Dokkumer Vragenuurtje: Harmien Scheepstra

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Harmien Scheepstra.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Harmien Scheepstra en ben 33 jaar. Sinds negen jaar ben ik logopediste waarvan vier jaar bij de Taaltrein. Ook heb ik nog een eigen bedrijf als docente in baby- en kindergebaren.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben geboren in Dokkum maar woonde mijn hele jeugd in Niawier. Ik kwam continue in Dokkum: om te winkelen, bezoekjes aan familie, de middelbare school… Voor mijn studie maakte ik een uitstapje naar Groningen en daarna keerde ik weer terug naar Dokkum. Sinds 2015 woon ik in de binnenstad en speelt ook mijn werkzame leven zich af in Dokkum.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Dat zijn er zo veel! Als je op de Kettingbrug staat met zicht op het Grootdiep of vanaf de andere kant op dat witte bruggetje met zicht op het Kleindiep. Wat ook prachtig is: wanneer je op de fiets vanuit de Keppelstraat richting de Dijk fietst met het zicht op de Diepswal. Het water, de geveltjes, het stadhuis, prachtig!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ik heb geen tuin, dus het zou heel leuk zijn als er een soort stadsparkje zou zijn zoals bijvoorbeeld het Noorderplantsoen in Groningen. Ik heb gehoord over de plannen van het Harddraverspark, laat dat maar een mooi stadspark met stadsstrand worden waar ik lekker mijn handdoekje neer kan leggen! Dat kan nu natuurlijk ook wel op de Bolwerken, maar dat ligt altijd vol met hondenpoep.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… volgens mij prima. Er zijn voldoende randparkeerplekken en dan ben je binnen vijf minuten in het centrum.

Dokkum is over tien jaar… nog bruisender, denk ik. Soms is het wel wat stil hier in de binnenstad, er mag wel wat meer gezelligheid met muziek. En misschien nog meer van die leuke boetiekjes?!

De nieuwe markt is… mooi. Ik mag er graag langslopen om even te kijken hoe de IJsfontein erbij ligt. Ook op de Markt kan nog wel meer georganiseerd worden, een mooi groot terras bijvoorbeeld.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Verliefd, verloofd, getrouwd?
Ik ben (sinds kort) singel en een héle trotse tante van twee nichtjes.

Je werkt als logopediste bij de Taaltrein. Wat is de Taaltrein precies?
De Taaltrein is een onderdeel van Kentalis. Bij Kentalis worden mensen die slechthorend, doof, doofblind zijn, een taalontwikkelingsstoornis (TOS) of communicatieve beperkingen hebben ondersteund. Bij de Taaltrein bieden we specifiek een vroegbehandeling aan, voor peuters en kleuters met een vermoeden van TOS.

TOS komt best vaak voor bij kinderen maar het is helemaal niet zo bekend. Bij een TOS is er sprake van een ontwikkelingsstoornis op het gebied van de spraak- taalontwikkeling. Bij de Taaltrein helpen we deze kinderen beter te leren communiceren. Sinds maart 2019 zijn we begonnen met één groep. Door een groeiende bekendheid is in juni 2020 een tweede groep gestart. Eigenlijk is het een soort peuterschool met extra aandacht voor de spraak- en taalontwikkeling.

Kinderen komen hier vaak terecht via het consultatiebureau, de reguliere peuterspeelzaal of de logopediepraktijk. Wanneer intensieve behandeling in de logopediepraktijk niet voldoende is kan een kind worden doorverwezen naar de Taaltrein. Op een groep werkt een logopedist en een pedagogisch behandelaar. Ook is er naast de groep nog een logopedist voor de individuele behandelingen. We kunnen ondersteuning bieden tot de kinderen vijf jaar zijn, daarna zijn ze leerplichtig en gaan ze naar de basisschool.

Wilde je altijd al logopediste worden?
Ik wist het eigenlijk nooit zo goed. Ik ben begonnen met de opleiding SPW en onderwijsassistente en wilde daarna graag verder studeren. Om uit te zoeken wat ik wilde liep ik onder andere een dag mee met een logopediste. Dat sprak me meteen aan! De vierjarige opleiding was in Groningen en daarna ben ik gelijk aan het werk gegaan. Eerst bij Praktijk voor Logopedie Holwerd-Ameland. In zo’n praktijk komen kinderen en volwassenen binnen met verschillende problematieken.

Wat vind je leuk aan je werk?
Het werken met kinderen! Je kan je nóg zo goed voorbereiden op een dag, maar vaak loopt het toch anders dan je had bedacht. Je moet bij jonge kinderen flexibel zijn en ze volgen in hun interesse. Het is zo wisselend en gevarieerd hoe kinderen zijn en reageren. Ook vind ik de combinatie heel erg leuk: de ene dag ben ik echt een peuter juf en de volgende dag neem ik testen af of ben ik bezig met de behandelingen. Die afwisseling vind ik heel prettig. En het allermooiste is natuurlijk dat de kinderen vooruitgang boeken. Of wanneer het niet zo goed lukt, juist een andere insteek te zoeken samen met mijn collega’s. Ook hebben we een mooi netwerk van logopedisten uit de omgeving waarmee we regelmatig bij elkaar komen.

Je bent ook docent baby- en kindergebaren, wat houdt dat in?
Klopt, ik leer ouders gebaren die ze kunnen gebruiken in de communicatie met hun kind. Met die gebaren kunnen ze de kinderen bijvoorbeeld voorbereiden op dat wat gaat komen. Sommige baby’s kunnen gefrustreerd zijn omdat ze de taal vaak best snel begrijpen, maar het uiten van de taal lukt vaak niet. Daarvoor hebben ze de fijne mondmotoriek nodig die ze dan nog niet beheersen. Met een aantal gebaren kun je ze daarmee helpen. Denk bijvoorbeeld aan de gebaren voor ‘mama’, ‘papa’, ‘lekker’ of juist voor een huisdier of muziek. Maar net waar de interesses van het kind liggen.

Ik ben aangesloten bij Gebarenstem waar we ons inzetten voor communicatie door middel van gebaren. Tijdens een privéles bij de ouders thuis leg ik ze eerst het één en ander uit over het gebruik van gebaren en ik leer ze natuurlijk de eerste gebaren! De weken daarna kunnen ze er dan mee aan de slag en ongeveer een maand later kom ik weer om te evalueren en om ze nieuwe gebaren aan te leren. Het is voor ouders die het leuk vinden en erin geïnteresseerd zijn. Het is niet noodzakelijk maar doordat je op die manier met taal bezig bent komt de taalontwikkeling van een kind vaak wel sneller op gang en nemen de frustraties bij de kinderen af. Kinderen beleven meestal erg veel plezier aan het maken van gebaren, ze voelen zich sneller begrepen door hun omgeving. Ook geef ik presentaties op ouderavonden, een leuk moment om ouders wat te vertellen over baby- en kindergebaren en de spraak- taalontwikkeling van jonge kinderen.

Naast je werk ben je heel sportief: je houdt van grachtzwemmen, vertel!
Dat is zo mooi! Het water stinkt heel lekker, bij regen springen de druppeltjes op het water zo mooi omhoog, de golven die je zelf maakt, de wolken, de zon…. Soms ben ik ook wel een beetje zenuwachtig: als het water in de winter heel koud is! Dan staat er wel altijd iemand aan de kant om me in de gaten te houden. In de zomer zwem ik ook wel alleen door de grachten.

Maar waarom niet in een zwembad maar in de grachten van Dokkum?
In de wintermaanden zwem ik in het Tolhuisbad bij Vitaleer omdat je in de winter niet heel lang buiten kunt zwemmen. Maar zodra het kan zwem ik liever buiten. We begonnen ooit een keer bij Sijbrandahuis in het water. Al snel merkten we op: eigenlijk is dit natuurlijk precies hetzelfde water als in Dokkum. Dus we schoven iets op richting Dokkum en begonnen bij De Wissel. We zwommen naar de binnenstad en klommen bij ArtiSante uit het water en bestelden bij Ido op het terras een kopje thee. We vonden dat ook dit water prima kon! Nu hebben we met een groep de app “buitenzwemmers” en er is altijd wel iemand die zin heeft in een tochtje.

Het doel is om één keer per week te zwemmen in de grachten en daarnaast train ik ook nog voor een triatlon. Dit jaar was hij helaas afgelast door corona maar er staat nog één gepland voor september op Ameland. Stel dat…. dan wil ik voorbereid zijn!

Heb je nog meer hobby’s?
Ik hou heel erg van lezen, een terrasje pakken, lekker uit eten!

Nog wensen en dromen voor de toekomst?
Ik zou het wel heel leuk vinden als mijn eigen bedrijfje wat gaat groeien. Bij Kentalis zit ik helemaal op mijn plek en hoop ik de komende jaren te kunnen blijven werken.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Online. Al lees ik wel graag de Dockumer Courant.

In de auto of op de fiets? Alles op de fiets. Maar als ik voor een cursus naar Amersfoort moet dan ga ik met de auto hoor 😉

Online shoppen of de stad in? Het liefst de stad in, ik kijk eerst of ik het hier kan krijgen.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Dirk Visser

Dokkumer Vragenuurtje: Elly Dijk

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Elly Dijk.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Elly Dijk, twintig jaar samen met Peter en we hebben vier kinderen. Ook ben ik sinds een jaar zelfstandig voedingsdeskundige en zwemcoach bij Vitaleer.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben hier geboren en getogen. Dokkum is een wereldstad. Ik ben hier nooit weg geweest en heb ook nooit die intentie gehad. Regelmatig probeer ik door de ogen van de toerist te kijken, wat natuurlijk best lastig is als je hier al je hele leven woont, en dan denk is elke keer weer: wat is het bijzonder om hier te mogen wonen. Dokkum is echt mijn thuis.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Dat zijn er zo veel… De Bolwerken met hun grachten, de geveltjes in het centrum maar vooral ook het kastanjepaadje! Natuurlijk is dat stukje prachtig in de herfst met alle kastanjes aan de bomen en op de grond. Maar ook in de zomer is het daar fantastisch wanneer het groen en dichtbegroeid is en het fluitenkruid wat er dan bloeit.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Toch écht (weer) de achterkant van het Prinsgebouw. Het is al vaak en veel genoemd, het is echt zonde. Ik zou het wel begrijpen dat bootjes weer omkeren als je niet weet hoe mooi Dokkum een stukje verderop is.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… goed. Er zijn voldoende plekken rondom het centrum en het is toch mooi dat je tot elf uur gratis kan parkeren? Liever nog zou ik het autoluwer in de stad zien.

Dokkum is over tien jaar… hetzelfde: mooi, groen, duurzaam en toeristisch.

De nieuwe markt is… heel mooi. Het zou nog wel groener mogen, maar dat zal ook even tijd nodig hebben.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

In 2019 ben je gestart als voedingscoach, hoe is dat zo gekomen?
Ik heb altijd al affiniteit met eten gehad. Zo werkte ik vele jaren in de horeca en ben toen doorgestroomd naar de Hema omdat ik liever meer overdag wilde werken. Dat kwam toen heel mooi uit omdat de Hema met een lunchroom startte, bleef het werk toch een beetje hetzelfde voor mij. Dat heb ik vijftien jaar gedaan.

Onze dochter heeft diabetes type 1 waardoor ik me nog meer in voeding ging verdiepen. Ik vond het belangrijk te weten voor haar hoe ons lichaam werkt en hoe het op voeding reageert. Ik ontdekte zo ontzettend veel. Weet je bijvoorbeeld dat eigenlijk 90% van de producten in een supermarkt eigenlijk niet nodig zijn? Die inzichten vond ik interessant en ik voelde ook steeds meer de behoefte om dat met anderen te delen en de liefde om anderen te helpen. Ik ben toen gestopt met werken en een studie begonnen. Sinds een jaar ben ik als voedingscoach zelfstandig ondernemer (www.ellydijk.nl) en wil graag anderen meegeven dat je echt gezonder kan leven, terwijl dat helemaal niet moeilijk hoeft te zijn.

Wilde je altijd al voor jezelf beginnen?
Nee, die wens had ik niet echt. Maar het is echt heel fijn! Vooral dat je je eigen tijd kan indelen. Mijn dagen zien er heel verschillend uit, maar zijn altijd heel goed te combineren met het gezinsleven. Na een intake, werk ik een plan uit. Dat plan is volledig afhankelijk van de vraag en waar het eventuele probleem ligt. Ik vooral ook bezig met berekeningen maken: iedere persoon is anders en elk lichaam heeft dus ook andere behoeftes. Wat voor de een werkt, hoeft voor de ander niet te werken…

Welke mensen komen bij jou?
Dat is zo verschillend! Dat kunnen mensen zijn die liever iets lichter willen zijn tot mensen met een bepaald sportdoel die daar hun eetpatroon op willen inrichten. Ik ben echt een voedingscoach, met de nadruk op coach. Ik bekijk samen met de mensen: dit is mijn leven, waar wil ik naar toe en hoe bereik ik dat? En een stukje bewustwording. Mijn adviezen zijn wel vaak in combinatie met bewegen, dat is nu eenmaal heel belangrijk om je fit te voelen. Ik verdiep me ook steeds meer in die sportkant: hoe kan ik sporters, met voedingsadviezen, helpen hun doel te bereiken.

Jullie hele gezin is dus super gezond bezig, wat vinden de kinderen daarvan?
Die weten niet beter! Voor hun is hoe wij eten en drinken heel normaal. En ze stimuleren vriendjes ook wel: “je kan ook water nemen!”. Maar ook hier wordt bij feestjes wel eens een glaasje prik gedronken hoor. Voor onze dochter is het heel belangrijk haar bloedsuikerspiegel stabiel te houden. Het hele gezin gaat daar in mee.

Als we twee mensen in de gracht zien zwemmen, dikke kans dat jij dat bent toch?
Haha, dikke kans dat Marianne en ik dat zijn inderdaad! We doen samen aan de duo-sport swimrun, dat is ooit door een stel vrienden uit Scandinavië bedacht: als duo zwem en ren je afwisselend. We oefenen zeker een keer per week in onder andere de grachten van Dokkum. Deze sport geeft je zo’n gevoel van vrijheid doordat je op elke plek in het water kan springen en dan er weer uit. Je komt op plekken waar je anders nooit komt, heerlijk!

Dat gevoel van euforie wanneer je handen door het water glijden in combinatie met de glinstering van de zon op het water… Dat is zo natuurlijk! Het leuke aan de sport is ook dat je het samen doet: je zit met een elastiek aan elkaar vast. Marianne is de betere loper en ik de betere zwemmer, we motiveren en helpen elkaar. Vorig jaar deden we samen de swimrun bij Lauwersoog van 28 kilometer: je bent lekker fris na het zwemmen en wordt weer warm van het lopen. Dat gevoel nadat je het samen gehaald hebt…. Onbeschrijfelijk!

Je zet je ook in als zwemtrainer bij Vitaleer, wat doe je precies?
Bij Vitaleer geven we individuele zwemtrainingen, volledig afhankelijk van het doel van de sporter. De een traint voor een triatlon, de ander wil juist meer conditie en weer een ander wil de borstcrowl beter leren. Binnenkort willen we ook swimrun -trainingen gaan geven, die tak komt er zeker!

Ook organiseer je jaarlijks een modderfeest voor kinderen in Dokkum, vertel!
Klopt, dat doe ik ook samen met Marianne. De kinderen heerlijk laten modderen en spelen: de kinderen lekker kind laten zijn. Alle kids zitten tegenwoordig maar achter een beeldscherm en spelen weinig buiten. Op zo’n middag is dat even anders, we hopen dat ouders dat dan ook weer meenemen.

Heb je nog tijd over voor hobby’s?
Ja zeker: swimrun, zwemmen, fietsen, lezen en ik heb ook een gezamenlijke moestuin. Hier verbouwen we alles zelf, biologisch natuurlijk! Van aardbeien tot boontjes en komkommers. Het is heerlijk om daar bezig te zijn.

En hoe zit het met plannen en dromen voor de toekomst?
Die zijn er genoeg! Het liefst krijg ik iedereen lekker in beweging met gezonde voeding, zodat we allemaal lekker in ons vel zitten.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Ik lees sneller online nieuws. Maar ik vind het prettiger door een krant te balderen, lekkere zwarte vingers krijgen.

In de auto of op de fiets? Alles op de fiets!

Online shoppen of de stad in? Het liefste de stad in maar je ontkomt er niet aan af en toe iets online te bestellen.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Harmien Scheepstra

Dokkumer Vragenuurtje: Jurjen Kraamer


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Jurjen Kraamer.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Jurjen Kraamer, getrouwd met Marianne en vader van Anne-Sophie en Sil. Ik geniet van iedere minuut en ben met veel dingen bezig! Bij PRO Dokkum ben ik docent sport en techniek en regel ik de ICT. Ook heb ik een eigen coachbureau: Vitaleer.

Wat heb je met Dokkum?
Ik kom uit het westen, uit de stad, maar mis de ‘grote’ stad niet. Ik vind het hier in Dokkum heel fijn en waardeer het dat er weinig hoogbouw is. Dat geeft me het gevoel van ruimte en vrijheid. Het dorpskarakter van Dokkum vind ik heel prettig: het naar elkaar omkijken maar ook elkaars gang laten gaan.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Die zijn er genoeg! Ik hou van de ruimte, de natuur, de openheid en van water, water, water. Rechts achterin de Trije Terpen zit een hoekje waar je uitkijkt over de weilanden van Birdaard, als daar de zon ondergaat en met je blik op het water… prachtig!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Niet dat er echt lelijke plekken zijn, maar er zijn kansen genoeg. Bijvoorbeeld het terrein achter de velden van de korfbalvereniging. Of meerdere plekken vanaf het water georiënteerd: de entree van Dokkum. Het kan toegankelijker worden gemaakt, dan kom je Dokkum toch heel anders binnen. Ik denk dan aan mooie terrassen aan het water of uitnodigend groen.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… prima geregeld. Zeker als je dat vergelijkt met steden in het westen van het land. Ik kom niet heel veel in de binnenstad van Dokkum en als ik er wel kom dan ga ik liever op de fiets.

Dokkum is over tien jaar… hopelijk in grote lijnen hetzelfde: zichzelf. Door het pompeuze te vermijden en vast te houden aan de identiteit van nu: groots te zijn door klein te blijven, met af en toe een prachtig evenement wat iedereen samenbrengt.

De nieuwe markt is… mooi. De fontein neemt een prominente plek in en had best kleiner gekund. Maar het ontwerp van de markt is mooi rustig. Ook het groen doet goed, het past goed bij die plek. Toch zie ik ook nog wel kansen in het neerzetten van de sfeer daar.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Hoe kom je vanuit het westen in Dokkum terecht?
Ik kom uit Hoorn en ben na mijn studie voor jachtinterieur timmerman en tekenaar in Amsterdam gaan werken. Tijdens mijn werk als hoofdstrandwacht op Terschelling, ontmoette ik de Friese Marianne en ik wilde haar niet meer loslaten! Omdat ik in de jachtbouw het sociale contact en sporten miste ben ik de ALO in Groningen gaan doen, mooi in Marianne haar buurt. Vijf jaar daarna wekte ik als parttime sportdocent bij VSO RENN4, gespecialiseerd onderwijs voor leerlingen met gedragsproblemen. Daarnaast volleybalde ik op hoog niveau en om dit een kans te geven was dit de perfecte combinatie. Echter, toen ik een vacature zag voor een volledige baan in Dokkum bij PRO Dokkum waar ze een docent techniek én sport zochten, was dat perfect.

Je hebt samen met Christiaan Visser ‘Vitaleer’ opgericht, waarom zijn jullie dit bedrijf begonnen?
Christiaan ken ik via mijn vrouw Marianne. We werden steeds vaker in onze directe omgeving gevraagd om mensen te ondersteunen op zowel mentaal als fysiek gebied. Samen hebben we ontdekt hoe we onze doeltreffende kijk op coachen voor anderen konden gebruiken. Zo ontstond Vitaleer; waarbinnen we mensen én bedrijven leren te vitaleren. Het leren houden en behouden van de juiste verhoudingen in je doen, denken en voelen. Het is in alles toepasbaar.

Wat doen jullie dan precies bij Vitaleer?
We coachen mensen en bedrijven op hun vragen en leren hen hoe ze dat kunnen aanpakken. Niet door te vertellen hoe, want iedereen heeft een eigen leven, dus een eigen vitaleer. Ze ontdekken wat dat is en hoe ze ook op moment van blokkeren hiernaar kunnen handelen. Onze slogan is niet voor niets: Vitaleren is een kwestie van doen!

Omdat beweging in de juiste mate goed voor je is, zijn we direct gestart met onze eigen sporttakken. Als je lekker in beweging bent kan je hoofd vrij zijn van gedachten en open staan voor iets nieuws. De een heeft liever een coachsessie voor een sporttraining, de ander liever na een uurtje zwemmen en weer een ander juist tijdens een wandeling in de natuur. Of denk aan coachen tijdens je eigen werkzaamheden of in een moestuin. Als je maar doet wat dicht bij jou ligt, dan gaat het voor jou werken. Bij Vitaleer doen we dat wat bij de vitaleer van de klant past. En daarom verschilt de aanpak altijd.

Wie willen er vitaleren?
Dat kan iedereen zijn. Als je vastzit in je dagelijkse structuren of juist als je wensen hebt: een eigen bedrijfje opzetten, je tijd beter indelen of een bepaald sportdoel behalen. Iedereen heeft behoefte aan de juiste verhoudingen. Het mooiste is om juist in rustig vaarwater te leren vitaleren. Zo kun je daarop terugvallen wanneer het nodig is. Over het algemeen gaat men pas zoeken, wanneer er iets vastloopt. Gemiste kans!

Coach zijn is ‘hot’. Waarmee onderscheiden jullie je?
Dat zit ‘m juist in het vitaleren: weten wat bij je past en doen wat bij je past. Eenvoudig toepasbaar en allesomvattend. En tóch is het een heel nuchtere kijk, dat past perfect in deze omgeving.

Kun je je tijd als docent bij PRO Dokkum en als ondernemer goed verdelen?
Ja, aan de ene kant lukt dat goed. Aan de andere kant heeft ook mijn dag maar 24 uren. Ik maak dagelijks keuzes om ook zelf te blijven vitaleren. Dan is de steun van de mensen om je heen ook heel fijn. Dat gaat heel goed, want vitaleren werkt!

Heb je nog tijd voor hobby’s en sporten?
Het water is voor mij heel belangrijk: lekker vissen vanuit een visboot of zeilen met de kinderen en Marianne. Ook volleybal ik nog steeds, nu bij Heerenveen. Daar train ik een keer per week en speel ik de thuiswedstrijden mee. Eigenlijk heb ik te veel hobby’s en vind ik zo goed als alles mooi…

Hoe is de coronatijd als docent en als ondernemer?
Er liggen heel veel kansen! Mensen staan nu even stil en denken na. Dat doen we bij Vitaleer natuurlijk ook. Ook binnen het onderwijs zie ik dat. Iedereen maakt hetzelfde mee en ook al ‘leren’ we nu minder via de bekende routes, overal waar je bent gaat het leren door. Het is op een andere manier, maar het gebeurt wel. Als maatschappij groeien we naar elkaar toe, dat is mooi.

Heb je wensen/dromen voor de toekomst?
Mijn wens is oprecht dat mensen vitaleren voor zichzelf ontdekken. Dat men het gaat gebruiken in hun dagelijkse doen en denken. Dat is de reden waarom we Vitaleer zijn gestart!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Ik volg het nieuws meer van mond tot mond. Ik krijg bijna al het nieuws mee, maar lees het niet structureel. Ik verneem het nieuws vooral op mijn sociale netwerk en ga op eigen onderzoek uit. Als ik het nodig vind, dan verdiep ik me. Het is belangrijk om algemene ontwikkelingen te volgen.

In de auto of op de fiets? In Dokkum op de fiets natuurlijk. Toch maak ik ook veel kilometers met de auto: voor volleybal, coachtrajecten en mijn familie woont ver weg. Ik ontkom dus niet aan de kilometers in de auto.

Online shoppen of de stad in? De charme van de stad vind ik mooi maar ik ben geen shopper. Ik koop heel gericht en dan is het online wel makkelijker voor de vergelijking. Al gaat er niks boven het passen, de service en het contact met de mensen in de stad!

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Elly Dijk

Dokkumer Vragenuurtje: Ulbe van der Wal

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Ulbe van der Wal.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Ulbe van der Wal, 53 jaar, woon samen met mijn dochter woon in Oostrum en ben kraanmachinist: een zzp-er.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben in Genum geboren en op mijn tweede naar Ferwerd verhuisd. In Ferwerd ging ik naar de lagere school en later naar LTS, afdeling schilderen, in Dokkum. Op mijn zestiende verhuisde ik  naar Oostrum, dat is bijna Dokkum. We komen eigenlijk elke dag wel in Dokkum, al is het voor de boodschappen. Verder zat ik van 2007 tot 2012 bij de vrijwillige brandweer van Dokkum en van 2008 tot 2012 bij drukke tijden bij TNT Dokkum.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
De Zijl. Alle kanten die je ziet vanaf De Zijl zijn mooi: de molen, het stadhuis en de kettingbrug.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Wanneer je vanaf Birdaard Dokkum binnenvaart of binnenrijdt: Bij het Prinsterrein. Het was zowel lelijk als mooi, maar het valt steeds meer in. Het wordt er niet beter op. Eigenlijk zou je het mooi op moeten knappen of er zou iets anders moeten komen. Bijvoorbeeld die flats die een stukje verderop gebouwd zijn, die vind ik op zich wel heel mooi.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… goed, maar kan beter. Nu willen ze daar bij de parkeergarage bij de Jumbo met brug naar de binnenstad. Dat idee lijkt mij helemaal niks! Volgens mij zou er een parkeergarage bij het oude busstation (onderhoudsloods de remise) moeten komen. Dat is een typische plek waar iets mee moet gebeuren, wat opgeknapt moet worden. Je zou daar een mooi verdiepte parkeergarage met meerdere lagen kunnen maken die je niet ziet. Zo heb je voldoende parkeergelegenheid wat dicht genoeg bij het centrum is.

Dokkum is over tien jaar… globaal wel hetzelfde, denk ik. Vast wel met iets meer mensen en dus ook meer uitbreiding met nieuwbouw van woningen.

De nieuwe markt is… mooi maar erg duur. Het had beter gekund: vooral met het groen. Bij nat weer of met evenementen wordt het groen volledig vertrapt. Ik vraag me af of daar wel goed over na is gedacht? Het groen staat mooi maar is niet praktisch bij een evenement met veel mensen.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Verliefd, verloofd, getrouwd?
Ik ben heel vaak verliefd, maar woon alleen met mijn dochter van elf jaar. Vanwege mijn werk als zzp-er moet ik vaak vroeg weg en dat gaat ze ’s morgensvroeg mee in de kraan en dan zet ik haar af bij de BSO. Dat brengt natuurlijk wel druk met zich mee: ik word door klanten vaak eerder verwacht, gelukkig kan ik dat met de meesten wel overleggen en mag ik ietsje later komen

Je bent eigenaar van Dokkumer Hoogwerker en Kraanverhuur. Wanneer ben je je bedrijf opgestart?
Zodra het kon haalde ik mijn rijbewijs, hijsbewijs, vaarbewijs en chauffeursdiploma zodat ik aan de slag kon bij het bedrijf van mijn vader. We hadden ook nog een zand- en grindhandel die naast de oude ELMO in Dokkum zat, die verhuisde naar Oostrum. Samen met mijn broer haalden we dan zand uit de Waddenzee en dat brachten we per schip naar Oostrum, waarna ik het schip loste met de kraan en per vrachtauto naar klanten bracht in Dokkum en omstreken. In Oostrum hadden we al een stuk grond aangekocht en daar groeiden we uit naar een bedrijf met tien kranen, dat was rond 2000. Vlak voor de crisis in 2007/2008 hebben we bijna alle kranen verkocht. We lieten er twee over: een voor mijn broer en een voor mij. Samen runden we het bedrijf daarmee door tot 2012. Toen was er nog werk voor een kraan over en heb ik mijn eigen bedrijf doorgezet.

Hoe ziet een werkdag van een kraanmachinist er uit?
Dat is heel wisselend. Dat kan een klus van een hele dag zijn, maar ook meerdere klusjes op een dag. Een klus in de staalconstructie, een staalconstructie plaatsen, of een compleet huis van houten elementen opzetten, daar kan ik wel een dag mee bezig zijn. Maar ik leg ook wel vloerplaten of verdiepingsplaten, of beton storten. Dat is vaak een klus van een aantal uren. Verder verhuur ik ook nog stalen en kunststof rijplaten. Ik doe alle klussen alleen, heb geen personeel in dienst, dat heb ik ook het liefst. Ik zit zelf op de kraan en heb nog aantal hoogwerkers die ik naar klussen kan brengen of via een grote vrachtwagen kan laten bezorgen.

Heeft je bedrijf veel last van de coronacrisis?
Ja, dat merk ik wel. De coronacrisis in combinatie met de stikstofcrisis, is niet zo best. Ik krijg echt wel minder opdrachten van mijn concullega’s. Normaalgesproken krijg ik veel werk toegestopt, ze bellen me echt minder. Ook mijn eigen klanten bellen minder. Mensen wachten toch af en stellen opdrachten uit.

Wat is er leuk aan eigen baas zijn?
Dat je zelf kan bepalen waar je heen gaat wat je doet. Al heeft het natuurlijk zowel voordelen als nadelen. Je wil niemand teleurstellen en je moet je tegelijkertijd niet gek laten maken. In dit werk moet je zeker niet te gauw gestrest of gehaast zijn. Ook niet nu het door de coronacrisis even minder is. Normaal zijn de eerste maanden van het jaar ook niet heel druk en begint het vanaf maart weer wat te lopen.

Wat is je leukste klus in de kraanverhuur geweest?
Dan moet ik even diep nadenken. Ik denk toch wel een hijsklus: de klus bij het grondstation van Burum waar ik schotels in elkaar moest zetten. Dan heb je dat dure materiaal in de hijskraan hangen, dat moet wel in een keer goed natuurlijk. Voor de klant is zo’n moment ook spannend. Zelf moet ik er niet te veel bij nadenken, mooi rustig blijven.

Heb je nog tijd voor hobby’s en sporten?
Voor sporten niet, al beweeg ik buiten het kranen om wel voldoende. Thuis hebben we een grote volière met stuk of vijftig vogels: parkieten, kanaries en zebravinken. Dat zijn relatief makkelijke beestjes om te verzorgen, als je ze maar op tijd eten drinken geeft dan komt het wel goed. Met mooi weer zitten we dan gezellig buiten bij ze aan de picknicktafel te koffiedrinken of te eten.

Je hebt veel foto’s met de schoorsteen van de steenfabriek van Oostrum op je Facebook, waarom?
Ik vind de schoorsteen dermate bijzonder dat ik ‘m vaak op foto. Eigenlijk ben ik elke dag bang dat hij omvalt en ‘m niet meer op de foto kan zetten, haha. Het liefst zou ik de schoorsteen willen behouden, maar omdat mijn vader het stuk grond tien jaar terug verkocht heeft aan een vastgoedman hebben we er niks meer over te zeggen. Onze kranen en hoogwerkers staan er nog wel, maar een beslissing valt nu onder monumentenzorg en de eigenaar. Ze zijn wel bezig met verschillende dingen, zo gaat er volgens de berichten een stuk van de schoorsteen af en komt er geld beschikbaar voor het restaureren van dit monument, maar het duurt zo lang! De laatste tijd heb ik er weer wat meer zorgen om, ze hebben dingen veranderd die niet ten goede komen aan de schoorsteen: de binnenpijp en voegen zijn eruit gehaald waar het niet steviger van wordt….

Ik hoorde dat je vaak naar K3 gaat, is dat een grapje?
Voorheen toen Josje er nog bij zat wel, haha! Samen met mijn dochter ben ik inderdaad fan, al verandert haar smaak wel wat. Met Pasen zouden we naar een concert van de groep Force, voor mij wordt het dus wat minder: van een meidengroep naar een jongensgroep… Ik probeer elk jaar aantal weekenden te plannen waarin we samen wat leuks samen doen als compensatie voor de ergernissen die zij ondervindt van mijn bedrijf. Sowieso gaan we er elk weekend wel samen op uit om wat te ondernemen!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Online.

In de auto of op de fiets?  In de auto.

Online shoppen of de stad in? Beide. Voorkeur gaat naar online. Voor kleren voor mijn dochter gaan we samen de stad in.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Kristian Veltman

Dokkumer Vragenuurtje: Pieter Leistra


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Pieter Leistra.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Pieter Leistra, 39 jaar en getrouwd met Froukje. We zijn een samengesteld gezin en samen hebben we vier skotten fan bern: twee meiden Jolanda en Doetie en twee jongens Romke en Geart. Afgelopen februari hebben we ons meisje Fardau tijdens de zwangerschap verloren… We wonen met elkaar in Oosternijkerk en sinds twee jaar ben ik zzp-er en heb ik een handelsonderneming.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben hier geboren en heb hier zeven jaar gewoond, aan de Spoorstraat. Dokkum is nu een belangrijke spil voor ons. De kinderen gaan hier straks naar de middelbare school, onze vrienden wonen hier, we winkelen in Dokkum: we zijn hier dus heel regelmatig.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
De Scooterfabriek. We woonden daar in de buurt en die fabriek vonden we spannend en mooi. Het gebouw vind ik nog steeds prachtig, daar achter de bomen wanneer je over de Rondweg rijdt. Het blijft gewoon gaaf: dat we dat in Dokkum gehad hebben, dat er scooters zijn die in Dokkum gemaakt zijn.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Wanneer we naar Dokkum toe rijden komen we uit het noorden aanrijden. Als je dan Dokkum inrijdt, daar waar de Centrale As begint, ligt een grote dikke bult modder met bouwhekken. Dat is geen mooi aangezicht van Dokkum, geen visitekaartje. Dat zou wel aangepakt mogen worden.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… volgens mij hetzelfde als in elke andere stad. Het kan misschien beter, maar er zijn weinig andere mogelijkheden. Je moet even lopen van de parkeerplaats naar het centrum, maar dat is toch in elke stad zo?!

Dokkum is over tien jaar… toch wel hetzelfde. Dokkum timmert goed aan de weg! Het enige wat me echt opvalt is dat er steeds meer winkels verdwijnen. Dat is jammer en dat komt natuurlijk ook door het online winkelen, ik vind dat wel een dingetje. Aan de andere kant, door de leegstand komen er steeds meer kroegjes en dát vind ik dan wel weer gezellig!

De nieuwe markt is… djoer mar wol moai. De veranderingen hebben veel geld gekost, maar het is mooi geworden. Al wordt zo’n plein ook weer heel snel gewoon voor ons. Voor toeristen is het vast wel een heel leuk plekje.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Klopt het dat je altijd in een korte broek loopt, waarom is dat?
Dat klopt, ik vind dat heerlijk! Noflik en lekker fris. Ik had altijd al van ongeveer april tot december een korte broek aan. Dit jaar hebben we nauwelijks winter gehad, dus ik heb ‘m nu al het hele jaar al aan. Daarnaast heb ik ook al zo’n vijftien tot twintig jaar lang een hoed op. Ik heb graag wat op het hoofd en zo’n petje had ik niks mee. Vanuit Australië kreeg ik toen een keer deze hoed en die heb ik niet weer afgedaan. De mensen om mij heen zijn het inmiddels wel gewend.

Je hebt je eigen handelsonderneming, wat doe je precies?
Van meerdere loonbedrijven hier uit de buurt doe ik het onderhoud, ik las meubels voor een meubelmaker, heb een autohandeltje en doe nog veel meer klusjes voor verschillende bedrijven. Ben de ene keer drukker dan de andere keer, maar zit nog vol met ideeën voor de toekomst! Ik ben een periode heel erg ziek geweest en moest toen keuzes maken. Toen heb ik wel tegen mezelf gezegd: ik wil nu niks anders meer dan genieten. Daarom gaan we ook bijna elk weekend wel op stap met onze camper. Heerlijk het hele weekend op stap met zijn zessen!

Gezien al je verschillende werkzaamheden, ben je vast heel handig. Altijd geweest?
Op mijn zeventiende ben ik van school geschopt, dat was echt niet mijn ding. Ik leefde toen ik de tijd dat er altijd wel werk was en dus ging ik gelijk aan de slag. Mijn instelling was toen al: als een ander het kan, kan ik het ook. Veel klussen lukken met zo’n instelling wel. Ik pak altijd alles wel aan. Ik wil het altijd proberen en zie geen problemen.

Je bent fanatiek autocrosser geweest, waar komt de liefde voor de autocross vandaan?
Vroeger als klein jongetje was ik al gek van auto’s! Dat zit totaal niet in de familie maar mij heeft het altijd geboeid: ik speelde met autootjes, verzamelde fotootjes en plaatjes en plakte die in een plakboek. Autocross leek me helemaal geweldig en op mijn 17e had ik mijn eerste wedstrijd. Ik was gelijk verkocht! Vanaf toen ging ik eigenlijk elk weekend naar de cross. Later zelfs elke maand naar Engeland, met een vaste ploeg monteurs. Daar deed ik aan Banger Racing: een full contact tak van de autosport. In deze klasse is alles toegestaan: je mag elkaar volledig uitschakelen.

Wat vind je zo mooi aan Banger Racen?
Hoe groter de klappers, hoe mooier! Tja, misschien is het wel een gebrek… En ik heb daardoor ook al zoveel gebroken. Je kan het niet bedenken maar alles aan mijn lijf is al wel stuk geweest. Toch ging ik elke keer gelijk weer naar de cross. Ik zou ook nu zo weer instappen. Mijn afscheidswedstrijd was in 2015. De wereld verandert en zo ook het Banger Racen: er kwamen steeds meer veiligheidsvoorschriften en het werd gewoon te duur. In mijn tijd kon je voor een paar centen een raceauto kopen. Nu gaat er zoveel geld in om…

Elke maand naar Engeland, je was daar beroemd?
Ik moet eerlijk zeggen: ik won nooit, was een waardeloze racer. Maar destijds gingen we er wel elke maand naar toe inderdaad. We hadden een eigen vrachtauto gemaakt met een kraan zodat we de auto’s konden takelen. Dan reden we die kant op met twee auto’s, voor elke dag een auto. Want daar blijft na zo’n race echt niks van over, hoor. Op vrijdag richting Frankrijk en daar op de boot of soms met de trein, maar net wat het goedkoopste was. Het hele weekend racen en dan maandags weer richting huis. Machtig!

Nog wel een mooi verhaal over Engeland: ik was al gestopt met racen toen de baan in Engeland, waar ik overigens mijn eerste race reed, ging sluiten. Ik was uitgenodigd samen met 200 andere oud-racers voor de afscheidswedstrijd. Omdat Froukje steeds al riep dat ze zo graag wilde trouwen had ik bedacht: als je dan een huwelijksaanzoek doet, moet je het goed doen. En dus vroeg ik haar daar, met 10.000 man publiek ten huwelijk. Ze had niks in de gaten, gelukkig zei ze ja!

Ben je nooit bang geweest om iets te krijgen of te verongelukken?
Nee. Ik heb nooit geen angst gehad. Zenuwen ken ik ook niet. Dat heb ik eigenlijk met alles, ben nergens benauwd voor. Dat had ook wel nadelen: het heeft wel eens goed zeer gedaan! Mijn zoontje lijkt daarin wel verdacht op mij… Dat beangstigd mij wel. As hy ‘n lyts bytsje fan heit hat, don wit ik ’t net! Ja, daar ben ik wél bang voor.

Welke invloed heeft corona op jouw dagelijks leven?
Voor mij nog helemaal niks, wij kunnen alles nog doen. We houden er uiteraard rekening mee en respecteren de regels. Onze dochters zijn twaalf en de jongens tien, mijn vrouw geeft ze nu thuis onderwijs. Dat was even wennen voor iedereen, maar dat gaat nu heel erg mooi. Dat is hier thuis altijd de verdeling; ik ben aan het werk en Froukje is thuis bij de kinderen. Wij willen de bern zelf opvoeden.

Het loonwerk gaat gewoon door tijdens corona, de boer zal wel moeten! Mijn autohandel is nu misschien wel wat minder, mensen gaan nu niet te strunen. Maar ik heb het nog steeds smoordruk met van alles.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Ik ben 39 jaar en heb nog nooit een krant gelezen. Ik volg het nieuws heel weinig. Als de wereld in de brand staat moet het in de achtertuin branden, anders weet ik het gewoon niet.

In de auto of op de fiets?  In de auto, absoluut. Geen twijfel.

Online shoppen of de stad in? Voor winkelen gaan we de stad in, we moeten elkaar hier de ruimte gunnen om te verdienen. Dingen die ik voor werk nodig heb, bestel ik wel vaak online.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Nog niet bekend…

 

Dokkumer Vragenuurtje: Ted Blom

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Ted Blom.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Ted Blom getrouwd met Miranda Posthuma en vader van twee dochters van 21 jaar. Sinds 1996 ben ik eigenaar van B en T Autobedrijf en B en T Scootmobielen.

Wat heb je met Dokkum?
Best wel veel. Rond mijn 13e ben ik hier komen wonen vanuit Oosternijkerk. Ik ben nu 48 jaar en zou niet meer ergens anders naar toe willen. Dokkum is in alle opzichten een prachtige stad.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Ik hang bijna 24/7 bij mijn bedrijf rond, tussen de loodsen op Betterwird. Hier geniet ik wel van het feit dat je én zo dicht bij de binnenstad woont en toch ook weer aan de rand van Dokkum. Vroeger was Betterwird voor een groot deel braakliggend terrein en ondernemers die hier destijds een stukje grond kochten mochten er toen ook nog een woning bijbouwen. Vanaf dat moment heeft Betterwird altijd geleefd. We hebben zelfs een buurtvereniging die op hoogtijdagen wel dik tachtig leden heeft geteld Dat is door de jaren heen wel iets minder geworden, maar onze vereniging bestaat nog steeds! Het doet me hier op Betterwird wel wat denken aan Bollingawier, waar ik onder andere ook een poosje gewoond heb. De hele familie komt uit die streek, woonde daar en verbouwden daar landbouw. Die vrijheid is fantastisch, doen en laten wat je wil! Dat voel ik hier op het industrieterrein ook wel. Betterwird begint door alle nieuwe bedrijven en aanpassingen steeds meer te leven. Allemaal positieve ontwikkelingen!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ik val bij deze vraag in herhaling wanneer ik hier ook het Prinsterrein noem. Maar eigenlijk vind ik ook dat dat stukje met de grond gelijk gemaakt had moeten worden. Het is daar een spookstad, zonde. Als ik wat anders moet bedenken zou dat het uiterlijk van het Panwurk zijn, dat vind ik echt lelijk. Bijna geen enkele Dokkumer parkeert daar ook. Ja, met de Admiraliteitsdagen of andere drukte.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… niet zoveel last van. Het parkeerbeleid is al zo vaak veranderd, het blijft een lastig verhaal. Je kan niet zomaar iets aan de infrastructuur van een stad aanpassen. Behalve een compleet nieuwe stad bouwen. Zoals in Amerika. Dus moeten we roeien met riemen die je hebt. Het is zoals het is. Tuurlijk is het niet altijd leuk en handig, maar ik weet zo ook niet hoe het anders moet. Vrij parkeren is, denk ik, in ieder geval niet de oplossing. Dus eerst maar mooi zo laten.

Dokkum is over tien jaar… nog veel meer verbeterd met een positieve toekomst. Dokkum is al mooi van zich zelf en dat blijft onveranderd het zal alleen maar de positieve kant op gaan! Kijk naar de Admiraliteitsdagen en alle bootjes met toeristen die hier heen komen. De gemeente moet wel ruimte blijven geven voor de horeca etc, maar dat gaat de laatste tijd best goed. Dokkum moet interessant blijven voor toeristen, het gaat om het totaalplaatje. Bijvoorbeeld aan de Diepswal: de Posthoorn is met mooi weer al jaren dé place-to-go. Met Artisante en de Halve Maan erbij, wordt de Diepswal een soort van horecastraat. Een plek die hier uitermate geschikt voor is. Dat zijn mooie ontwikkelingen.

De nieuwe markt is… mij absoluut niet tegen gevallen. Het is mooi geworden. In het voortraject waarin bekend werd dat de Markt voor de zoveelste over de kop zou gaan en dat het bakken met geld zou kosten, was ik niet zo enthousiast. Maar het ziet er netjes uit!

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Hoe is je eigen bedrijf ontstaan? Wilde je altijd al eigen baas zijn?
Na de basisschool schopte de meester me naar de Havo, maar dat was een fiasco. De LTS was meer mijn roeping, ik startte met de opleiding motorvoertuigen. Als je daarna verder wilde in de autobranche waren er maar paar mogelijkheden. Bijvoorbeeld naar Apeldoorn of Groningen, daar kon je wel vijf dagen per week naar school in plaats van de combinatie van leren/werken. Omdat ik dat te ver weg vond, kwam ik terecht op de MTS in Leeuwarden (houtopleiding). Later nog in Drachten en daarnaast werkte ik. Later kwam ik in gesprek met iemand van defensie en na een sollicitatieprocedure ben ik daar aangenomen. Bij defensie kon ik doorleren voor de monteursopleiding en haalde ik nog heel wat andere diploma’s zoals onder andere mijn vrachtwagenrijbewijs.

Na defensie was ik drie jaar vrachtwagenchauffeur, ondertussen begon ik met twee andere vrienden een autobedrijfje. We waren altijd al aan het sleutelen en klussen aan auto’s. Een van de vrienden had wel een geschikt pand met een benedenverdieping wat we konden huren. Het beginproces was pittig: naast het werk op de vrachtwagen, in je vrije tijd een bedrijfje oprichten. Het zette ook niet gelijk zoden aan de dijk, waarop we besloten dat ik alleen verder zou gaan. Ik had de meeste affiniteit met de branche. Destijds was ik er vooral ‘s winters mee bezig vanwege het seizoensgebonden werk op de vrachtauto. Toen er steeds meer werk bij kwam, kon ik mijn baan opzeggen. In het begin was dat best zwaar, vooral financieel. Het is echt moeizaam om een bedrijf op poten te zetten. Pas na vijf tot tien jaar worstelen kan ik zeggen dat het begon te lopen.

En nu ben je zelfs de baas 😉 ?
Klopt, ik heb een paar hele fijne en handige jongens om mij heen. Een van de jongens is een Wajong-jongere. Hij loopt hier al heel wat jaren rond en is inmiddels mijn steun en toeverlaat geworden. Hij wist in het begin niet veel van deze branche af, maar hij kan nu van alles! Dat heeft wel tijd en energie gekost, maar daar plukken we nu de vruchten van. Hij heeft een mooi plekje hier. Dan is er nog een jongen die hier de monteurswerkzaamheden doet. En zelf sleutel ik natuurlijk ook nog, we zijn een echt team. Ik ben eerste monteur en haalde in 2001 de Apk-papieren, dat zorgt ook voor een continuïteit van werkzaamheden. Dagelijks voeren we hier Apk-keuringen uit plus het werk wat daar uit voortkomt. Ook voer ik veel zoekopdrachten voor klanten uit. Ik denk graag mee met mijn klanten. In wat voor soort situatie zitten ze? Dan past die en die auto daar goed bij. Er zijn klanten die hier al meer dan twintig jaar komen, zelfs al zijn ze naar Leeuwarden verhuisd.

Waar komt de liefde voor auto’s vandaan?
Ja, dat vraag ik me nog steeds af! Ik ben er totaal niet mee opgegroeid en heb tot op de dag van vandaag geen idee waar dit vandaan komt. Niemand in mijn hele (grote!) familie had iets met techniek. Iedereen deed juist iets met landbouw, daar liggen de roots. Ik sleutelde juist altijd met vrienden aan brommertjes, maar dat kwam niet vanuit de familie. Zolang ik mij kan herinneren lag ik om mijn rug in het hok te sleutelen!

Scootmobiel Dokkum is ook een onderdeel van je bedrijf, hoezo ook scootmobielen?
Dit kwam circa tien jaar geleden op mijn pad via een vertegenwoordiger. Zij wilden de verkoop van scootmobielen koppelen aan autobedrijven, gezien de technische aard van een scootmobiel. Ik heb dat even op me in laten werken en uiteindelijk dacht ik: dit is misschien toch wel wat. Zeker met de vergrijzing van vandaag de dag, zo ben ik er mee begonnen. In het begin liep dat voor geen meter.  Toch bleef ik er veel tijd, energie en geld in stoppen. Het is gewoon heel anders dan de autobranche: je moet naar de mensen toe in plaats van dat ze naar jou toekomen. Het was ook een groeiproces wat intern moest plaatsvinden. Inmiddels is dat wel gelukt: het personeel vindt de scootmobiel ook leuk en dat werkt toch het allerbeste. We kregen er steeds meer grip op en vanaf dag één ben ik goed te vinden via google. Inmiddels zitten we alweer tien jaar in deze branche, dus hebben we ook een stukje knowhow opgebouwd.

Heeft de coronacrisis ook invloed op je bedrijf?
Qua garagewerkzaamheden hebben we nog niks te klagen, het scharrelt eigenlijk nog mooi door.  Mensen kunnen de auto nu wel even missen. Het kan natuurlijk zo veranderen, je moet de situatie per dag bekijken.

Voor wat betreft de scootmobielen is het nu wel heel rustig. Een groot deel van onze doelgroep, de oudere mensen, durven nu de deur niet uit. Normaliter hebben we met dit mooie weer al veel drukte, het mooie weer is belangrijk voor onze handel. Toen we tien jaar geleden begonnen was er trouwens nog wel wat schaamte rondom de scootmobiel, dat zijn we nu wel voorbij. Mensen durven nu op een scootmobiel naar buiten en zien dat het een uitkomst is, een echte verrijking. Wij helpen ze daar graag bij!

Bij je bedrijfspand staat een mega grote camper, ga je daar zelf mee op vakantie?
Ja zeker, we begonnen trouwens met een gewone caravan. Een vriend had een eigen camper gebouwd, dat wilde ik ook wel: een oude vrachtwagen ombouwen naar een camper. Ik zag ook wel in dat dat een dure hobby zou worden, naast dat je er járen mee bezig bent. Toen ik deze Amerikaanse Airstream van 10,5 meter tegenkwam op Marktplaats vond ik ‘m eerst heel lelijk. Uiteindelijk heb ik ‘m toch bekeken en gekocht, ik ben de tweede eigenaar en het was dus geen klusproject. Hij wordt met de dag unieker, dat opzichtige ding. Ik blijf er continue aan klussen en opknappen, net als aan mijn oude vrachtwagentje.

Op je website schrijf je ook over driftsport, wat is daar zo leuk aan?
Dat is een hobby van een aantal jaar geleden, dat doen we nu nauwelijks meer. Maar driften is wel heel mooi werk. Je laat een auto met achterwielaandrijving als het ware glijden, als een strijkijzer. De kunst is dan om dat te beheersen. Vroeger deden we ook veel aan autocross. Gingen we hele zaterdagen klussen aan die dingen en daarna met z’n allen naar de autocross. Het is zo leuk om aan die dingen te bouwen en sleutelen. Ik hou gewoon van oud en retro, daar heb ik meer mee dan met die luxe auto’s van tegenwoordig

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Online.

In de auto of op de fiets?  Beide.

Online shoppen of de stad in?  Beide. Ik koop zeer regelmatig bij lokale ondernemers, maar eerlijk is eerlijk als ondernemer bestel ik ook wel online. Maar ik denk er wel bewust over na.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Pieter Leistra