krijgen – is iets waar de korfbalvereniging al zo ongeveer 50 jaar mee bezig is. Is misschien ook wat aan hun zelf te danken, want de bravoure die de hockeyers hebben, daar kunnen ze bij De Granaet nog wel wat van leren. Maar goed, het ging even over de wethouder. En haar rol. Want waar je van een wethouder mag verwachten dat ze onpartijdig is en iedere club even lief is, keerde ze de korfballers letterlijk en figuurlijk de rug toe.

Waar andere clubs de hakken in het zand zetten bij een mogelijke sportverplaatsing, werkten de korfballers telkens keurig mee aan alles. Boden de ruimte aan de hockeyvereniging, die nu de plek heeft van het voormalige korfbalveld en stelden zich telkens bereidwillig op. Misschien wel wat te keurig, want daardoor zitten ze nu met de gebakken peren. De Granaet protesteert al sinds 2022 op geheel eigen en bescheiden wijze bij het gemeentebestuur. Hoge huurtarieven – veel hoger dan andere verenigingen – kosten de vereniging jaarlijks duizenden euro’s extra.

Wethouder Rebecca Slijver erkende al tijdens een overleg in oktober 2022 dat de situatie inderdaad “scheef” is. Desondanks bleef een concrete oplossing uit. De Granaet heeft meerdere brieven en gesprekken gevoerd met de gemeente, maar die reageert traag op de kwestie. Zijn natuurlijk ook maar wat gewone jongens en meisjes, daar bij de korfbalvereniging. Uit frustratie heeft de korfbalclub zich zelfs ook tot de gemeenteraad gewend. “We hadden ons liever niet tot u als raad gewend, maar het gaat voor ons om veel geld en we kunnen en we willen niet langer meer wachten op een structurele oplossing”, schrijft het bestuur in een brief. Nog steeds heel keurig. Misschien hadden ze beter een ander logo boven de brief kunnen zetten….

Dieuwertje de Zijl

Let op: 
Dit is een column en dus geen nieuwsbericht. De schrijver/schrijfsters van een column hoeft zich niet aan het redactiestatuut van deze website te houden. Er gelden in principe nauwelijks beperkingen voor wat het onderwerp van een column kan zijn; het kan gaan van huiselijke voorvallen in Dokkum tot de wereldpolitiek. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden. Wil je reageren? Dat kan door een tegencolumn in te sturen via: redactie@in-dokkum.nl.  

Dokkumer vragenuurtje: Lysbeth Vellinga-Zeilstra

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Lysbeth Vellinga-Zeilstra

Wie ben je en wat doe je?
Mijn naam is Lysbeth Vellinga-Zeilstra (50 jaar). Ik ben gelukkig getrouwd met Binne, we hebben samen twee dochters van 18 & 25 jaar. Mijn geboorteplaats is Eastermar, vervolgens heb ik een tijdje in Den Haag gewoond. Om daarna naar Dokkum te verhuizen, hier hebben we ons gezin gesticht, in een oud jaren dertig huis vlak bij de binnenstad.

Van beroep ben ik verpleegkundige en ik werk nu zeven jaar als coördinator voor de Vrijwilliger Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ) in Noordoost Friesland. Sinds 2019 ben ik werkzaam in de politiek, als gemeenteraadslid voor de ChristenUnie. Sinds 1 januari van dit jaar ben ik fractievoorzitter van de ChristenUnie. Ook doe ik aan vrijwilligerswerk en ben ik mantelzorger. Ik wil mezelf op twee hele verschillende manieren inzetten voor de medemens, met politiek op een beleidsmatige manier en als coördinator voor VPTZ vanuit het hart. Ik hou ervan om onder de mensen te zijn, je kunt zoveel leren van de mensen om je heen. Daarnaast ben ik vooral moeder, dat vind ik nog steeds het belangrijkste en leukste in het leven. Liefde voor de mensen om je heen, dat houdt de wereld draaiende!

Wat heb je met Dokkum?
We wonen nu met veel trots 26 jaar in Dokkum. Voorheen woonde ik een tijd in Eastermar en Den Haag. Als ik terugblik op toen we net naar Dokkum verhuisden, kende ik eigenlijk nog niemand. En nu heb ik het gevoel dat ik iedereen ken en dat is heel leuk. Ik weet nog dat ik zo verrast was over hoe bewaard en geheim gebleven de binnenstad van Dokkum is. Want van buitenaf zou je nooit zeggen dat de binnenstad zo fraai is. Dokkum is een stad met een dorpsgevoel, met voorzieningen uit een grote plaats en de gezelligheid, het knusse gevoel en veiligheid van een dorp. Deze combinatie vind ik fantastisch aan Dokkum. Er is daarnaast ook nog eens heel veel historie!

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Het schapendijkje met het sluisje ervoor vind ik echt heel mooi. Ik wandel er graag naar toe, het schapendijkje is ook nog eens vlak bij mijn huis gelegen. Daarnaast is de straat Kereweer een bijzondere plek! Als je op het Oosterbolwerk staat, dan kun je via de straat de Kereweer helemaal tot aan de Kruitvat kijken. Dat vind ik een bewonderenswaardig uitzicht, overigens is dit ook een hele mooie wandeling. Wandelliefhebbers in Dokkum zullen hier ontzettend zoet mee zijn.

Welk plekje in Dokkum zou jij veranderen om de stad mooier te maken?
Wat ik graag zou willen is een oplossing voor het plaatsen van fietsen in de binnenstad. Je hebt bijna nergens een plekje voor de fietsen. Dan denk ik waarom hebben de gemeente of ondernemers nooit iets bedacht voor een fatsoenlijke stalling voor de fietsen. Dat zou zoveel schelen en dan komt de stad nog beter tot zijn recht.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is…  prima geregeld, overal aan de rand van Dokkum kun je gratis parkeren.
Dokkum is over tien jaar…  nog mooier want er zijn meer panden naar de oude staat hersteld.
De nieuwe Markt is… een prachtig parkje, daar mogen we als Dokkumers best trots op zijn.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:
Hoe ben je in de politiek terecht gekomen?
In 2019 ben ik gevraagd om op de kandidatenlijst te staan van de ChristenUnie. Ik was toentertijd al lid van de partij. Ze hadden nog een aantal mensen nodig voor op de kandidatenlijst en het liefst nog een aantal vrouwen wat hoger op de lijst. Destijds dacht ik: “Prima, zet mij maar ergens onder aan want de lijst moet wel vol”.  Meer mensen hadden die gedachte en zo belandde ik op de vijfde plaats. Dat was iets hoger dan ik verwachtte en toen er ook nog eens iemand zich op het laatste moment terugtrok, ging ik een plekje omhoog. Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen kregen we vier zetels en ineens belandde ik in de politiek. Ik had dat zeker niet verwacht en was geschokt want hoe zit het nou met mijn huidige baan, kinderen en kan ik dit wel? Deze gedachten tolden in mijn hoofd. Ik vroeg mijn man om advies en hij zij: “Jij hebt gewoon koudwatervrees, probeer het eerst maar even tot een bepaalde periode.” Ik gaf hem gelijk en ging het eerst uitvogelen en als het dan nog niet goed voelde dan kon ik altijd nog stoppen. En met dat advies op zak begon ik aan een groot avontuur.

Ik had en heb hele goede en intelligente fractieleden die mij alle ruimte geven om te leren en mij veel hebben uitgelegd. Ik heb ontzettend veel gevraagd en geleerd en dat doe ik nog steeds als ik iets niet begrijp of ergens meer over wil weten. Je hoeft niet alles te weten maar je moet wel nieuwsgierig zijn. Op een gegeven moment vond ik een ritme en kwam ik erachter dat ik dit best leuk vond. Toen er opnieuw verkiezingen waren dacht ik: “Als ik maar wel weer gevraagd wordt voor op de kandidatenlijst”. Mijn mede-fractieleden waren verbaasd dat ik dit in twijfel trok. Uiteindelijk werd ik zelfs gevraagd om fractievoorzitter te worden!

Hoe voelt het om beslissingen te maken over kwesties waar veel verdeeldheid over is?
Het grote voordeel van raadslid zijn is dat je overal inzage op hebt en dan zie je dat alles nooit zwart-wit is en dat het antwoord niet voor de hand liggend is. Ik vind het leuk dat je over kwesties mag meedenken en beslissen. Mijn portefeuille is vooral gericht op het sociaal domein, denk aan zorg en onderwijs. Soms zitten er ook zware kwesties tussen over bijvoorbeeld het permanent vestigen van een asielzoekerscentrum in Dokkum. Ik word straks geacht samen met mijn 28 collega raadsleden hier wel wat van te vinden en dat vind ik best wel lastig. Vanuit mijn geloof word ik opgeroepen om barmhartig te zijn voor mijn omgeving en dat wil ik ook heel graag. Je wil het allerbeste voor iemand die op de vlucht is, maar tegelijk ben ik ook raadslid voor en gekozen door inwoners van deze gemeente. Dan is die verdeeldheid qua meningen soms best moeilijk, maar je kunt alsnog heel respectvol het niet met elkaar eens zijn.

Er zijn wel momenten waarbij ik denk wat is wijsheid en wat is eerlijk. Met dit soort kwesties is het inwinnen van informatie ontzettend van belang. Gaat het niet ten koste van onderwijs en zorg? En wat denkt de politie hierover? Daarnaast luister je naar de vele verhalen van inwoners. Wat we gaan beslissen daar moeten we intern nog over hebben maar we zijn wel voor de opvang van vluchtelingen. Ik ben gestopt met het naar de zin maken van iedereen want dat lukt niet. We doen het samen in de samenleving, daarbij hoort ook bij dat er van beide kanten geven en nemen ontstaat. Een ander heeft weleens tegen mij gezegd: “Voor jou is het toch heel simpel, je bent christen, je staat achter je principes!” En eigenlijk is het ook zo simpel. Hier sta ik voor en hier ga ik voor. Ik laat me leiden door naastenliefde. Ik doe het niet altijd goed en ik ga ook weleens de mist in maar ik probeer wel als christen te leven.

Was het altijd al je droom om fractievoorzitter te zijn van de ChristenUnie?
Totaal niet, ik had helemaal geen ambities om dit te ondernemen. Maar het bevalt goed! Een fractievoorzitter is niet beter of interessanter dan de andere fractieleden. We doen het samen. Toen ik net in de politiek kwam, had ik niet kunnen inbeelden dat ik deze positie zou innemen. In het begin dacht ik dat iemand zou zeggen: “Nou kom jij weer met je domme vragen?”. Het leek alsof iedereen het al zo goed wist en altijd de juiste woorden klaar had. Ik voelde me een buitenbeentje maar dat is gewoon je gevoel. Ik zit nu al heel wat jaar in de politiek en het zijn 29 gewone mensen uit de omgeving met een baan of vrijwilligerswerk. Die net als ik idealen hebben en het beste voor een ander willen. Wij zijn een afspiegeling van de inwoners uit Noordoost Friesland, niet meer en niet minder. Maar ik voel me ook niet meer minder. Ik voel me nu thuis in de politiek. In het begin als je iets nieuws probeert dan is er wat ongemak maar dat moet niet blijven. Die onzekerheid die ik voelde, zat in mijzelf niet in de mensen om mij heen. En nu zie ik en voel ik dat ik ook in de politiek thuis hoor.

Naast fractievoorzitter, ben je ook werkzaam als coördinator bij Vrijwilliger Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ). Wil je hier iets meer over vertellen?
Om de week ben ik werkzaam als coördinator bij VPTZ, de andere week neemt mijn collega het over. Als coördinator coördineren we waakzorg bij mensen thuis in Friesland. We kunnen elk moment gebeld worden door mensen die graag willen dat er iemand op hun geliefde kan waken. Dan gaan mijn collega of ik op bezoek en vragen we naar wat we voor deze mensen kunnen betekenen. Dan zeggen ze bijvoorbeeld dat ze het fijn zouden vinden als iemand over hun moeder kan waken ‘s nachts. We merken dat niet iedereen ons weet te vinden of het moeilijk vindt om ons te bellen. Want het liefst ben je er dag en nacht voor je naasten. Maar je weet niet hoelang de dood duurt en na aantal dagen is dat geestelijk ook erg belastend. Daarnaast is de dood eenmaal niet een sexy onderwerp om over te praten.

De vrijwilligers doen dit werk geheel kosteloos, dit ontroert men vaak ook. Wij nemen na het gesprek met de familie contact op met een vrijwilliger die dus ook plots de vraag krijgt of ze kan waken op een wildvreemde. En daar heb ik ontzettend veel bewondering voor, het zijn zulke bescheiden mensen die een wereld van verschil maken. Het is onbetaalbaar wat ze doen voor een ander! Mensen overlijden het liefst thuis en dat is fijn want daar voel je je ook letterlijk thuis. Je bent niet op visite, je partner loopt op pantoffels en je kinderen weten waar de kopjes in de kast staan. Zolang het kan, wens ik dit voor iedereen. Ik hoop dan ook dat meer mensen ons weten te vinden. Momenteel zijn we bezig met het selecteren en scholen van een team vrijwilligers die op Ameland mensen willen bijstaan.

Wat zijn je hobby’s?
Mijn werk bij VPTZ en politiek is mijn hobby. Ik hou van lezen en dan bedoel ik niet de zware politieke materie waar ik doorheen moet spitten maar boeken over geschiedenis, thrillers en biografieën. Boeken waar ik echt in kan verdwijnen. Ook vind ik het heerlijk om met vriendinnen te wandelen, even op een terras te zitten en te wandelen in de natuur.

Wat maakt je gelukkig?
liefde van mijn man, kinderen, buren en vriendschappen maken mij gelukkig. Maar ook het concept van liefde op zich. Dat ik liefde bij mensen zie bij wie ik langs ga voor mijn werk als coördinator van VPTZ en de verschillende manieren hoe mensen van elkaar houden. Vaak is het heel indirect en impliciet hoe mensen dit kenbaar maken en dat vind ik ontzettend mooi. Ik ben gelovig en ga naar de kerk, dat kun je misschien geen hobby noemen maar Jezus is mijn leidraad. Of je nou wel of niet gelovig bent, aan het eind van het leven vallen heel veel dingen weg. Maar wat altijd overeind blijft is de liefde die je aan mensen hebt gegeven en die je hebt ontvangen. Dat geldt voor jong en oud, ieder geloof en elke portemonnee. Dat is wat uiteindelijk blijft staan een onbetaalbaar iets. Die leuke auto en vakanties zijn ook heel fijn maar liefde is wat blijft voortbestaan. Waarmee je start tijdens de geboorte en waarmee je eindigt als je je laatste adem neemt.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Beide, online is sneller toegankelijk maar een papieren krant leest fijner.
In de auto of op de fiets? Op de fiets!
Online shoppen of de stad in? De stad in, naar de boekwinkel.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?

Afke van der Mark, is de eigenaresse van de (evangelische) Boektiek in Dokkum. Zij werkt ook met vrijwilligers voorheen op de Kepelstraat en sinds 2019 te vinden in de binnenstad. Ze leeft vanuit het geloof, ik ben benieuwd hoe ze dit vormgeeft in haar ondernemerschap.

Kan de gemeente zelf niet meer ‘un bitsje laadsjes skuve?’


De gemeente Noardeast-Fryslân heeft de wettelijke plicht 250 asielzoekers in Dokkum op te vangen. Daar zou je direct mee aan de slag kunnen gaan. In Noardeast-Fryslan gaat het anders. Eerst wordt er een extern onderzoeksbureau uit Groningen ingeschakeld om een draagvlakonderzoek uit te voeren. Alle bewoners van de gemeente krijgen een brief door de bus: azc, ja of nee? Meet je zo draagvlak? Het ‘draagvlakonderzoek’ – vooral een papieren tijger – heeft al meer dan 90.000 euro gekost.

Een ander voorbeeld: over het Harddraverspark is al heel wat jaren onderwerp van gesprek. En nu wordt het menens. Afgelopen zomer kwamen ontwerpbureau CB5 en adviesbureau Arcadis met een ‘gloednieuw ontwerp’ op de proppen. Kosten noch moeite werden gespaard. Een nieuw stadspark! Een camping! Een voetbalveld! Maar opmerkelijk genoeg blijkt dit ontwerp bijna identiek aan dat van Dijkstra Draisma, vier jaar eerder gepresenteerd. Het enige verschil? Een verbijsterend prijsverschil van bijna 4 miljoen euro tussen beide ontwerpen.

Inmiddels hangt de halve gemeente aan elkaar van de rapporten van externe adviesbureaus. Bijna alle onderzoeken, beleidsvisies en andere dikke documenten van de afgelopen jaren – werden uitbesteed aan externe bureaus. Bij voorkeur van buiten de gemeente, zo lijkt het. Natuurlijk: expertise is belangrijk. Onmisbaar, zelfs. Net als onafhankelijkheid. Maar de ‘resultaten’ die deze bureaus aan de gemeenteraad presenteren, zijn vaak geldverslindend, megalomaan in omvang of worden simpelweg niet uitgevoerd.

Waar komt al dat geld om van die externe bureaus in te huren vandaan? Noardeast-Fryslân vreest vanaf 2025 rode cijfers omdat het Rijk gaat bezuinigen op het gemeentefonds. Het tekort gaat naar verwachting oplopen tot in de miljoenen. In deze context lijkt het me niet bepaald verantwoordelijk om een extern onderzoeksbureau in te huren voor een bedrag van €90.000.

Een ambtenaar handelt onafhankelijk en onpartijdig. Maar geldt dat ook voor een adviesbureau dat op de stoel van de ambtenaar komt te zitten? In september 2023 onderzocht Nieuwsuur de wereld van adviesbureaus in de energietransitie en het lokale bestuur. Meerdere gemeenten die zij spraken gaven aan dat er een afhankelijkheidsrelatie tussen gemeenten en adviesbureaus was ontstaan. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten herkende zich in dit beeld. Het brengt bestuurlijke risico’s met zich mee, zeggen zij. Kennis sijpelt razendsnel weg bij de lokale overheid. En bovendien: wat blijft er eigenlijk over voor de gemeente zelf als elke beslissing eerst langs een extern bureau moet? Un bitsje laadsjes skuve, zoals mijn opa altijd zei. Laadsje open, laadsje dicht.

Het is hoog tijd dat de gemeente Noardeast-Fryslân haar prioriteiten opnieuw bepaalt. In plaats van blindelings te vertrouwen op externe bureaus die bakken met geld kosten, zou misschien gekeken kunnen worden wat het ambtenarenkorps eigenlijk zelf allemaal kan. En kijk daarna eens of er in de gemeente ook talent rondloopt wat aan de slag kan gaan. Ik kom het zeer regelmatig tegen! Mocht de gemeente moeite hebben met het inslaan van deze weg, wellicht kunnen ze daar nog een laatste keer een extern adviesbureau voor inhuren…

Tekst: Dieuwertje de Zijl

Let op: 
Dit is een column en dus geen nieuwsbericht. De schrijver/schrijfsters van een column hoeft zich niet aan het redactiestatuut van deze website te houden. Er gelden in principe nauwelijks beperkingen voor wat het onderwerp van een column kan zijn; het kan gaan van huiselijke voorvallen in Dokkum tot de wereldpolitiek. Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden. Wil je reageren? Dat kan door een tegencolumn in te sturen via: redactie@in-dokkum.nl.

Dokkumer Vragenuurtje: Ietsje Prins

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Ietsje Prins

Wie ben je en wat doe je?
Mijn naam is Ietsje Prins (65 jaar oud), ik ben acht jaar getrouwd met mijn maatje en zielsverwant Nico. We hebben samen vier kinderen en zijn met pensioen maar dit betekent niet dat we stil zitten. Nico en ik hebben sinds 2017 een bed en breakfast in Dokkum genaamd Ferdivedaasje. En ik zit in het proces van het beëindigen van m’n eigen bedrijf B.O.O.M, waarbij ik ondersteuning bied aan mensen die het nodig hebben.

Daarnaast doe ik aan vrijwilligerswerk bij de Zonnebloem, een landelijke vrijwilligersorganisatie die zich inzet voor mensen met lichamelijke beperkingen zoals ziekte, leeftijd of een handicap. Vorig jaar zijn we een week mee op bootreis geweest. Dit was intensief maar de mensen waren zo dankbaar voor onze hulp tijdens deze vakantie. Ook ben ik vrijwilligster voor de regionale organisatie van de Zonnebloem in Dokkum en omstreken. We organiseren lokale uitstapjes voor de mensen in de buurt, afhankelijk van wat ze leuk vinden.

Naast mijn werk bij de Zonnebloem ben ik vrijwilliger bij de Voedselbank, neem ik deel aan het bestuur van de buurtvereniging en bakken Nico en ik samen taarten voor koffiehuis Knus.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben geboren in Holwerd en woonde op een boerderij, voor sportclubs en winkels waren we aangewezen tot Dokkum. Met die reden leerde ik al snel de stad kennen. Vervolgens ben ik verhuisd naar Ee en ben ik op mijn zeventiende gaan werken in de zorg. Na het overlijden van de vader van mijn kinderen in 2007 zijn we in 2008 verhuisd naar Dokkum. De kinderen hadden al veel vrienden en vriendinnen gemaakt in Dokkum. Het leek mij wel wat om in deze historische stad te wonen. In 2014 is Nico bij ons ingetrokken. Soms krijg ik het gevoel dat ik in een dorp woon want er heerst echt een ‘ons kent ons’ gevoel. Je kunt wel zeggen dat ik me hier thuis voel. Ik noem mezelf onderhand een echte Dokkumer!

Het mooiste plekje van Dokkum is?
De mooiste plekjes vind ik de Bolwerken en de Zijl. Met mooi weer is het prachtig om s ’avonds de Bolwerken te bewandelen, het liefst samen met m’n man. In april komen de eerste bootjes weer in de grachten en zie je de terrassen wat meer opengaan. Dokkum ontwaakt als ware een beetje. Dokkum is de laatste jaren positief veranderd, je kunt eigenlijk geen plekje benoemen waar de stad niet goed is onderhouden. De binnenstad ziet er verzorgd uit, veel gevels worden opgeknapt en oude gevelnamen worden weer herstelt. Dat vind ik tof het authentieke Dokkum!

Welk plekje in Dokkum zou jij veranderen om de stad mooier te maken?
Welke kant je Dokkum ook binnenrijdt, je kunt nooit in een oogopslag zien hoe mooi de binnenstad is. En hoe prachtig en historisch de straten zijn! Dat vind ik een gemis, hoe je dit zou moeten oplossen weet ik niet zo goed. Maar het zou mooi zijn als er iets aan gedaan zou kunnen worden. Eventueel met het nieuwe plan van de Noorderstek om dat een fraai historisch aanzien te geven.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… goed geregeld, er zijn veel gratis parkeerplaatsen op loopafstand van het centrum.
Dokkum is over tien jaar… een prachtige en gezellige stad. Waarbij winkels die zich buiten het centrum bevinden naar de binnenstad trekken!
De nieuwe Markt is… erg mooi geworden. Het zou prachtig zijn wanneer er straks een mooi terras bij het opgeknapte beursgebouw zou komen.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:
Hoe ziet een typische week er voor jou uit?

Mijn week is nooit hetzelfde en dat bevalt mij wel. Als we gasten op bezoek hebben dan is het net wanneer zij willen ontbijten. Als dat om 09.00 uur is dan staan we om 08.00 uur op en verzorgen we de ontbijtjes. Daarna ontbijten we zelf, met de krant erbij, dat vind ik heerlijk. Vervolgens wachten we tot de gasten zijn vertrokken en dan gaan we samen de kamers schoonmaken. Nico en ik hebben allebei onze eigen taken en vaak zijn we binnen een uur alweer klaar. Soms doen we nog boodschappen voor de volgende klanten die langs zullen komen.

We zijn veel bezig met de B&B maar mochten we even niks hebben dan maken we graag een wandeling of gaan we samen fietsen. Genieten en leuke dingen doen is zeker van belang! Zo houden we elke maand sowieso een weekend vrij voor onszelf. Om iets leuks te plannen, uit te rusten of om af te spreken met vrienden.

Niet te vergeten elke dinsdag komt onze kleindochter van een jaar langs, dat vinden we prachtig! Daarnaast doen we vrijwilligerswerk, afhankelijk van wat er speelt en aan ons wordt gevraagd.

Waarom zijn jullie begonnen met een B&B?
Toen de kinderen uit huis gingen hadden we twee kamers over, al snel ontstond het idee van een bed en breakfast. Als we zelf een keer een trip maken, boeken we soms ook een b&b en zo zijn we geïnspireerd geraakt. We houden ervan om nieuwe mensen te ontmoeten en om iets voor hen te betekenen. We hebben allebei voorheen in de zorg gewerkt, dus iets voor een ander doen zit in ons bloed.

Mensen het naar hun zin maken zodat ze een leuke tijd hebben doen wij graag. Mijn man is stadsgids, die weet alles over Dokkum. We beginnen dan ook altijd met een bakje koffie of thee als de gasten arriveren. We delen een plattegrond en bieden ze de kans om meer over Dokkum te weten te komen. We vertellen over de hoogtepunten van de stad en waar je lekker kan dineren. Na  een half uur brengen we ze naar de kamer. Zo weten wij een beetje wie we in huis hebben en de gasten weten wie wij zijn.

Waarom is Dokkum een goede plek om een B&B te beginnen? En wat voor gasten krijgen jullie op bezoek?
Er is zoveel te zien en te beleven in het hoge noorden, dat lokt veel mensen onze kant op. Verschillende soorten mensen komen op onze B&B af. Veel mensen willen een fietsvakantie ondernemen denk aan een Elfstedentocht fietsen of ze willen lekker wandelen en vogels spotten. Leuk weetje: wij hebben een Elfstedentocht kamer! Er zijn ook mensen die de Waddeneilanden willen bezoeken, naar Ameland of Schiermonnikoog. Of mensen uit het buitenland die de noordkust willen ontdekken. Sommigen zijn afkomstig uit Canada of Amerika en willen hun herkomst uitvinden. Dokkum is de perfecte uitvalsbasis om dit soort activiteiten te ondernemen. In Dokkum stad kun je heerlijk vertoeven bij mooie restaurantjes en de winkels.

Ik vind het niet spannend om vreemde mensen in huis te hebben, over het algemeen is het altijd gezellig en leuk. We vinden het geweldig om in te spelen op de wensen van de gasten voor een trouwdag of een bepaald jubileum. Dan versieren we de kamer, regelen een gebakje of iets anders wat we kunnen voorbereiden. Naderhand hoor je dat zulke kleine dingen toch iemands dag maken. We kunnen wel een boek schrijven over alle bijzondere mensen die we zijn tegengekomen.

Waarom is vrijwilligerswerk van belang voor jou?
Het maakt je heel rijk als je iets voor een ander kunt betekenen, althans zo voelt het voor mij. Dit geeft mij energie en voldoening!

Wat zijn je hobby’s?
Reizen is een hobby van mij, samen met Nico probeer ik elk jaar een verre reis te maken. In april gaan we twee en een halve week naar Madagaskar. We bezoeken het liefst landen met veel natuur, waar je dieren tegenkomt die je nergens anders kunt bewonderen. Daarnaast gaan we ook graag een weekendje weg met de caravan om te fietsen, wandelen en vrienden/familie bezoeken. Tuinieren en vissen doe ik ook graag in mijn vrije tijd.

Wat maakt je gelukkig?
Het bovenstaande maakt me onder andere gelukkig. Leuke uitjes ondernemen met mijn maatje Nico. En de gezondheid van mijn kinderen en kleinkind is ook van belang voor mij. Ik ben graag samen met mijn gezin. We hoeven niet per se iets duurs te doen maar vooral gezellig samen zijn maakt mij gelukkig.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? In de ochtend lees ik graag de krant.
In de auto of op de fiets? Op de fiets, dan zie je een stuk meer van de omgeving.
Online shoppen of de stad in? De stad in, op bezoek bij de ondernemers.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?               Lysbeth Vellinga-Zeilstra, doet veel voor Dokkum met haar functie als fractievoorzitter van de ChristenUnie Noardeast-Fryslân. Daarnaast is ze ook coördinator bij VPTZ, dit is een regionale vrijwilligersorganisatie die terminaal zieke mensen en hun mantelzorgers ondersteunt. Dat is iets waar ik zelf ook een warm hart naar toe draag.

Dokkumer Vragenuurtje: Peter van der Meij

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Peter van der Meij

Wie ben je en wat doe je?
Mijn naam is Peter van der Meij, vader van twee jongens genaamd Milan (twaalf jaar) en Ilmar (tien jaar oud). We zijn woonachtig in één van de mooiste straten van Dokkum, de Stationsweg. Ik ben geboren in Dokkum en heb de stad nooit echt kunnen verlaten. Wel heb ik een tijdje in Leeuwarden gestudeerd en gewerkt maar ik ben altijd in mijn vertrouwde woonplaats blijven wonen. Momenteel ben ik werkzaam als commercieel manager bij Bynt Personeel in Dokkum. Zo’n negen maanden help ik met het bemiddelen van mensen in de bouw, infra en techniek. En dit bevalt heel goed!

Daarnaast heb ik diverse vrijwilligersfuncties, zo ben ik betrokken bij de sponsorcommissie van de Admiraliteitsdagen. Ook zit ik in het bestuur van de H&I, hierdoor heb ik een mooi netwerk opgebouwd. Een steentje bijdragen aan toffe initiatieven en actief bezig zijn om Dokkum op de kaart te houden, vind ik te gek. Recentelijk help ik ook bij de sponsorcommissie van de Fury van Dokkum. En niet te vergeten, ik ben bestuurslid van onze buurtvereniging!

Wat heb je met Dokkum?
Zoals ik zei ben ik geboren in Dokkum en woonachtig in deze historische stad. Daarnaast zijn er diverse stichtingen en vrijwilligersorganisaties binnen Dokkum waar ik aan bij draag. Ik vind het leuk om actief te helpen bij toffe initiatieven. Dus genoeg dingen te doen naast mijn werk.

In mijn tienerjaren heb ik bij supermarkten gewerkt en daarna bij andere bedrijven in Dokkum. Zo heb ik een poos bij EP:Terpstra, Halfords en Time-Out gewerkt. En zo’n tien jaar bij Faber Telecom & Data.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Mijn huis aan de Stationsweg bevindt zich naar mijn mening op één van de mooie plekken van Dokkum. Ieder huis is anders, het zijn geen standaardrijtjeshuizen. In het destijdse bestemmingsplan stond niet een vereiste van het type steen of dakpannen dat gebruikt moest worden. Ieder huis is hierdoor uniek en sommige zou ik zelfs een kunstwerk willen noemen. Het ene huis is met de ouderwetse architectuur vormgegeven en het andere heeft een moderne uitstraling. Ik vind elk huis in mijn omgeving mooi en onmiskenbaar uniek. We wonen net buiten de binnenstad maar dichtbij genoeg om lopend de stad in te gaan. Dat is voor mij een ideale ligging!

Maar het allermooiste plekje in Dokkum is de binnenstad, die nog steeds in de historische en authentieke stijl bewaard gebleven is. Mijn huis is ook meer dan honderd jaar oud en dat zie je aan alles. Dit soort huizen, straten en dus onze binnenstad bezitten heel veel karakter. Daarnaast zijn onze ondernemers in de binnenstad ontzettend actief met ondernemerschap. Daar mogen we best trots op zijn.

Welk plekje in Dokkum zou jij veranderen om de stad mooier te maken?
Het is al een aantal keer genoemd maar wanneer je Dokkum binnen vaart met de boot is de Prins Fabriek niet een uitnodigende binnenkomst. Hetzelfde geldt voor het uitzicht wanneer je vanuit Holwerd met de auto Dokkum in rijdt, dan zie je aan de rechterkant Dokwurk en Probo. Mensen die onwetend zijn van de mooie binnenstad en bijvoorbeeld vanaf Ameland komen en op doorreis zijn zullen niet uitgenodigd worden om een kijkje te nemen. Dat is iets waar we nog wel wat aan zouden kunnen doen om Dokkum een stukje mooier te maken.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… Op zich goed geregeld, alleen mogen de parkeerplaatsen wel iets beter aangegeven worden voor toeristen. Bijvoorbeeld door verkeersborden die verwijzen naar parkeerplaatsen!
Dokkum is over tien jaar… nog bekender onder de toeristen en de Admiraliteitsdagen is een feest dat heel Nederland kent!
De nieuwe Markt is…. heel mooi geworden, maar het gebruik van de nieuwe markt als evenementenlocatie is een lastig verhaal.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:
Hoe ziet een werkdag er voor jou uit?
Om half negen begin ik als eerst met een kopje koffie, vervolgens ga ik na wat er de vorige dag gebeurd is. We werken met mensen en die kunnen zich ziek melden of afmelden voor werk om verschillende redenen. Vervolgens inventariseren we wat er is gebeurd en verwerken dit in onze systemen. Daarnaast staan er meestal een aantal afspraken gepland voor de dag. Denk aan een werkbezoek of een kandidaat die langskomt voor een gesprek over een functie. Maar we bedenken en stellen ook vacatures samen. Er komt meestal wel iemand langs die wij aan een baan hebben geholpen, dan hebben we even een praatje over hoe het is.

Regelmatig heb ik contact met bedrijven in Friesland die opzoek zijn naar werknemers. Maar we hebben ook gesprekken over de toekomst van bedrijven. Zo weten we wat we kunnen verwachten van de bedrijven met wie we samenwerken. Met als doel een sparringpartner zijn voor deze bedrijven en elkaar beter leren kennen!

Wat is jouw takenpakket als commercieel manager bij Bynt Personeel?
We zijn een klein bedrijf met drie werknemers en twee ZZP collega’s. Hierdoor werken we nauw samen binnen ons team. Ons team bestaat uit een eigenaar, een recruiter, een marketeer, een financieel controller en de commercieel manager. Niemand heeft een eigen hokje, we zijn flexibel in ons werkveld. Met ons team kunnen we best veel werk verrichten. Over het algemeen ben ik verantwoordelijk voor het contact met de huidige bedrijven, ook ga ik op zoek naar nieuwe samenwerkingen. Ik maak afspraken over de uitzend factoren, of iemand een vast contract wil bij ons of bij de opdrachtgever. Het mooiste zou een contract bij ons zijn natuurlijk. Voor de rest zorgen we ervoor dat we vakmannen of vakvrouwen die bij ons aankloppen kunnen helpen aan een baan. En dat ze ook tevreden zijn met het werk dat ze verrichten. Plezier in je werk is heel erg belangrijk.

Wat is het leukste aan je werk?
Het leukste aan mijn werk is de verbindende factor die ik teweegbreng. Ik luister naar de verhalen van mensen en probeer ze zo goed mogelijk te helpen. Dat ik een werkzoekende met zijn wensen kan verbinden aan de juiste werkgever, daar haal ik veel voldoening uit. Het is fijn als beide partijen iets kostbaars kunnen opbouwen. Wanneer we dit niet kunnen doen vanuit Bynt dan zorgen we er graag voor dat de werkzoekende toch aan het werk komt. Ook al is dat niet via ons bedrijf!

Bynt Personeel bestaat zo’n vijf jaar, we zijn een vrij jong bedrijf met jonge mensen. We hebben een klein team, dit zorgt voor veel verantwoordelijkheid en uitdagingen. Die vrijheid maakt het heel leuk!

Een tof nieuwtje is dat we binnenkort gaan verhuizen naar een nieuwbouw pand een klein stukje verderop aan de Koophandel. We wilden een plek voor onszelf, momenteel delen we ons pand met meerdere huurders. Nu verhuizen we naar een plek waar we een loods en kantoor in één hebben.

Hoe combineer je alle vrijwillige functies in je dagelijks leven?
Dat is soms lastig, maar de vergaderingen voor deze vrijwilligersfuncties zijn meestal in de avond. Hierdoor is het mogelijk om dit te combineren met mijn baan en kinderen.
Momenteel zet ik me in voor de Admiraliteitsdagen, Fury van Dokkum, buurtvereniging en de H&I vereniging. De bestuursvergaderingen van de H&I vereniging zijn bijvoorbeeld rond 17.00 uur en de vergaderingen van de Admiraliteitsdagen zijn in de avond en het feest is in het weekend. Reken maar dat ik wekelijks een aantal vergaderingen heb! Dus op die manier combineer ik alles zoveel mogelijk met elkaar. Als het niet in de avond kan, is het eigenlijk ook niet mogelijk om te onderhouden. Wat ik wel voor mezelf heb voorgenomen is dat als ik ergens geen energie meer van krijg dan stop ik daar ook mee.

Voor de meeste functies ben ik gevraagd. Ik draag graag mijn steentje bij aan organisaties en evenementen waar ik een onderdeel van zou willen zijn. Meestal neem ik dan een functie in waarbij ik ook de verbindende factor ben want daar ligt mijn kracht.

Wat zijn je hobby’s?
Mijn kinderen voetballen beide bij Be Quick dus ik sta zaterdags met veel plezier langs de lijn als leider of trouwe supporter. Voorheen voetbalde en fitneste ik ook veel maar nu heb ik het schaatsen opgepakt. Ik schaats zo nu en dan in de ijshal in Leeuwarden op de avonden waarop ik vrij ben. Dat is voor mij net wat beter te combineren met mijn drukke agenda.

Wat maakt je gelukkig?
Mijn kinderen brengen mij ontzettend veel geluk. Voetballen, spelletjes doen en naar het trampolinepark gaan vinden we gezellig om te doen. Maar ook de vele bezigheden waar ik energie uithaal, die zorgen voor voldoening. Daarnaast ben ik blij met een eigenschap die ik bezit, namelijk grenzen aan kunnen geven. Als ik iets niet meer leuk vind omdat ik er geen energie uithaal, dan stop ik daar mee. Ik denk dat dingen met tegenzin doen alleen maar tegen je zullen werken. Wat me nog meer geluk brengt is de autorit van mijn woning naar het kantoor daar geniet ik van. Ik ben een gelukkig mens!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Online, daar wordt het nieuws als eerste gebracht!
In de auto of op de fiets? Ik zou fiets willen zeggen maar ik ben altijd in de auto.
Online shoppen of de stad in? De stad in, winkelen bij de lokale ondernemers

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Ietsje Prins, is mijn gezellige overbuurvrouw. Ze is voorzitter van de buurtvereniging, vrijwilliger bij de Voedselbank en heeft samen met haar man een bed & breakfast. Ietsje is een Dokkumer die genoeg verhalen te vertellen heeft. Haar deelname is perfect voor het Dokkumer vragenuurtje!