Dokkumer Vragenuurtje: Andre Kamstra

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Andre Kamstra.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Andre. Ik ben een enthousiaste levensgenieter die op dit moment een ruimte huurt in de oude Groen van Prinstererschool. Hier maak ik kleurrijke schilderijen in diverse stijlen. Ik werk daarnaast in het onderwijs als docent zorg en welzijn bij ROC de Friese Poort in Drachten.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben hier geboren en opgegroeid. Op mijn 18e ben ik naar Limburg verhuisd en via midden Friesland en Ternaard weer in Dokkum terecht gekomen. Nu woon ik met mijn gezin in de binnenstad.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
De binnenstad. Ik hou van het levendige van de binnenstad. Ik stap de deur uit en zit tussen de mensen. De horeca van Dokkum is ook heel fijn! Ik kom graag bij ArtiSante of voor een hapje bij de Koffiebranderij.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ik zou de waarde van de Groen van Prinsterer wel meer onder de aandacht willen brengen. Zodat Dokkum de culturele waarde van wat wij hier allemaal doen gaat inzien; het zou het middelpunt van Dokkum moeten worden.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… Prima. Nooit last van, ik kan eigenlijk overal wel parkeren.

Dokkum is over tien jaar… dé Culturele Hoofdstad van het Noorden.

De nieuwe markt is… geweldig, uitnodigend en een verrijking. Het is ook een mooie trekpleister voor toeristen. Vooral ’s avonds met die prachtige verlichting; dan staat de Grote Kerk zo mooi in het licht.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Verliefd/verloofd/getrouwd/kinderen?
Nog steeds verliefd op Martine. We zijn al bij elkaar vanaf ons 15e en 17e en zijn het leven met elkaar doorgroeit, we zijn beide vrije geesten. We verhuisden op jonge leeftijd samen naar Limburg en daar leerden we op eigen benen staan en onze eigen keuzes te maken. Inmiddels hebben we twee dochters en een zoon in de leeftijd van 20,18 en 16 jaar. Onze kinderen vinden ons soms een beetje hippies: we leven als kunstenaars en gaan er bijvoorbeeld ook graag op uit met onze camper. We houden ervan om in vrijheid te leven. Martine en ik zien dat onze kinderen dat ook wel in zich hebben, maar ze uiten zich nog niet zo.

Hoe ziet een dag/week van Andre Kamstra er uit?
Ik sta om 6.00 uur op en maak me dan klaar voor de dag. Dan laat ik de hond uit: even een rondje Bolwerken. Na een kopje koffie vertrek ik naar mijn werk in Drachten. Wanneer ik thuis kom eten we met elkaar en ’s avonds en in de weekenden kom ik graag hier, naar mijn atelier in de Groen van Prinsterer, toe. Ongeacht of ik geïnspireerd ben: van de honderd dingen die ik maak wordt er een mooi. Soms komt Martine of een van de kinderen mee, we zeggen dan niet veel maar zijn lekker creatief bezig.

Hoe kenmerkt jouw (schilder)werk zich?
Gesprekken op straat, tijdens mijn werk, teksten in muziek, afbeeldingen van straatartiesten en kunstenaars die ik volg op Instagram, mooie natuur, reizen en mijn diepere gedachten inspireren mij. Ik probeer mijn gevoel en gedachten over te brengen op doek, papier, inspirerende materialen zoals kringloopvondsten, gitaar, houten panelen etc. Het maakt niet zoveel uit. Mijn schilderwerk is kleurrijk maar kan ook alleen zwart/wit zijn. Ieder heeft een eigen interpretatie van abstracte schilderwerken, dat moeten we zo laten. Eigen creativiteit in denken is veel belangrijker dan wat ik er van vind. Ik probeer met diepte, licht en schaduw te werken om het schilderij te laten leven.

Je bent ontzettend creatief, waar komt dat vandaan?
Ik ben altijd aan het tekenen geweest, gewoon als tussendoortjes. Creativiteit is echt een familieding: mijn moeder en broer zijn ook ontzettend creatief. Mijn moeder kan echt van niets iets maken, ze is ook erg kunstzinnig. Het schilderen heb ik helemaal zelf ontwikkeld, ik vroeg me af: wie ben ik en wat maakt mij blij? Dat is vormen, kleuren, symbolen, eigen gedachten en gevoelens overzetten in een kleurrijk en uitdagend kunstwerk. Wie ik ben? Dat ben ik nog steeds aan het onderzoeken, in ieder geval: creatief, kleurrijk en soms mysterieus…

Ik maakte eerst veel cartoons in het zwart/wit en wilde wat realistischer tekenen en me meer oriënteren op kleur. Zo kwam ik bij de spuitbussen terecht, de graffiti. Ik ben met verf en spuitbus gaan experimenteren en dat doe ik nog steeds. Dit blijft een dynamisch proces van groei en ontwikkeling.

Hoe ben je hier in ‘de Groen’ terecht gekomen?
Toen we vanuit Ternaard naar de binnenstad van Dokkum verhuisden was ik op zoek naar een extra ruimte waar ik mijn ding kon doen. Ik las een interview op in-dokkum.nl met Janne en Hepie over de Groen van Prinsterer en ik zocht contact met ze. Zo kwam ik in het pand waar voorheen Fietsenmaker Harm Haisma zat. Toen er meer kunstenaars gezocht werden voor de Groen van Prinsterer heb ik me bij ze aangesloten. Inmiddels hebben we hier een community, een grote en sterke groep. We organiseren dingen met elkaar en werken samen. We willen nog meer naamsbekendheid creëren en het gebouw meer openstellen voor belangstellenden.

Je ondertekent je werk met AKT, waar staat dat precies voor?
In mijn jeugd ondertekende ik mijn cartoons al met AKT (Andre Kamstra Tekeningen), om mijzelf te onderscheiden. Voordat ik bij de Friese Poort ging werken werkte ik in de jeugdzorg en was ik voor de helft ZZP-er onder de naam Andre Kamstra Trainingen, en kwam AKT weer terug. Ik liet mij destijds inhuren door onderwijsinstellingen om weerbaarheidstrainingen te geven totdat de Friese Poort mij een vast contract aanbood en nu ben ik nu volledig bij ze in dienst. Momenteel signeer ik mijn kunstwerken (opnieuw) met AKT artworks.

Welk plekje in Dokkum mag nog wel wat vrolijkheid van Andre Kamstra?
Ik kan wel een paar plekken bedenken die wat mooier kunnen: de muur van de parkeergarage bij de Jumbo. Daar zie je vanaf het Parksterbolwerk al wat graffiti, die zou ik wel willen bijwerken. Of de oude garage van Wouda, die je door de bosjes heen kan zien vanaf het Oosterbolwerk. En vanmorgen liep ik nog door het steegje tegenover de Ponderosa, daar zit ook een hele kale muur… Het is mooi om te zien dat steeds meer steden Street art gebruiken om de stad op te vrolijken. Weer net als vroeger; toen de reclame ook op de gebouwen werd geschilderd.

Wat zijn je dromen/ambities voor de toekomst?
Ik zou mijn leven wel om willen draaien en meer willen schilderen dan onderwijs geven…
Mijn droom is toch wel om te kunnen leven als kunstenaar. Daarvoor moet ik mijn creaties naar buiten brengen en dat is nu mijn doel. Om meer series van mijn werk te maken, daarmee te exposeren en mijn werk te verkopen. Ik ben lekker aan het broeden op plannen om zo als kunstenaar rond te komen en er effectief mee bezig te zijn.

Ik zit ook nog vol ideeën: ik wil onze camper nog graag voorzien van graffiti, of andere auto’s bespuiten. Maar ook saaie voorwerpen nieuw leven inblazen met mijn kleuren!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Ik volg weinig tot geen nieuws, ik word er gewoon niet blij van. Zo hebben we bijvoorbeeld ook geen TV meer in de woonkamer en dat geeft ons zoveel meer ruimte, vrijheid en tijd. De kinderen wennen er wel aan en bovendien speelt alles zich tegenwoordig online af.

In de auto of op de fiets of in de camper ;-)? In Dokkum op de fiets en naar mijn werk in de auto. De camper vinden we een geweldig vervoermiddel, ons huis op wielen! Die zetten we ook overal neer om dat vrije gevoel te ervaren.

Online shoppen of de stad in? Als ik echt iets nodig heb online. Maar voor de gezelligheid gaan we de stad in. We wonen immers in de binnenstad, best een duur leven trouwens 😉

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Hetty Combs

Deel dit bericht:

Dokkumer Vragenuurtje: Ruth Hanemaaijer

Ruth Hanemaaijer

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Ruth Hanemaaijer.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Ruth, in de eerste plaats moeder en vrouw, daarnaast ook regisseur, trainingsacteur, theatermaker, docent en het allermooiste: ‘createur’. Hier, bij De Pionier Theatercreaties, creëren we dingen met elkaar.

Wat heb je met Dokkum?
Dokkum is mijn geboortestad, mijn ouderlijk huis staat nog steeds op de Hogedijken. Ik heb ook enkele jaren in Leeuwarden en Noardburgum gewoond, maar hier in Dokkum woont mijn familie en dit is echt mijn stadje!

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Mijn eigen huis! En daar waar onze vrienden en familie zijn.
Mijn ouderlijk huis op de Hogedijken aan de Dokkumer Ee voelt ook nog steeds als thuiskomen. Op en in het water ben ik zomers ook veel met ons gezin te vinden, en het water rondom de Bolwerken blijft ook prachtig.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Enkele entrees van Dokkum mogen wel wat toegankelijker en meer uitnodigend worden. Dan bedoel ik dat vooral voor de toeristen die per boot of auto Dokkum binnenkomen.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… prima. Het is fijn dat je tot elf uur ’s morgens gratis kan parkeren. Ik kan eigenlijk altijd wel een plekje vinden.

Dokkum is over tien jaar… nog steeds het mooie Dokkum dat het nu is: een bloeiende en groeiende stad! Uiteraard moet je altijd blijven kijken naar: hoe hou je het mooi en leefbaar met elkaar.

De nieuwe markt is… heel mooi geworden en ik zie hier allemaal mogelijkheden voor activiteiten, zoals spelletjes of een picknick, een marktplein vol met kinderen….

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Hoe ben je in de theaterwereld terecht gekomen?
Het is een uit de hand gelopen hobby. Tijdens mijn opleiding SPW ontdekte ik pas het toneelspelen. Daarvoor had ik alleen maar de groep-8-musical ervaring. Tijdens mijn opleiding is het toneelvirus begonnen en ging ik bijvoorbeeld werken in een theaterrestaurant en spelen bij een theatergroep. Er kwam steeds meer theater op mijn pad. Zo kreeg ik op mijn 19e mijn eerste opdracht: een nichtje zat in groep 8 en ze zochten daar een begeleider voor de eindmusical. Toen wilde mijn andere nichtje dat ook wel en zo werd het steeds drukker met musicals of typetjes. Het bleef bij een hobby, omdat ik mijn werk als onderwijzeres (Omgangskunde) op de Friese Poort ook zo leuk vond. Toen ik drie jaar geleden steeds meer afkeer kreeg van de toenemende rompslomp in het onderwijs, nam ik de beslissing: ik stopte als onderwijzeres in het onderwijs en ging mij volledig richten op mijn bedrijf De Pionier Theatercreaties.

Je bent nu drie jaar als zelfstandig ondernemer aan de slag, hoe is dat?
Ik ben hartstikke trots en dankbaar dat ik deze mogelijkheid heb kunnen krijgen én dat ik het aan heb durven pakken. Dat ik wekelijks met ruim 80 kinderen/jongeren mag werken die mij keer op keer cadeautjes geven met hun creatieve processen en hun lach op het gezicht. Of ouders die mij vertellen hoe de toneellessen hun kind helpt bij het omgaan met pesten, onzekerheid of moeilijke situaties. Ik geloof zo in het middel van toneel! Mijn ruimte in de Groen van Prinsterer is ook een welkome toevoeging: deze omgeving nodigt de kinderen ook uit om zich te geven.

Mis je de vastigheid van een vaste baan ook?
Op dit moment heb ik genoeg opdrachten om er van te kunnen leven én ik bof met mijn lieve man Wytze die een fulltime baan heeft, waardoor er ook financiële vastigheid is en ik de ruimte heb om mijn bedrijf verder uit te bouwen. Ik merk dat ik er steeds beter in word om eigen ondernemer te zijn. Ik kan bijvoorbeeld beter ‘nee’ zeggen. De theaterwereld is een wereld waarin vaak geen grote geldvoorzieningen zijn, daar moet ik af en toe creatief mee omgaan. Het ondernemen zit ook in mij en in mijn karakter.

Hoe is het om jouw bedrijf te combineren met gezin van drie kinderen?
We hebben geen druk leven, maar zijn vol van leven, zoals ik dat altijd zeg. En daarin zoeken we altijd naar evenwicht en balans, net als elk ander gezin. Ons gezin is goed ingespeeld op mijn werk: de kinderen weten dat ik veel ’s avonds moet werken en flexibel moet zijn. Mijn man en onze kinderen gaan hier goed in mee. Ik neem de kinderen ook gerust mee naar een voorstelling, dan vermaken zij zich prima. Daar zijn we wel heel gezegend mee! Gelukkig vinden ze het theaterleven ook heel erg leuk. Dan vraag ik ze: moet ik oppas regelen of ga je mee? Dan is de keuze erg vaak dat ze mee willen!

Na een groot project komt bij mij áltijd het zwarte gat… Dan word ik onrustig en ga ik zoeken naar allerlei dingen. Dat weten ze thuis ook en dan laten ze me wel even. Maar in drukte kan ik ook heel goed de boel de boel laten. Dus lekker een ochtendje Netflixen bijvoorbeeld. Maar ik werk het beste onder druk!

Hoe ziet een dag van Ruth Hanemaayer er uit?
Nou geen dag of week is hetzelfde, behalve de vrijdag. Dan begin ik ’s morgens vaak rustig aan. Wytze brengt de kinderen naar school en dan ontbijt ik lekker rustig met Netflix bijvoorbeeld. Daarna ga ik de lessen voorbereiden en een beetje opruimen. Om 12u stap ik in de auto richting Leeuwarden en daar geef ik dan les aan de jongeren van het speciaal onderwijs. Om 14.45u uur moet ik dan weer in Dokkum zijn voor de eerste toneelgroep in de Groen van Prinster. Tot 21.45u volgen er vijf groepen met kinderen in de leeftijd van 6 tot en met 18 jaar. Dan laat ik daar lekker de boel de boel, dat zie ik dan maandags wel weer! Ik sluit thuis lekker af met een wijntje op de bank of in bad.

Op de andere dagen is het vaak vliegen van opdracht naar opdracht of een vergadering van een opdracht. Of ik ben aan het schrijven voor een opdracht of inspiratie opdoen voor een opdracht. En dat inspiratie opdoen gaat uiteraard de hele dag door…

Je hebt de afgelopen Admiraliteitsdagen het theater geregeld, hoe was dat en zijn er nog nieuwe plannen voor de komende Admiraliteitsdagen?
Dat was erg leuk en stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Het was al mooi wat er stond en het afgelopen jaar kon ik daar op voortborduren. Momenteel ben ik alweer in gesprek en volop aan het brainstormen met het bestuur en de activiteitencommissie, je moet altijd blijven kijken naar vernieuwing. Maar daar laat ik nog niets over los… 😉

Je organiseert ook het theater van de Kerstfair. Welk evenement in/rond Dokkum mist nog theater van Ruth?
Haha, niet perse Ruth, maar… Ik zie wel mogelijkheden in Dokkum, vooral in de vakantieperiodes. Dokkum is nu erg gefocust op de Admiraliteitsdagen terwijl er in de zomerperiode weinig georganiseerd wordt. Wat kunst en cultuur betreft kan je echt nog wel dingen in Dokkum neerzetten, maar dat is zeker niet van mij afhankelijk!

Ik heb dan van die romantische Italiaanse beelden voor mij van een grote picknick op De Markt, of een (dans)voorstelling op het water of een theaterspektakel rondom de Bolwerken. Zoiets als The Passion waarbij de mensen over de Bolwerken lopen en het spel zich op het water afspeelt.

Hoe is het met het theatertalent in Dokkum?
Heel erg goed! Ik geloof dat iedereen kan toneelspelen, als je maar durft! Met name kinderen durven meer los te laten en zichzelf te laten zien, waar volwassenen veel meer nadenken over hun handelingen.

Welke grote musical zou je nog graag willen regisseren/begeleiden?
Mijn eigen geschreven musical David zou ik nog wel in meerdere kerken tot uitvoering willen brengen. Of een keer een eigen geschreven groot ‘iepenloftspel’ in Dokkum…

Zijn er nog andere dromen en ambities?
Oh ja! Ik heb nog zoveel dromen, maar tijd tekort…

Ik zou wel een stuk willen schrijven naar aanleiding van het boek Hotse Hiddes van Sibe van Aangium. En dan de Zijl als podium, de perfecte locatie daarvoor.

Ook zou ik nog wel een methode willen ontwikkelen voor het speciaal onderwijs op het gebied van theater. Ik ben geen psycholoog of creatief therapeut, maar ik zie wel mogelijkheden hoe drama/theater als hulpmiddel kan helpen tot groei én om mensen samen te brengen.

En met mijn gezin zou ik heel graag willen reizen en de wereld willen ontdekken…

Stel, dé Joop van den Ende belt jou en wil je in dienst te nemen, doe je dat dan?
Nee. Ik ben en blijf maar Ruth en ik hou van ‘community art’. Daarmee bedoel ik dat ik het mooi vind om op lokaal vlak dingen te organiseren, daar ligt mijn hart!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Beide, maar dat doe ik te weinig. Het liefst kijk ik lekker het Jeugdjournaal met de kinderen.

In de auto of op de fiets? Ik zou de fiets moeten zeggen, maar het is een slechte gewoonte dat ik vooral in de auto ga. In de drukte van mijn bestaan is dat toch het makkelijkste.

Online shoppen of de stad in? Het liefst de stad in omdat dat voor mij ook staat voor een lekker bakje koffie of een hapje eten. Het online shoppen gebeurt wel eens voor het gemak. Maar als dochter van een ondernemer weet ik hoe belangrijk het is om lokaal te winkelen!

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Andre Kamstra.

Deel dit bericht:

Dokkumer Vragenuurtje: Sjoek Nutma

Sjoek Nutma
In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Sjoek Nutma.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Sjoek Nutma en ik werk in Hilversum als programmamaker muziek. Ik reis al heel wat jaren wekelijks van Dokkum naar Hilversum, waar ik voor verschillende muzikale televisieprogramma’s (als Café Lazarus, Nederland Zingt, Matthäus Passion, Messiah) de musici, de samenstelling van het programma en hoe alles in beeld gebracht wordt, regel.

Daarnaast doe ik nog allerlei losse projecten als drama en film, theaterstukken, herdenkingen en andere muzikale projecten. Zo zijn we momenteel bezig met de voorbereidingen van een prachtige herdenking in januari op het Dockinga College.

Wat heb je met Dokkum?
Hoewel ik ben opgegroeid in Oostrum, wonen we met ons gezin al heel lang in Dokkum. Ik leerde mijn vrouw Siepie al heel jong kennen en we wonen nog altijd met veel plezier in Dokkum. Natuurlijk bracht mijn werk in Hilversum wel eens een verhuizing naar de Randstad ter sprake, maar we hebben nooit het definitieve gevoel gehad om ons daar te settelen.

Het mooiste plekje van Dokkum is:
Mijn thuis! Vanwege mijn drukke baan, is thuis het mooiste plekje.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Dan denk ik dat er toch iets met de Grote Breedstraat moet gebeuren. Die kan wel wat vriendelijker, bijvoorbeeld door ‘m autovrij te maken. Daar kan een stad mooier van worden. In Spanje hebben we daar een goed voorbeeld van gezien: we waren op vakantie en genoten op een avond in het prachtige centrum, inclusief toeterende automobilisten. Een paar jaar later kwamen we er opnieuw. Het centrum was autovrij gemaakt, wat een verschil! Dan denk je: wat moet je hier ook met een auto?!

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… momenteel heel makkelijk. En het is een service dat het parkeren hier ‘s morgens tot elf uur gratis is en daarna blijft het goedkoop. Voor mijn werk kom ik in veel steden zoals Utrecht, Amsterdam en Rotterdam en ben je aan parkeerkosten zo vijftig euro per dag kwijt!

Dokkum is over tien jaar… ik hoop een stad die groeiende is. Dat het nog meer een community wordt waar mensen zich tot aan getrokken voelen. En dat Dokkum als een hoofdstad van Noardeast-Fryslân voelt. Qua diversiteit op het gebied van theater en muziek, als ook op het gebied van eten en drinken is er nog veel mogelijk, bijvoorbeeld in buitenlandse of vegetarische/veganistische restaurantjes. Ik denk aan de Markthallen van Rotterdam waar verschillende culturen samenkomen; eten en drinken samen met muziek. Dat zou hier in Dokkum heel goed kunnen…

 De nieuwe markt is…  mooi geworden. Ik stond niet direct te juichen bij de IJsfontein, maar tijdens een evenement als de Admiraliteitsdagen is het daar wel prachtig.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Waar komt je interesse voor muziek vandaan?
Ik heb al van jongs af aan gehad dat ik wilde musiceren. Het is niet zo dat ik in een extreem muzikaal gezin opgroeide, al kregen wij wel de mogelijkheid om iets met muziek te doen. Ik kom uit een groot gezin en toen de plaatselijke vereniging nieuwe leden nodig had, vroegen ze mij en mijn broers om lid te worden, hadden ze gelijk een hele groep muzikanten. Wij kregen destijds gratis een muziekinstrument in bruikleen en later werden we lid van de muziekschool.

Wat is er zo mooi aan muziek maken?
Dat je er alles qua emoties in kwijt kan. Zelf muziek maken of voor een orkest staan: het is uniek om met elkaar iets neer te zetten, écht teamwork.Tijdens een uitvoering op een podium is het zo inspirerend en stimulerend met elkaar, dat geeft heel veel energie.

 Je dirigeert, componeert, musiceert, coördineert… Wat is het leukste om te doen?
Musiceren; absoluut zelf muziek maken! Al kan ik ook genieten van het creatieve proces van componeren, maar daar is tijd vaak het probleem. De gave van creatief bezig zijn heeft ieder mens: je moet alleen even durven om je kwetsbaar op te stellen om nog niet uitgewerkte ideeën neer te leggen,

Hoe staat het met de muzikaliteit van Dokkum(mers)?
In algemene zin is muziek minder ingeburgerd in Nederland. Nederland heeft gewoon geen speerpunten op cultuur en dan zijn dat de gevolgen. Doordat er weinig tijd en geld in muziek wordt geïnvesteerd is er minder diversiteit. Toch zal er altijd tegenstroom zijn waarmee nieuwe initiatieven naar boven drijven! Bovendien kan het in deze tijd niet meer alleen om muziek alleen gaan, dat is te kaal met alle visuele mogelijkheden die er momenteel zijn.

Een voorbeeld van een Dokkumer band die goed aan de weg timmert is the Homesick. Op het gebied van dans en theater zou er nog wel een slag geslagen kunnen worden in Dokkum.

Je bent al jaren betrokken als artistiek leider van de Admiraliteitsdagen, wat doe je daar allemaal?
Samen met een commissie van vijf leden organiseren wij de artistieke invulling van de muziek tijdens de Admiraliteitsdagen op de vrijdag, zaterdag en zondag. Het is een groot voorrecht om dat te doen en dat blijft ook leuk en uitdagend! Het is nooit hetzelfde en ons streven is om onszelf te blijven verbeteren, die mogelijkheden krijgen we ook. Zo lang deze dagen vanuit Dokkum en de omgeving sterk gedragen worden en iedereen er een rol in kan hebben, dan blijft het de moeite waard! De wens van de organisatie is ook om heel Noardeast-Fryslân er bij te betrekken.

 Heb je nog muzikale ambities?
Zeker wel, ik kan genieten van de projecten waar ik aan mee werk, en blijf graag op die manier nieuwe verhalen vertellen. Momenteel ben ik bezig met een muziektheaterspektakel op de savanne van het dierenpark in Emmen: Veenbrand. Dit is zo’n vertolking van de onrustige tijden die je onder de huidoppervlakte voelt. De tegenstellingen in de wereld die momenteel steeds groter worden, worden weerspiegeld in de personages van dit stuk. De drie verhaallijnen die uiteindelijk samenkomen geven dit perfect weer, zo’n project is voor mij geweldig om aan mee te mogen werken.

Is de volgende generatie Nutma ook zo muzikaal?
Mijn vrouw en ik zingen samen bij vocaal ensemble Lijn 12 en dat zingen hebben we wel doorgegeven aan onze dochter Sjoukje, die ook haar eigen songs schrijft. Onze zonen Ewoud en Jesse luisteren ook heel graag naar muziek en bezoeken vaak een festival. En Ewoud heeft als acteur meegewerkt aan Titus en De Oerbliuwers.

Is er nog een leven naast de muziek?
Uiteraard is muziek zowel werk als hobby
Hardlopen, twee a drie keer per week
Films kijken en lezen

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? De krant.
In de auto of op de fiets? Ik heb geen fiets….
Online shoppen of de stad in? Beide: online omdat het makkelijk is en de stad in omdat dat gezellig is.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Ruth Hanemaayer.

 

Deel dit bericht:

Dokkumer Vragenuurtje: Joyce Postma

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Joyce Postma.

Wie ben je en hoe oud ben je?
Joyce Postma, 25 jaar.

Wat doe je?
Ik ben artistiek leider en dansdocente bij DansStudio Dokkum, onderdeel van SportStudio Dokkum. Daarnaast ben ik ook als choreograaf actief en studeer ik aan de PABO in Leeuwarden.

Wat heb je met Dokkum?
Zeven jaar geleden had ik mijn sollicitatiegesprek bij DansStudio Dokkum en dat was mijn eerste keer in Dokkum! Ik kom uit Bolsward en nam wat lesuurtjes over van een klasgenootje, in de loop van de tijd kreeg ik hier steeds meer lesuren. Inmiddels woon ik ook in de binnenstad van Dokkum.

Het mooiste plekje van Dokkum is:
Wanneer ik met mijn dansogen kijk, is dat de Bonifatiuskapel! Maar wanneer ik momenteel op mijn fiets vanuit de DansStudio naar huis fiets en dan door het centrum kom… Al die lichtjes en kerstversieringen, Dokkum is echt fantastisch!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Er schiet me zo niets te binnen.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… prima. Behalve met de drukte rond de Admiraliteitsdagen of de kermis bijvoorbeeld, dan is het overal lekker druk in de binnenstad. Maar dat geeft niet, want dat zijn ook hele gezellige periodes.

Dokkum is over tien jaar… nog net zo gezellig! Als ‘buitenstaander’ heb ik me nooit niet welkom gevoeld in Dokkum. Dokkum is een warm bad wat heel snel mijn thuis is geworden.

De nieuwe markt is… heel mooi. De Markt straalt een gezellige sfeer uit, ook bijvoorbeeld met de Kerstfair. Het is voor ons dan een prachtige locatie om dan op te treden met de DansStudio.

Tien vragen, speciaal voor jou:

Je bent dansdocente bij DansStudio Dokkum, waar komt je passie voor dansen vandaan?
Mijn moeder vertelde mij dat ik als driejarig meisje al stiekem, achteraan stond mee te dansen bij de danslessen van mijn zus waar ik nog veel te jong voor was. Toen de juf dat opmerkte vroeg ze waarom ik niet mee kwam doen. Ik ben nooit meer gestopt!

Dansen is echt een onderdeel van mij. Als ik niet zou kunnen dansen ben ik echt een minder blij mens. Ik kan in het dansen mijn emoties kwijt, daarom blijf ik ook zelf als danser actief naast het lesgeven. Ik word er blijer van, maar ik wil mezelf ook blijven ontwikkelen om een betere dansdocente te worden. Ik wil niet blijven stilstaan, maar de passie voelen én die passie weer doorgeven aan mijn dansers.

Een tijdje terug had ik een blessure en toen stopte dat zelf dansen even, dat was voor mij ook een eyeopener dat ik niet tot mijn pensioen dansdocente zal kunnen zijn. Vandaar dat ik ook met de PABO begonnen ben. Ik ben altijd nieuwsgierig naar meer en ik leer tijdens mijn studie ook weer dingen die ik als dansdocente goed kan gebruiken!

Wat doe je allemaal als dansdocente bij DanstStudio Dokkum?
Een heleboel! Dankzij Dirk en Cindy, de eigenaren van SportStudio Dokkum heb ik de kans gekregen om DansStudio Dokkum als het ware te runnen. Ik geef ongeveer twintig lesuren per week, de andere uren worden verdeeld over mijn collega’s Merel, Toscan en Leonie. Met een aantal talentvolle dansgroepen doen we ook mee aan wedstrijden in Friesland en de rest van Nederland, zo werden we onlangs nog eerste op het NK in Nieuwegein. Daarnaast organiseer ik de voorstellingen en optredens vanuit de DansStudio, en regel ik het administratieve gedeelte als de communicatie met ouders, email, social media etc.

Hoe ziet een gemiddelde dag van een dansdocente er uit?
Heel gevarieerd, echt elke dag is anders. Meestal sta ik rond 7u op en dan doe ik wat administratieve zaken en bereid ik de lessen voor. Sommige dagen geef ik ’s morgens een dansles (voor peuters bijvoorbeeld) en anders starten de lessen rond half 3 / half 4. De lessen duren meestal tot een uur of tien. Ik heb inderdaad een ander werkritme dan de meeste anderen, maar daar heb ik voor gekozen. Ik heb mijn weg er nu wel in gevonden, maar af en toe moet je je tijd voor sociale bezigheden wel wat bewaken.

Wat is er zo leuk aan om dansdocente zijn?
Alles! Naast dat ik het heerlijk vind om de hele dag fysiek bezig te zijn vind ik de verschillende doelgroepen zo leuk. Ik geef les aan peuters tot volwassenen en aan beginners tot gevorderden. Ook vind ik het fantastisch om de dansers met ambitie in hun weg te begeleiden, terwijl ik daarna weer iemand in de les kan hebben die voor het eerst in aanraking komt met dansen.

Als dansdocente weet ik heel goed wat ik wil en ik verwacht ook veel van mijn dansers, maar altijd op een leuke en positieve manier! Ik wil ze graag motiveren om zo veel mogelijk te bereiken middels complimenten en een fijne sfeer! Iedereen mag hier zijn wie die is!

Heb je zelf ook die ambities (gehad) in de danswereld?
Uiteraard droomde ik als klein meisje ook van een dansleven in de spotlights. Alleen was ik wat te bescheiden om die dromen uit te spreken. Voor mijn omgeving was het dan ook redelijk onverwacht toen ik na de middelbare school auditie wilde doen voor de dansopleiding. Tijdens mijn opleiding ben ik er achter gekomen dat het plekje in de coulissen mijn favoriete plekje is: om die stralende en trotse koppie op het toneel te zien! Het is zo bijzonder om daar een bijdrage aan te leveren, om te zien wat je daar in kan betekenen. Ik blijf wel altijd zelf dansen hoor! Zo heb ik geregeld bijschooldagen in Amsterdam, waar ik me heerlijk uit kan leven. Of het meedansen in de musicals Bonifatius en Titus waren ook een prachtige ervaring.

Wat is je favoriete dansstijl/muziek?
Toch wel moderne dans: ik ben fanvan het floorwork(dansbewegingen die direct op- en met de vloer worden uitgevoerd). In deze stijl kan ik heel veel emotie kwijt. Je vertelt met je dans een verhaal en je kan het publiek er echt mee raken.

Waar haal je jouw inspiratie voor alle choreografieën vandaan?
Het begint vaak met muziek, een attribuut of een kledingstuk. Dat roept dan een bepaald gevoel bij mij op, het doet iets met mij. Dan krijg ik daar beelden bij in mijn hoofd en dan vormt de choreagrafie zich stapje voor stapje. Soms deel ik mijn ideeën met een dansgroep en dan helpt hun enthousiasme mij weer verder. Ik ben een liefhebber van het gebruik van attributen in mijn dansen en moet me echt beheersen om dat soms ook te laten 😉

Wat vind je van alle dansprogramma’s op de televisie?
Het is fantastisch dat het er is. Je ziet dat de dansstijlen als klassiek en modern echt populairder geworden zijn, ze worden door zulke programma’s goed onder de aandacht gebracht. Ik kijk het ook vaak even terug omdat de kinderen er over spreken, soms herkennen ze bewegingen bijvoorbeeld. Maar alle commerciële poespas erom heen spoel ik snel door!

Wat wil je nog bereiken in de danswereld?
Ik ben wel iemand die iedere keer nieuwe doelen stelt, haalbare doelen. Ik wil mezelf op allerlei gebieden blijven ontwikkelen. Qua werk zou ik wel meer choreografieën willen maken; aan de slag voor producties of muziektheaters bijvoorbeeld.

Heb je nog andere hobby’s naast dansen?
Dansen neemt wel heel veel tijd in beslag, maar ik breng ook graag tijd door met vriendinnen en familie. Maar ook dan ga ik graag naar voorstellingen, haha! Daarnaast besteed ik nu ook veel tijd aan mijn studie.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Online.
In de auto of op de fiets? De fiets.
Online shoppen of de stad in? Wegens tijdgebrek vaak online, terwijl ik de stad in gaan veel gezelliger vind!

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?Sjoek Nutma

Deel dit bericht:

Dokkumer Vragenuurtje: Mathilda Broekstra

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Mathilda Broekstra.

Wie ben je en hoe oud ben je?
Mathilda Broekstra, 38 jaar.

Wat doe je?
Ik ben bedrijfsleider bij Haagens Lunchroom en heb nog andere nevenfuncties bij de bedrijven van Anna Smits. Als mensen mij vragen waar ik werk, zeg ik zeg wel eens: ik werk voor Anna. Samen met Anna ben ik ook eigenaresse van Mrs. & Mrs. Wine.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben hier geboren en getogen. Op een kleine twee jaar na, woon ik hier al mijn hele leven. Aan het eind van die twee jaar heb ik tegen Ilco gezegd: “Ik wil weer terug naar Dokkum. Of je gaat mee of je zoekt maar een ander!” We zijn nog steeds samen…

Het mooiste plekje van Dokkum is:
Wat ik een prachtig uitzicht vind: wanneer ik over het Kettingbruggetje fiets en dan de stad in kijk. Daar heb je alles, de bolwerken en het uitzicht richting de binnenstad. Dat is vooral een prachtig gezicht bij donker met alle lichtjes of bij stralend mooi weer.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Dat vind ik moeilijk, eigenlijk vind in Dokkum heel erg mooi. Als ik dan echt iets moet kiezen dan zou ik de binnenkomst daar bij Prins noemen.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… prima. Ik doe veel op de fiets en als ik in de auto ga kan ik ‘m altijd wel kwijt, behalve rond Kerst.

Dokkum is over tien jaar… écht nog groter, bekender en meer toeristisch. Dat hoor ik veel mensen zeggen, gelukkig.

De nieuwe markt is… prachtig geworden!

Tien vragen, speciaal voor jou:
Wat doe je precies als bedrijfsleider bij Haagens?
Voor Haagens regel ik eigenlijk alles achter de schermen, maar ik help ook wel eens mee in de spits. Voor KB Food&Drinks regel ik de wijninkoop, de wijnkaart en ik organiseer de personeelstrainingen van alle nevenbedrijven. Dat kan voor nieuwe werknemers zijn, maar bij KB Food&Drinks komen we hiervoor standaard een keer per drie maand bij elkaar. We bespreken dan alles rondom de bediening. Bediening vind ik écht een vak. Vooral hier in Dokkum, waar zoveel keus is op het gebied van horeca ligt de lat heel hoog! We zetten enorm in op gastvrijheid, en dat is eigenlijk niets anders dan vriendelijkheid. Het is het visitekaartje van ons bedrijf, als je dat goed op orde hebt, komen de mensen altijd terug.

Je hebt bij meerdere horecaondernemingen in en rond Dokkum gewerkt, wat is er zo leuk aan de horeca?
Ik heb een passie voor wijn en eten, ik ben graag bezig en ik hou van het contact met gasten. Daarom past de horeca perfect bij mij. Daarnaast hou ik wel van een beetje stress, daar gedij ik het beste op. In de horeca hou je ervan om mensen blij te maken, daar word ik weer blij van. Nu werk ik wel steeds meer achter de schermen omdat dat mijn gezin iets meer regelmaat geeft, maar ik mag nog graag eens een avondje meewerken in de bediening.

Hoe ben je in de horeca terecht gekomen?
Ik heb heel lang niet geweten wat ik wilde en heb ook veel (verschillende!) dingen geprobeerd. Ik wilde wel iets in de sportwereld gaan doen, ik was heel fanatiek met turnen altijd. Of misschien wel bij mijn vader in het bedrijf, daar hebben we ook wel gesprekken over gevoerd. Ik heb nog de beveiligingsopleiding gedaan en als beveiliger gewerkt… En als bijbaantje werkte in wel achter de bar in het Wapen, zo kwam ik weer bij Hotel Van der Meer terecht en toen ik naar Ameland ging om ‘geld te verdienen’ kwam ik bij De Drie Balken terecht. Hier ontdekte ik wat ik echt wilde! Zij hebben me ook aangemoedigd om weer naar school te gaan en zo kwam het dat ik de hotelschool ging doen. Achteraf zeggen we nu wel tegen elkaar: vroeger hielp ik altijd al mee in de keuken en riep ik wel eens dat ik kok wilde worden!

En je liefde voor wijn…. Kun je daar iets over vertellen?
Dat is echt ontstaan door het werken in de horeca. Op Ameland dronk ik nog zoete witte wijn, haha. Ik heb ook gewerkt bij de Havikshorst en daar hebben ze écht een hoog wijn-niveau en zo’n prachtige wijnkelder! Toen dacht ik: dat wil ik ook.

Wat er zo mooi is aan wijn? Het is zo’n prachtig product. Het is altijd anders, het leeft en het is heel complex daardoor. Ik heb me behoorlijk verdiept in de wijnwereld en heb een opleiding tot sommelier gevolgd aan de Academie voor Gastronomie én de Vinologenopleiding aan de Wijnacademie.

En dan begin je Mrs. & Mrs. Wine?
Ja, dat is eigenlijk een hobby. Ik kende Anna al van de MAVO en in het uitgaansleven kwamen we elkaar weer tegen. We bleken een echte wijn-klik te hebben. We deelden een gezamenlijke passie en gingen vaker samen wijnproeven. Toen ontstond het idee van Mrs. & Mrs. Wine waarmee we wijnproeverijen organiseren of bijvoorbeeld een pop-up wijnbar regelen. Dit laatste blijkt vaak toch wat moeilijker uitvoerbaar vanwege de bijbehorende vergunningen. Momenteel is het iets rustiger op het gebied van Mrs. & Mrs. Wine vanwege alle ontwikkelingen binnen onze bedrijven, maar we hebben alweer wat ideeën om binnenkort uit te voeren.

Hoe combineer je een baan in de horeca met een gezin met vier kinderen?
Ilco en ik hebben inderdaad vier kinderen: Hidde van 10 jaar, Sara van 7 jaar, Sepp is bijna 4 en Liv is net 1 jaar. Sinds de kinderen naar school gaan is het een stuk lastiger om te werken in de horeca, omdat ze veel meer ritme nodig hebben. Daarom heb ik nu bewust gekozen voor de dag-horeca met meer regelmaat. Ik werk wel op zaterdag en heel af en toe eens ’s avonds, maar niet meer structureel. Ik maak best veel uren en dat is goed te combineren door hele flexibele gastouder, een lieve moeder die altijd bijspringt als dat nodig is en een goed netwerk om ons heen.

Dé vraag namens bijna alle werkende moeders: hoe blijf je in balans als werkende moeder?
Ik kan heel goed ontspannen! Dat heb ik altijd al gehad. Ik maak me niet zo snel druk…. Als ik vrij ben en het is mooi weer? Dan ga ik gewoon lekker buiten genieten met de kinderen. Ook al staat die wasmand er nog… Ik kan de boel heel goed de boel laten. Daarnaast haal ik zoveel plezier uit mijn werk: ik ga echt nooit met tegenzin naar mijn werk toe!

Heb je dan nog tips voor werkende moeders?
Doe wat je leuk vindt! Ik geloof er echt in dat als je doet wat je leuk vindt dan vind je wel een manier…. Als je je werk heel leuk vindt dan krijg je daar veel energie van en lukt het je ook goed om alles daaromheen te regelen. Zit je liever thuis? Ook prima! Dan vind je volgens mij een manier om bijvoorbeeld met iets minder financiële middelen rond te komen. Als je maar doet waar je van geniet!

Is er nog tijd voor hobby’s en sporten?
Ik mag graag zwemmen en natuurlijk uit eten. Gewoon lekker met vrienden bij elkaar zitten met een goeie wijn en lekker eten. Ik heb net samen met een vriendin een kookclubje opgestart, dat is nog heel pril maar super leuk!

“Als ik later groot ben wil ik …..” Heb je nog dromen?
Ik zou nog wel eens een echte mooie wijnreis willen maken. Naar Australië en/of Zuid-Afrika, daar hebben ze prachtige wijngaarden met restaurants… Lekker eten en drinken!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Online.
In de auto of op de fiets? Op de fiets.
Online shoppen of de stad in? De stad in.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Joyce Postma

Deel dit bericht:

Dokkumer Vragenuurtje: Foke Dijkstra


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Foke Dijkstra.

Wie ben je en hoe oud ben je?
Ik ben Foke Dijkstra en ik ben 64 jaar oud. Ik mag nog een paar jaar door tot mijn pensioen, maar ik kan me niet voorstellen dat ik dan helemaal zou stoppen. Ik geniet nog te veel van mijn werkzaamheden!

Wat doe je?
Ik ben teamleider bij VluchtelingenWerk van de gemeente Noardeast-Fryslân. Ik werk 36 uur per week en mijn werktijden zijn zowel ’s avonds als overdag verdeeld over Dokkum en Leeuwarden.

Wat heb je met Dokkum?
Als twaalfjarig meisje ging ik in Dokkum naar de MULO. Op mijn negentiende ben ik in Dokkum gaan wonen en sinds tien jaar ben ik niet meer een inwoner van Dokkum. Na vier jaar Groningen woon ik nu zes jaar op Lauwersoog. Mijn werk, sociale leven en vrijwilligerswerk vindt allemaal in Dokkum plaats.

Het mooiste plekje van Dokkum is:
Het Zuiderbolwerk, hier heb ik heel wat jaren gewoond. Je woont in de binnenstad van Dokkum maar hebt zowel voor als achter een prachtig uitzicht. Bovendien is er ook genoeg speelruimte voor de kinderen. Het mooie aan in de binnenstad wonen is dat je de dynamiek van de stad meekrijgt.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Er is al heel veel aangepakt de afgelopen jaren, zoals de Anjelierstraat. In het algemeen zou er nog wel wat aan het autoverkeer in de binnenstad gedaan mogen worden. Wat mij betreft zouden er helemaal geen auto’s in de binnenstad rijden, maar ik weet dat dat niet kan…

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… prima. Op alle randparkeerplaatsen kan je de auto prima kwijt en het is ook nog gratis!

Dokkum is over tien jaar… hopelijk nog net zo dynamisch! Vooral wat betreft het winkelaanbod hoop ik dat. Het is prachtig te zien dat de jonge ondernemers nieuwe winkels ontwikkelen en dat we zo als Dokkum een eigen identiteit behouden. We mogen trots zijn op al die jonge ondernemers die die hier vaak zijn opgegroeid en het beste voor hebben met Dokkum, ze investeren in het opknappen van panden, bouwen van appartementen en opstarten van winkels.

De nieuwe markt is… een mooie plek geworden om leuke activiteiten te ontwikkelen of heerlijk even te zitten.

Tien vragen, speciaal voor jou:

Je bent teamleider van locatie Dokkum voor VluchtelingenWerk gemeente Noardeast-Fryslân, wat doe je daar precies?
Bij VluchtelingenWerk begeleiden en ondersteunen we vluchtelingen bij hun asielprocedure, huisvesting, integratie, taal, gezellige dingen doen en (vrijwilligers)werk. Dit doen we vooral met heel veel vrijwilligers. Mijn taak als teamleider varieert van het ondersteunen van deze vrijwilligers en stagiaires, alles hieromtrent te faciliteren, het spreekuur bemensen tot het onderhouden van de externe contacten als de gemeentes, scholen, de Bibliotheek of Het Bolwerk.

Onze vrijwilligers zijn vooral taalcoaches, maatschappelijk begeleiders of ze helpen ons bij het ondersteunen van verschillende projecten, waarvoor wij ze dan weer opleiden. Momenteel hebben we zo’n 45 vrijwilligers maar we kunnen echt áltijd meer vrijwilligers gebruiken!

Hoe kom je terecht bij VluchtelingenWerk?
Ik maakte deel uit van de Vrouwenraad waar destijds een coördinator van VluchtelingenWerk een presentatie kwam geven. Dat vrijwilligerswerk sprak me gelijk aan en in 1992 werd ik daar dan ook vrijwilliger. In datzelfde jaar kwam er een kleine vacature van vijf uren vrij waarbij ik vooral vluchtelingen hielp met de vragen: Wat vind je leuk? Waar ben je goed in? En samen gingen we dan op zoek naar geschikt werk. Gedurende de jaren kreeg ik steeds meer uren en inmiddels werk in fulltime voor VluchtelingenWerk.

Is er veel veranderend binnen VluchtelingenWerk deze afgelopen 25 jaar?
Destijds waren er nog geen AZC’s en woonden de vluchtelingen zonder verblijfsvergunning in de woningen, nu is alles meer gecentraliseerd. Toen was de Nederlands les ook nog niks: er was geen structuur of methode. Dat is nu allemaal gelukkig enorm geprofessionaliseerd. Verder is de inburgering erbij gekomen en doen we veel meer aan de arbeidsparticipatie van de vluchtelingen.

Hoe is het met de voorzieningen voor de vluchtelingen in Dokkum gesteld?
Prima, we doen het heel goed. We hebben hier in de gemeente bijvoorbeeld goede woningen voor de vluchtelingen. We kunnen vaak heel snel bij de gemeente een beroep doen op het inrichtingskrediet, een lening, dat is bij andere gemeentes wel anders. Het kader waar ook ‘onze’ vluchtelingen een beroep op moeten doen is hier goed gefaciliteerd.

Hoeveel vluchtelingen heeft onze gemeenten momenteel?
In 2019 hadden we in Noardeast-Fryslân drie gezinsherenigingen en werden er acht extra gezinnen gehuisvest. Er is landelijk minder instroom en de trajecten stagneren door alle wet- en regelgeving. Over het algemeen staan we met de gemeente altijd in de plus, daarmee wordt bedoeld dat we meer vluchtelingen huisvesten dan dat we zouden moeten volgens de opgelegde normen. De verwachting is overigens wel dat er in de tweede helft van 2020 weer een toename van vluchtelingen zal zijn.

Je bent ook vrijwilliger bij Stichting Altijd Doen, wat doet deze stichting?
Stichting Altijd Doen is een groepje vrijwilligers die zich ten doel heeft gesteld om eens per jaar een uitje voor kinderen en hun ouders te organiseren, die hier zelf geen geld voor hebben. Ook organiseren we met kerst een gezellig avond voor mensen die dat goed kunnen gebruiken, bijvoorbeeld omdat ze eenzaam zijn of omdat ze een krappe beurs hebben.

Afgelopen zomer zijn we met twee bussen vol ouders en kinderen een dagje naar Attractiepark Duinen Zathe geweest. De kerstavond is een avond vol muziek, eten, een spel en gezelligheid voor zo’n honderd mensen. Wat we komende kerst gaan doen blijft nog even een verrassing…

De ondernemers uit Dokkum dragen ons een heel warm hart toe! We worden financieel goed ondersteund door bijvoorbeeld de Rotary, de Lions, de Dockumer Granaet Rally, verschillende ondernemers of particuliere initiatieven.

Wat zijn jouw taken bij Stichting Altijd Doen?
We begonnen in 2006 heel kleinschalig als een groepje vriendinnen, inmiddels bestaat de stichting uit tien vrijwilligers. Er is een bestuur die zich bezig houdt met de vaste functies en bijbehorende taken en ik help waar ik kan! Ik ben sowieso bij elk overleg en bij de activiteiten aanwezig.

Je doet werk en vrijwilligerswerk voor mensen die het moeilijk(er) hebben, waar komt deze interesse vandaan?
Dat zit denk ik voor een groot gedeelte in mijzelf: als kind had ik al dat ik het belangrijk vond om iets voor een ander te doen. Daarnaast ben ik Doopsgezind opgevoed, een belangrijk onderdeel hiervan is: heb je naaste lief. Ik vind het mooi om mensen in hun kracht te zien. Vooral in het VluchtelingenWerk zie ik dat terug; die mensen zijn vaak hun richting kwijt, dat komt doordat ze vaak heftige dingen hebben meegemaakt maar ook door cultuurverschillen. Het proces om ze te helpen zichzelf te vinden, te ontdekken waar ze goed in zijn en ze daarbij te stimuleren, daar kan ik erg gelukkig van worden. Ik probeer in mijn werk en vrijwilligerswerk de mensen mee te geven dat er geen drempels (hoeven te) zijn, we zijn immers allemaal mensen!

Heb je hobby’s naast al deze werkzaamheden?
Zeker! Elke vrijdag pas ik op mijn kleindochter Noa van tweeënhalf, prachtig vind ik dat! Daarnaast doe ik aan Essentrics en hou ik van lezen en wandelen. Ook heb ik een hechte vriendinnengroep waarmee ik regelmatig afspreek. Ik breng graag mijn vrije tijd door met familie en vrienden, daar kan ik enorm van genieten!

Ik doe ook nog vrijwilligerswerk voor Sportdriewo: deze organisatie heeft als doel het organiseren van sportieve evenementen in de dorpen Driezum en Wâlterwâld. Hiermee proberen we jaarlijks een flink aantal deelnemers in beweging te krijgen en door middel van sportieve activiteiten met elkaar te verbinden.

Heb je nog wensen/dromen voor de toekomst?
Dat we wat toleranter naar elkaar zijn!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Helaas komt de huis-aan-huis-krant niet meer op Lauwersoog! In het weekend halen we wel vaak even een krantje.

In de auto of op de fiets? Voor mijn werk gebruik ik de auto, binnen Dokkum doe ik alles op de fiets.

Online shoppen of de stad in? Absoluut de stad in, zo gezellig!

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Mathilda Broekstra 

Deel dit bericht: