Dokkumer Vragenuurtje: Sije van der Meulen


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumers het hemd van het lijf. In deze editie: Sije van der Meulen.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Sije van der Meulen, 35 jaar oud, getrouwd en vader van twee jongens van vijf en drie. We wonen in Kollumerzwaag en voor mijn werk bij HK Detachering ben ik bijna dagelijks in Dokkum.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben geboren in Wouterswoude, onder de rook van Dokkum. Ondanks dat ik nooit in Dokkum gewoond heb, is mijn hele leven wel op Dokkum georiënteerd: ik ging hier naar de middelbare school waar veel vriendschappen uit voort zijn gekomen, ging hier op stap, ik had hier mijn bijbaantje en nu zit mijn kantoor hier in de binnenstad.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Elke dag probeer ik tijdens de lunch een blokje Bolwerken te lopen, iedere keer zie ik weer andere dingen. Het stadsgezicht vanaf de Bolwerken geeft de prachtige sfeer van ons vestingstadje goed weer.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Dokkum ligt er momenteel mooi bij. Het wordt de laatste tijd continu aangepakt en blijft zo in ontwikkeling.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… goed voor elkaar. Wij zitten met ons kantoor in de binnenstad en ondervinden nooit problemen. Onze sollicitanten sturen we een routekaart met parkeerplekken mee. We horen nooit iemand klagen over parkeerproblemen, ze kunnen makkelijk en dichtbij parkeren in ’t Panwurk of bij het Harddraverspark.

Dokkum is over tien jaar… hopelijk nog hetzelfde. Dokkum is niet een hele grote stad, wat het juist karakter geeft: het is niet groot maar er gebeurt veel. Wat mij betreft hoeft het ook niet groter, het is goed zoals het nu is!

De nieuwe markt is… mooi. Als ik over de Markt loop dan denk ik: het is een mooie aanwinst zo met het plein en de IJsfontein. Ook hier zitten weer die karakteristieken verstopt: die huisjes, het vroegere gasthuis, in combinatie met de oude kerk.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Je bent sinds 2017 directeur van HK Detachering, wat doen jullie precies?
We hebben een team van vijftig medewerkers met een vast dienstverband, die we tijdelijk inzetten bij opdrachtgevers door heel Nederland. We richten ons hierbij op het sociaal domein waarbij de opdrachtgevers gemeenten en overheidsinstellingen zijn. Hier in Dokkum is onze centrale basis met een team van vier mensen.

We werken eigenlijk het tegenovergestelde van een uitzendbureau: we nemen eerst de mensen aan en zoeken dan op basis van hun deskundigheid en persoonlijkheid een passende (tijdelijke) functie. Deze mensen kiezen bewust voor avontuur en afwisseling én hebben een passie voor werken in het sociaal domein. Opdrachtgevers komen vooral via mond-tot-mond reclame bij ons: onze tevreden medewerkers zijn onze referent. 

En wat is jouw taak als directeur?
Ik draai volledig mee in het operationele proces: van het aannemen van onze medewerkers tot het plaatsen bij onze opdrachtgevers. Ik zie ons werk echt als een teamprestatie waarin wij alle vier onze eigen rol hebben en ik eindverantwoordelijk ben.

Zag je jezelf ‘vroeger’ ook als directeur van een bedrijf? Wilde je dit altijd al?
Stiekem heb ik er altijd wel over nagedacht, ja. Na de middelbare school heb ik de Hbo-opleiding Management, Economie & Recht gedaan en daar sprak de bedrijvenkant me al enorm aan. Ik kom uit een ondernemersfamilie, dus het ondernemen heeft me onbewust altijd wel beziggehouden.

Na mijn opleiding ging ik aan het werk en werd Harry Kooyenga mijn collega. Toen Harry eind 2014 voor zichzelf begon vroeg hij me na een tijdje voor hem te komen werken. Onze visie en levensinstelling sloot goed bij elkaar aan en in 2015 gingen we samen, beide vanuit huis, pionieren. HK Detachering werd steeds serieuzer en we konden elke maand iemand aannemen. Vanaf oktober dat jaar werkten we vanuit dit kantoor aan de Koornmarkt en in 2017 werd ik mede-eigenaar.

In december vorig jaar werd Harry heel ziek en hij overleed in februari van dit jaar. Een ongelooflijk snel en verdrietig proces. Gelukkig heb ik een heel fijn team om mij heen en kunnen we met elkaar onze visie voortzetten. Die visie is: tevreden werknemers. Groei is niet ons doel, we kiezen voor kleinschaligheid. We willen er juist met een klein team met persoonlijke benadering, zijn voor onze werknemers.

Wat is er leuk aan detacheren binnen het sociaal domein? En wat maakt jullie goed?
Onze kracht is het behouden van het specialisme. Harry en ik hadden beide al heel wat jaren ervaring binnen het sociaal domein en daarmee een heel groot netwerk bij gemeenten en overheidsinstellingen opgebouwd. Ook nu Harry er niet meer is, blijft de goodwill vanuit de opdrachtgevers richting HK Detachering voelbaar, dat is mooi om te merken.

Voor ons komen onze medewerkers echt op de eerste plaats, we doen er alles aan om ze zo goed mogelijk te faciliteren. Is er iets? We lossen het gelijk op! En wanneer je tevreden werknemers hebt, zijn de opdrachtgevers vaak ook tevreden. Die omgang met mensen vinden we het mooiste aan ons werk. 

Jullie kantoor zit in Dokkum, maar jullie werken door heel Nederland. Is Dokkum een handige standplaats?
We hebben hier in de binnenstad van Dokkum een prachtig plekje en missen hier niks. Ons interne team komt uit regio Dokkum, vandaar dat een kantoor in Dokkum perfect is. We zijn ook een dag per week op pad om werkplekken te bezoeken, sollicitanten laten we vaak wel naar Dokkum komen. Kunnen we gelijk zien hoe flexibel ze zijn 😉 Daarmee zijn we ook ambassadeurs van Dokkum: we vertellen onze sollicitanten graag wat over Dokkum en meestal maken ze er een dagje ‘uit’ van.

Kan jullie werk tijdens de coronapandemie gewoon doorgaan?
Het heeft de kans op opdrachten juist groter gemaakt. Afstand telt nu veel minder dan voorheen. Dus kunnen onze medewerkers uit bijvoorbeeld Fryslân makkelijker in Rotterdam geplaatst worden. Voor ons is het thuiswerken een positieve ontwikkeling.

Op jullie website staat dat je drijfveer ‘geniet van elke dag en doe wat je gelukkig maakt’ is, waar word jij gelukkig van?
Tijd met mijn gezin doorbrengen. Dat moet in juiste balans zijn met mijn werk.

Op kantoor is het plezier wat wij hier met elkaar hebben, heel belangrijk. De relaxte sfeer, de humor en veel lol is vanaf het begin af aan heel belangrijk geweest voor HK Detachering, en is misschien nu wel onze kracht. Het is allemaal nóg belangrijker geworden na wat wij met Harry hebben meegemaakt. Blije medewerkers en opdrachtgevers maakt mij zeker gelukkig!

Heb je dan nog tijd voor hobby’s en sporten?
Ik mag graag sporten: hardlopen en voetballen. We trainen nog steeds een keer per week, al is dat inmiddels het 35+ team geworden…

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Doordeweeks online en zaterdags met de Leeuwarder Courant, dat is vaste prik.

In de auto of op de fiets? Fietsen is beter, de auto is gemakkelijker.

Online shoppen of de stad in? Steeds vaker online, dat is toch praktischer. Natuurlijk ga ik ook de stad van Dokkum in.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Menno van der Weg.

Dokkumer Vragenuurtje: Clara Sijtsma

Clara Sijtsma
In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumers het hemd van het lijf. In deze editie: Clara Sijtsma.

Foto: Peter Tromp

Wie bent u en wat doet u?
Ik ben Clara Sijtsma (1963), getrouwd en moeder van drie volwassen kinderen. Sinds 2013 ben ik uitvaartverzorgster en heb ik een eigen onderneming in Dokkum en werk ik vooral in de noordelijke helft van Nederland.

Wat hebt u met Dokkum?
Wij wonen hier sinds 1990. Dokkum voelt als mijn thuis, ik vind het echt heel fijn om hier te wonen.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Waar Dokkum om bekend staat: de Bonifatiuskapel. Het ademt historie en heeft een goede sfeer. Het is eigenlijk het mooiste theater van Fryslân, waar veel meer gebruik van gemaakt kan worden voor bijvoorbeeld toneelstukken, concerten, musicals en niet te vergeten uitvaarten. Ik heb al eens een uitvaart mogen begeleiden vanuit de Stilte Kapel, mijn eigen uitvaart gaat daar ook plaatsvinden. In 2016 en 2017 heb ik hier samen met een groep enthousiaste mensen Wereldlichtjesdag georganiseerd.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ik zou de vraag liever omdraaien: wat is de kracht van Dokkum? Dat zijn de oude stadgezichten en ik zou dan ook het stadsbestuur van Dokkum om het hart willen drukken om dat in ere te houden. De oude stadsgezichten met de oude gebouwen dát is Dokkum en daar staat Dokkum om bekend. Een slecht voorbeeld vind ik dan ook het (nieuwe) gemeentehuis of de vele moderne appartementencomplexen binnen de Bolwerken.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… prima zoals het is met vier grote parkeerplaatsen op loopafstand van het centrum.

Dokkum is over tien jaar… hopelijk nog met het levendige centrum met terrasjes en winkels, en zijn niet alle ondernemers vertrokken naar plekken buiten het centrum.

De nieuwe markt is… nog nooit zo mooi geweest in de laatste decennia. Ik hoop dat ze het zo houden en het nog levendiger maken met bijvoorbeeld in de zomerperiodes foodtrucks en kraampjes met gunstige prijzen voor de exploitanten.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Sinds 2013 bent u zelfstandig uitvaartbegeleider. Wat deed u hiervoor?
Van jongs af aan heb ik in de zorg gewerkt: met dementerende mensen, in de thuiszorg, met mensen met een verstandelijke beperking, in de terminale thuiszorg en ook in het mortuarium van Dokkum. Op mijn zeventiende ontdekte ik al dat ik het liefste uitvaartverzorgster wilde worden. Tijdens mijn stage kwam ik veel in aanraking met de dood, en dat klinkt misschien vreemd, maar dat trok mij. Ik wist dat ik meer levenservaring nodig had om het werk van een uitvaartbegeleidster uit te voeren.

Vanwaar de switch om toch (zelfstandig) uitvaartbegeleidster te worden?
Rond mijn 50e verjaardag zeiden mijn kinderen: “As mem it no net docht, dan wolle wy mem der noait wer oer hearre!”. Ik deed de laatste zorg van een overledene al veel voor mijn werk in het mortuarium, woonde dus ook veel uitvaarten bij en had het er al jaren over met mijn man en kinderen. Het duwtje van mijn kinderen had ik nodig om de opleiding tot uitvaartbegeleider te volgen en mijn eigen onderneming te beginnen.

Hoe ziet een dag van een uitvaartbegeleider eruit?
Er is geen dag hetzelfde! Omdat ik dag en nacht bereikbaar ben, moet mijn gezin ook volledig achter dit beroep staat. Mijn werk gaat áltijd voor. Zodra ik een melding krijg sta ik volledig tot beschikking van de nabestaanden. Ik begeleid families en nabestaanden bij het ontzorgen in de moeilijke tijd na het overlijden van een dierbare. Ik probeer ze rust te brengen, maar bied ook een schouder en een luisterernd oor. Ik ben niet alleen de uitvaartbegeleider maar vaak ook maatschappelijk werkster. Tot en met de uitvaart begeleid ik de mensen, maar ik bied ook nazorg, dat is net zo belangrijk. Tijdens zo’n periode ben ik volledig gefocust op de familie. Ook als ik thuis ben, ben ik steeds met mijn hoofd daar. Ik wil er gewoon voor de nabestaanden zijn.

Ook hecht ik er veel waarde aan om het gesprek over het levenseinde en de wijze van begraven of cremeren op tijd aan te gaan, wanneer dat mogelijk is. Daarvoor heb ik het wensenboekje ‘Wensen voor mijn afscheid’ ontwikkeld. Dit is een goed hulpmiddel om bijvoorbeeld samen met je partner of kinderen in te vullen en erover te praten. Dat geeft nabestaanden rust op het moment dat het einde daar is, zodat er ruimte is om op een passende manier te rouwen en afscheid te nemen. Indien gewenst kan ik bij een dergelijk gesprek aanwezig zijn om advies te geven, zo’n gesprek kan heel moeilijk zijn maar geeft vaak wel vaak rust.

Wat maakt uw werk zo mooi?
Ik heb het mooiste werk van de hele wereld! Ik ben zo blij dat ik er voor andere mensen kan zijn, iets voor ze kan betekenen. En dan die dankbaarheid van mensen… Ik zeg wel eens: ik ben op de wereld gekomen om iets voor anderen te betekenen.

Twee dingen in het leven staan vast: we worden geboren en we gaan dood. Voor dat eerste stuk rondom de geboorte is best veel aandacht, maar het stuk rondom de dood en de rouwverwerking is minstens zo belangrijk.

Is het niet heel erg (emotioneel) zwaar werk?
Ja, dat is het zeker. Maar mensen die in verdriet zijn, zijn echt en puur. Ik kom daar als ze zichzelf zijn, ik zie de échte mens. Het contact met de mensen is zo mooi en intensief, ik kan dat volhouden omdat het me zoveel brengt en leert. Mensen om mij heen zeggen ook wel: “Je zit altijd in een ander zijn verdriet”. Dat is wel zo, maar het brengt ook heel veel moois en ik kan heel goed een knop omzetten, mijn eigen gevoel even aan de kant zitten. Mijn tranen komen later wel.

Hoe is het om uitvaartbegeleider te zijn tijdens de coronacrisis?
Mijn werk heeft in de afgelopen maanden een nieuwe dimensie gekregen. Door de coronamaatregelen moest er in korte tijd anders gewerkt worden en kwamen de nodige uitdagingen voorbij. Een leerzame tijd waar veel mooie nieuwe inzichten uit voort gekomen zijn. De uitvaarten die ik de afgelopen maanden heb mogen verzorgen, hebben mij geleerd dat het ook met beperkende maatregelen mogelijk is om op een respectvolle en passende manier afscheid te nemen van een dierbare.

Wat vooral indruk op mij maakte is het idee dat, ondanks gesprekken op anderhalve meter afstand en geen lichamelijk contact, het toch mogelijk is om gevoelens te delen. Het oogcontact was veel intenser. Normaal kun je bij het condoleren heel dicht bij elkaar komen en gaat het meer om het schudden van handen dan om het oogcontact. In de huidige situatie is het andersom. Ik heb gezien, en gehoord, dat oogcontact veel los kan maken en dit aan oprecht meeleven niets afdoet.

Waarom kiezen mensen voor u als uitvaartbegeleider?
Dat is lastig om over jezelf te zeggen, natuurlijk. Mijn zoon Thomas (journalist en schrijver) schreef er bij het zesjarig jubileum van mijn onderneming een stukje tekst over: “Ze is dagelijks met haar passie bezig: er voor mensen zijn. Bij haar ben je in goede handen, ze maakt een afscheid persoonlijk. Ze luistert, brengt rust en maakt elke minuut voor je vrij.”

Vindt u het prettig om zelfstandige te zijn?
Ik ben bewust volledig onafhankelijk en niet gebonden aan een organisatie. Iedereen kan gebruik maken van mijn uitvaartbegeleiding, daarbij maakt het niet uit waar of hoe je verzekerd bent. De keuze van een uitvaartbegeleider staat los van de verzekering of uitvaartvereniging.

Ik werk alleen maar samen met mensen die ook vanuit hun hart werken, met lieve collega’s die er precies hetzelfde in staan als ik. Je kunt een afscheid maar een keer doen, je krijgt geen herkansing!

Heeft u naast uw werk nog tijd voor hobby’s en sporten?
Nee, maar dat heb ik ook niet echt nodig. Op vakantie lees ik graag, daar kom ik thuis niet aan toe. Verder mag ik graag in huis om rommelen, ik hou van schoon en netjes. Ben zowel in huis als in mijn werk écht perfectionistisch.

Heeft u wensen/dromen voor de toekomst?
We hebben in onze privésfeer een verschrikkelijk moeilijk jaar gehad met meerdere overlijdens, ik hoop daarom dat dit jaar snel voorbijgaat. En dat we gezond blijven en yn leafde meielkoar. Ik ben met een heel klein beetje tevreden en hoop dat ik nog veel voor anderen kan betekenen.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Online.

In de auto of op de fiets? Helaas te veel in de auto voor mijn werk. In de stad doe ik alles lopend.

Online shoppen of de stad in? Ik kom uit een ondernemersgezin en werd opgevoed met het idee “iedereen moet eten, dus koop je dingen lokaal”. Vandaag de dag koop ik nog zoveel mogelijk in Dokkum, dat vind ik nog steeds heel belangrijk.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Sije van der Meulen

Dokkumer Vragenuurtje: Corrie Kroeske


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumers het hemd van het lijf. In deze editie: Corrie Kroeske.

Foto’s: Marcel Renou

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Corrie Kroeske, 39 jaar en ik heb drie kinderen. Ik heb sinds een jaar mijn eigen kapsalon ‘Haar Boudoir’ aan de Aalsumerpoort in Dokkum.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben hier op mijn tiende naar toe verhuisd en bracht hier mijn hele jeugd door. Daarna heb ik tien jaar in Barendrecht, bij Rotterdam, gewoond. Na mijn echtscheiding ben ik met de kinderen naar Dokkum gekomen en daar wonen we inmiddels alweer drie jaar. Het was natuurlijk wel even wennen van het drukke Westen naar het rustige Noorden, maar de kinderen maakten hier snel vrienden en we vinden het hier heel gemoedelijk.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
De Zijl. Met de grachten, de terrasjes en de bootjes. Het leeft daar!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Het is heel jammer dat de pannakooi in het Fûgellân is weggehaald. Ik hoop dat ze op die plek een parkje of iets anders leuks voor de kinderen gaan maken.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… te doen.

Dokkum is over tien jaar… nog ondernemender. Wat ik zo leuk vind zijn de kleine unieke en authentieke boetiekjes en bedrijfjes. Dat hoor ik ook steeds weer van mijn klanten.

De nieuwe markt is… mooi. Er valt nog wel meer uit te halen; het bruist nog niet echt.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Wilde je van jongs af aan al kapster worden?
Ja, dat denk ik wel. Op mijn negende had ik mijn moeder overgehaald om haar haren te mogen knippen maar ik wist het verschil nog niet tussen een tondeuse met of zonder opzetkapje en ik heb haar helemaal opgeschoren. Ook het haar van zussen heb ik verknald met het uitproberen van permanent of ik knipte ze in de oren…. Inmiddels heb ik twintig jaar ervaring en is het helemaal goed gekomen!

Je hebt je eigen kapsalon ‘Haar Boudoir’, droomde je daar altijd al van?
Niet direct. Ik werkte als kapster in Kralingen, een behoorlijke chique wijk van Rotterdam en werkte hier in Dokkum als kapster met klanten die op een klompen binnenkwamen. Ik kende de verschillende soorten klanten en wist een jaar geleden precies wat ik wilde: een laagdrempelige kapsalon met een toegankelijke sfeer waar het niet ‘snel snel’ hoeft. Eigenlijk een huiskamersfeertje waar je je op je gemak voelt.

Een ‘boudoir’ was vroeger in Frankrijk een klein kamertje waar de dames zich mooi maakten, zich lekker optutten. Dat kleine kamertje waar het gezellig en knus is, wil ik graag zijn. Ik wil hier de dames (en heren) graag mooi maken.

Je bent een van de ‘laatste’ kapsalons in Dokkum, durfde je het aan met al die andere salons die er al waren?
Ja, omdat ik weet wat ik kan. Anders was ik er ook nooit aan begonnen. Daarnaast zit ik ook op de perfecte locatie op de route van de parkeergarage naar de stad.

Ik wil graag de tegenhanger zijn van de barbiershop: juist de tijd nemen voor de mensen. Ik heb een gevarieerd klantenbestand en ben veel meer dan alleen een kapster. Je doet ook een stukje maatschappelijk werk: mensen vertellen mij hun gedachten. Je kan het verschil maken met hoe je iemand behandelt. Dat sociale gebeuren kan heel waardevol zijn, het gaat om dat stukje beleving.

Verder hou ik de prijzen laag: de salon moet voor iedereen toegankelijk zijn. Ik vind het belangrijk dat iedereen zich mooi mag voelen, iedereen moet naar de kapper kunnen gaan.

Hoe ben je de coronaweken doorgekomen, zonder mensen te kunnen knippen?
Ik kreeg veel aanvragen of ik niet even stiekem kon knippen, maar daar ben ik niet aan begonnen. Natuurlijk was het wel heel moeilijk de tijd dat we niet mochten knippen, vooral ook financieel. En toen we weer los mochten was het een gekkenhuis!

Tijdens de weken dat ik thuis was lag de focus even bij het gezin: hoe komen we deze weken op een leuke manier door.

Je bent een hardwerkende moeder van drie kinderen, hoe combineer je dat allemaal?
Geen dag is hetzelfde! Het is inderdaad hollen en draven om alle ballen in de lucht te kunnen houden. Het belangrijkste is daarbij: het hoeft niet perfect! Ik doen het op mijn manier. En zo lang de kinderen lekker zingen, fluiten en blij zijn, is het goed.

Heb je dan nog wel tijd voor hobby’s en sporten?
Dat is even puzzelen, zo sport ik bijvoorbeeld tijdens de zwemles van mijn zoontje. En als het even kan ga ik een weekendje naar Rotterdam om even op te laden: even weg van de stille wereld, haha.

Wat zijn je dromen en wensen voor de toekomst?
Ik geloof heel erg in mijn concept van de kapsalon. Dat zou ik ook nog wel elders neer willen zetten. Als de kids groot zijn bijvoorbeeld in het buitenland: lekker weer en verschillende soorten mensen! In de toekomst zou ik ook nog wel visagie erbij willen aanbieden, dat is in Rotterdam heel normaal: na het knippen en kleuren even een poedertje en make-up. Ik moet nog wat aftasten hoe dat hier is. Hier staan ook al wel nagellakjes in de salon. Dat is toch fijn als je zit te wachten? Even je nagels verzorgen.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Online.

In de auto of op de fiets? Op de fiets.

Online shoppen of de stad in? De stad in.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Clara Sijtsma

Dokkumer Vragenuurtje: Erik van Rijs


In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Erik van Rijs.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Erik, ben 38 jaar oud en woon samen met mijn vriendin Emmy en onze pasgeboren Dani in Dokkum. We zijn een samengesteld gezin en om de week zijn mijn kinderen Mike en Sennah ook bij ons. Ik heb al verschillende (uniform) beroepen gehad, sinds tweeënhalf jaar ben ik ambulancechauffeur. Dat is toch het allermooiste beroep.

Wat heb je met Dokkum?
Het grootste gedeelte van mijn leven heb ik hier gewoond. Op mijn 13e verhuisde ik vanuit Metslawier naar Dokkum, al waren we vanuit Metslawier ook al volledig op Dokkum georiënteerd. De afgelopen 25 jaar heb ik alleen voor mijn zesjarige militaire dienst, vier jaar in Duitsland in plaats van Dokkum gewoond. Daarna ging ik snel weer terug naar het mooie Dokkum!

Het mooiste plekje van Dokkum is?
De binnenstad met de grachten, waar ik doorheen kan varen met mijn visboot. Dokkum is heel anders vanaf het water, je ziet andere dingen van de stad. Ik hoop altijd vooral op hele grote vissen, haha!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ik bekijk dat dat toch vanaf het water: als je daar in de Woudhorne bij die nieuwe trailerhelling je boot te water laat en je vaart richting de stad… Dan is de binnenkomst bij het Prinsterrein wel lelijk hoor. Vanaf het water is het nog erger dan vanaf de kant: alles is kapot en wordt niet onderhouden aan de achterkant van de gebouwen. Het lijkt daar wel een oerwoud. Geen mooie binnenkomst van het mooie Dokkum.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… goed te doen. Er is altijd wel een plekje te vinden. Het zou voor de inwoners van Dokkum nog wel vrij parkeren mogen worden, dat lijkt me eigenlijk wel een goed idee 😉

Dokkum is over tien jaar… nog verder uitgebreid met woningen, zoals de nieuwe woonwijk bij de Woudhorne, en bedrijven. Voor de toeristen hoop ik op nog meer evenementen. Al zal alles op het gebied van evenementen wel beter worden dan 2020!

De nieuwe markt is… tja, in het begin vond ik het wel zonde dat alle parkeerplekken daar weg gingen. Overdag met de Admiraliteitsdagen was het wel heel gezellig daar. De IJsfontein vond ik best wel duur, dat geld hadden ze beter kunnen investeren in de ontwikkelingen van het Tolhuispark.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Je hebt in het leger gediend, is de Nederlandse Veteranendag (27 juni jongstleden) belangrijk voor jou?
Ik ga niet naar Den Haag toe, dat vind ik meer voor de ouderen. Maar ik heb nog wel steeds contact met het peloton waarmee ik vijf maanden naar Irak op uitzending ben geweest. We hebben met z’n zestienen een hechte band en spreken jaarlijks met elkaar af voor een hapje en een drankje. We hebben gezegd: als we nog een keer op uitzending moeten, dan gaan we. Met dit peloton.

Tweeënhalf jaar geleden maakte je de overstap van de politie naar de ambulance, waarom?
Nadat ik zes jaar in dienst was geweest ben ik de politieopleiding gaan doen. In 2009 was ik daarmee klaar en ben ik in Leeuwarden gaan werken. De eerste jaren vond ik erg leuk. Vooral de jaren toen ik in het drugsteam en woninginbrakenteam zat. Daar hadden we een leuk en hecht team en regelden we de zaken van A tot Z. Op een gegeven moment verdween de voldoening en de waardering… Samen met een collega kwam het plan een eigen recherchebureau te beginnen. Om dat te kunnen starten, konden we niet meer bij de politie blijven werken, dat zijn de regels. Beide gingen we solliciteren voor een baan als ambulancechauffeur bij het UMCG. In februari 2018 ben ik met de opleiding in Harderwijk begonnen en gelijk ging ik als derde man op de ambulance mee. Nu werk ik op de post van Leeuwarden, Stiens, Buitenpost en een deel van de Waddeneilanden.

Je zei in het begin van het vragenuurtje dat ambulancechauffeur het mooiste beroep is wat je hebt gedaan, wat is er zo mooi aan?
Je weet waar je het voor doet! Ik haal meer voldoening uit dit prachtige werk en de waardering is groter. Bij een melding ga je er samen met je collega naar toe, daar assisteer ik de verpleegkundige bij de onderzoeken en dan wordt er een beslissing genomen. Het ligt dan aan het lichaam van de patiënt hoe het reageert op de behandeling die hij/zij van ons krijgt. Na het onderzoek maken wij een beslissing of we de patiënt gaan vervoeren naar het ziekenhuis, naar de dokterswacht of dat wij hem/haar thuis laten en overdragen aan de eigen huisarts. Wanneer wij overgaan tot vervoer naar het ziekenhuis of dokterswacht, dan krijgt de patiënt daar de verdere behandeling. Op straat bieden wij de eerste hulp en krijgt de patiënt alle zorg die hij/zij behoort te krijgen van ons.

Toch zal je vaak met moeilijke situaties te maken hebben….
Natuurlijk maken we veel moeilijke dingen mee. Toch kan ik dat ook altijd wel weer omdraaien naar iets positiefs. Ik heb tijdens mijn carrière, ook bij politie en defensie, een kamertje in mijn hoofd ontwikkeld waar de knop om gaat als ik ga werken of wanneer er een melding binnenkomt. Ik laat ook alle nare en verdrietige momenten van het werk in dat kamertje. Bovendien kunnen we altijd goed met collega’s praten wanneer er iets heftigs is voorgevallen, ik kan thuis mijn verhaal kwijt en we krijgen na afloop van de dienst een telefoontje van het opvangteam. Ik kan gelukkig heel veel hebben en raak er niet emotioneel bij betrokken. Mocht het dichterbij komen zoals met familie of meldingen met kinderen dan wordt het een ander verhaal, maar ook daar kan ik gewoon goed mijn werk blijven doen. Als je er maar over praat na afloop en het niet opkropt.

Je startte onlangs samen met je compagnon je eigen bedrijf: ‘Bles & van Rijs Recherche’, vertel! 
Samen met mijn collega bij de politie – Dennis Bles – ontstond dat plan. Onze leidinggevende bij de ambulance staat er ook positief tegenover: je moet best veel wachten tijdens je diensten van de ambulance totdat er een melding komt. Onze chef vindt het belangrijk dat we gemotiveerd blijven. Veel collega’s doen er nog iets naast. Dus schreven we een ondernemingsplan, deden we de benodigde studies en examens en zijn we in april 2020 los gegaan. Het is natuurlijk een gekke tijd om te beginnen want door de corona kunnen we niet echt ‘de boer op’ om reclame te maken. Toch zijn we gewoon begonnen. We hebben alle advocatenkantoren van Noord-Nederland een email gestuurd en over onze diensten verteld en de eerste leuke klusjes hebben we al gedaan.

Nu ben je dus particulier onderzoeker. Wat zijn de leukste onderzoeken?
Klopt, particulier onderzoeker of privé detective, hoe je het maar wil noemen. We onderzoeken van alles van (onterechte) alimentaties en verzekeringsfraude tot twijfels over overspel en ziekteverzuim. Het liefste observeren Dennis en ik samen: de een op de scooter en de ander in de auto bijvoorbeeld. Zo val je ook minder op. Dit werk is heel anders dan bij de politie. Daar gingen we achter een verdachte aan, nu achter burgers. Dat is wel makkelijker, burgers zijn minder op hun hoede. We bevinden ons met bepaalde handelingen in een grijs gebied en werken tegen de grens aan in opdracht van de opdrachtgever. De onderzoeksvraag moet van te voren heel duidelijk zijn, vervolgens bekijken we of het allemaal binnen de juridische kaders valt voordat wij overgaan tot verder onderzoek. We zijn nog maar net ‘los’ en ik kan natuurlijk niet inhoudelijk op de zaken in gaan….

Is er veel recherchewerk voor jullie in Dokkum / Noardeast Fryslân?
Momenteel zitten veel mensen thuis vanwege corona, dus er wordt weinig vreemdgegaan, haha! Maar juist in deze tijd van het thuiswerken zou het voor bedrijven interessant zijn om ons in te schakelen bij onderzoek naar ziekteverzuim. Al is dat een lastige casus omdat we niet mogen observeren in iemands huis… Vanwege de rechtbank in Leeuwarden, een van de grootste van het land, verwachten we wel werk hier in het noorden. Advocatenkantoren vinden het toch vaak prettig om een onderzoeksbureau uit de buurt te benaderen. Wij werken overigens niet alleen in het Noorden. Mochten er opdrachtgevers elders uit het land onze hulp nodig hebben dan rijden wij het hele land door. En is het noodzakelijk, dan gaan we de grens over.

En hoe zit het met Erik de Ajax-fan?
Ja, dat zit er al van jongs af aan in! Als het enigszins kan dan ga ik met mijn zoon Mike en vrienden Dirk en Ralf richting Amsterdam. Ik volg alles en zit het liefste in het stadion, maar dat is best lastig met een onregelmatig dienstrooster. Er zijn veel Ajax-fans vandaag de dag en dan zijn er lange wachtrijen bij de kaartverkoop. Momenteel is het door corona natuurlijk helemaal een drama. Ik mis het wel!

Heb je momenteel nog tijd voor sporten en hobby’s als vissen?
Weinig. Het is lastig om sporten te combineren met mijn onregelmatige dienstrooster. Eigenlijk is zo’n rooster funest voor je lichaam. Teamsporten kan ik daardoor al heel lang niet meer doen dus ik probeer wat te hardlopen of te wandelen.

Vissen is inderdaad wel een grote hobby van me, maar nu in de zomer zijn de snoeken niet zo happig. De beste tijd is na de eerste nachtvorst, dan zijn ze lekker gretig! Gelukkig heb ik thuis een heel mooi groot aquarium met kleine roofvissen. Dat is heerlijk rustgevend om naar te kijken.

En hoe zit het met de controllers tijdens een potje FIFA?
Haha, die vraag komt van Dirk zeker? Ik mag graag met vrienden en collega’s gamen, inderdaad: beetje ouwehoeren, biertje erbij. Ik ben altijd fanatiek: in sporten, in Ajax, in mijn werk en ook in het gamen. Ik zie dat ook terug in mijn kinderen en vind dat wel positief, mooi doorzetten en doorgaan!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Ik lees nooit de krant… Het nieuws krijg ik mee via de TV.

In de auto of op de fiets? In de auto. Al wil ik het mountainbiken met Mike wel weer oppakken deze zomer.

Online shoppen of de stad in? Doe maar online. Ik heb een hekel aan het rondslenteren in de stad.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Corrie Kroeske

Dokkumer Vragenuurtje: Dirk Visser

Dirk Visser
In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Dirk Visser.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Dirk Visser en ben 12,5 jaar samen met mijn vriendin Martine en sinds afgelopen februari zijn we de trotse ouders van onze dochter Tess. Ook heb ik sinds een jaar een eigen bedrijf in plaagdierbestrijding.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben hier geboren en getogen. Voor mijn opleiding en werk als militair ben ik zeven jaar weg geweest, maar ik vind het heerlijk hier! Dit is mijn thuis. Dokkum heeft een beetje dat dorpsgevoel: het is een fijne en veilige stad om kinderen op te laten groeien. In de zomer is het natuurlijk helemaal top met alle gezelligheid in het centrum.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Toch wel het Grootdiep, Kleindiep en de Diepswal. Hoe het eruit ziet maar vooral ook door de historie. Het gebouw van de Waag vind ik ook prachtig met aan de noordkant het wapen van Dokkum prominent in beeld.

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Dat is niet in de binnenstad, maar net buiten de stad: het Prinsterrein. Dat vind ik minder mooi. Het past momenteel ook niet echt bij Dokkum. Het zou daar wel mooier, moderner en groener moeten kunnen.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… relatief goed volgens mij. Ik moet zeggen dat ik er weinig gebruik van maak, we doen vrijwel alles op de fiets of lopend. Maar wanneer het dan toch een keer zo uitkomt kan ik altijd wel een plekje vinden. In de weekenden in de zomer, wanneer het best druk in het centrum kan zijn, zal het vast lastiger zijn… Ik vind het eenrichtingsverkeer en het autovrije deel van het weekend op de Diepswal ook een heel goed initiatief. Mooie zet om dat een voetgangersgebied te maken.

Dokkum is over tien jaar… hopelijk hetzelfde. Al denk ik wel dat het meer toeristisch zal zijn. Ik hoop dat de stad niet voorbij gaat aan de inwoners van Dokkumer, maar dat er een juiste balans blijft.

De nieuwe markt is… na alle verbouwing de beste optie. Ik moest wel wennen aan de dure IJsfontein. Maar het is er nu netjes en het is een mooi gebied geworden wat zich prima leent voor festiviteiten.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Je hebt een eigen bedrijf ‘Visser Plaagdierbeheersing’, hoe is dat ontstaan?
Ik heb zeven jaar in het leger gewerkt en wilde toen een andere baan. Bij het zoeken naar vacaturesites kwam ik iets tegen over ongediertebestrijding en daar heb ik me verder in verdiept. Ik ben gaan werken bij het grootste bedrijf van de wereld op dit gebied en heb mijn kennis daar behoorlijk uitgebreid. Vorig jaar dacht ik: ‘ik kan dat zelf ook wel’, en ben mijn eigen bedrijf begonnen. Momenteel heb ik daar ook nog een andere baan bij Royal Koopmans bij.

Vanwaar ‘plaagdierbeheersing’ in plaats van ‘ongediertebestrijding’?
Ongediertebestrijding doe je pas als allerlaatste oplossing. Liever doen we aan preventie en beheersing: het voorkomen van ongedierte of plaagdieren. Dat is heel belangrijk. Ongeveer 80% van het werk bij bedrijven is puur voor de preventie. Horecabedrijven zijn daar bijvoorbeeld toe verplicht omdat plaagdierbeheersing een onderdeel van het HACCP plan is, ik voorzie ze graag van advies. Bij particulieren is dat vaak anders: zij nemen vaak contact op wanneer de muizenlast niet meer onder controle is. Als ik daar kom begin ik volgens de richtlijnen het muizenprobleem op te lossen. Ik onderzoek hoe het probleem is ontstaan en hoe het probleem aangepakt kan worden. Daarna is natuurlijk ook belangrijk te onderzoeken en te adviseren hoe het probleem voorkomen kan worden. Vaak zeggen mensen dan: ‘dat hadden we veel eerder moeten doen!’.

Waar komt je interesse voor dit vak vandaan?
Vroeger was ik juist heel bang voor beestjes, daar herinnert mijn broer me nog wel eens aan! Maar tijdens mijn werk in het leger had ik wel een fascinatie voor alle beestjes die ik in het bos zag. Daarnaast vind ik het erg leuk om klanten te helpen. Veel klanten schamen zich eerst als ze mij moeten bellen, vandaar dat ik ook kom met mijn bestelauto zonder reclame.

Hoe is het om eigen baas te zijn?
Heel erg leuk en divers! Ik heb het afgelopen jaar al zoveel geleerd: van plannen en financiële zaken tot het omgaan met klanten en het opzetten van een website. Het ondernemerschap spreekt me enorm aan. Het is een positieve ontwikkeling voor mij als persoon.

Heb je nog wat (leuke) feitjes over je werk?
Zeker wel! Wist je dat een volwassen muis door kieren en gaatjes past met de doorsnede van een potlood? En dat een mierenkoningin wel vijftien tot twintig jaar oud kan worden? Als je niks doet aan zo’n mierennest kunnen er grote verzakkingen van tegels en terrassen rondom je woning ontstaan.

Hoe is het met de plaagdieren in Dokkum gesteld?
Ze zitten hier wel, maar je ziet ze vaak niet. In een aantal delen van Friesland zijn wel weilanden die last hebben van muizenplagen. Met de huismuis en de ratten valt dat hier wel mee. Dokkum is over het algemeen wel een schone stad en dat moet ook zo blijven ter preventie. In andere steden waar vuilniszakken op straat blijven staan zijn de muizen en de ratten een groter probleem.

In de zomer zijn mieren en de wespen vaak het grootste probleem. Door de zachte winters overleeft de koningin waardoor er een toename van wespenplagen is. Al is zo’n wespennest gewoon dikke pech: wespen kunnen de kleinste gaatjes vinden om een nest te bouwen. Daar kun je weinig aan doen…

En valt de processierups ook onder jouw vakgebied?
Nee, dat ligt buiten mijn vakinhoudelijke kennis. Daar heb je speciale stofzuigers en andere materialen voor nodig. Meestal wordt dat aan de gemeente over gelaten. Momenteel wordt daar ook veel geprobeerd met ‘natuurlijke vijanden’, de biologische bestrijdingsmiddelen, maar dan duurt het vaak wel een aantal jaren voor je het onder controle hebt.

Het gebruik van gif moet je waar het mogelijk is vermijden. Toch ontkom je er vaak niet aan bij insectenbestrijding. Je moet je blijven afvragen waarom het beestje op die specifieke plek zit. We mogen buiten om een huis of bedrijf alleen, nadat er een aantal belangrijke stappen zijn gezet met monitoring, habitat management en ‘niet chemische bestrijdingsmiddelen’, als laatste middel chemische bestrijding gebruiken om een rattenplaag aan te pakken. Ik gebruik alleen ‘niet chemische bestrijdingsmiddelen’ zoals klemmen. Bij wespen is gif de enige manier om de koningin te pakken te krijgen. Eind augustus kan zo’n wespennest wel uit 5000 wespen bestaan!

Klopt het dat je een groot Ajax-fan bent?
Haha, dat klopt. Daar ben ik mee opgegroeid: zowel mijn vader als mijn vrienden zijn grote Ajax-fans. Ik heb al aardig wat wedstrijden van Ajax bezocht. Samen met Erik en Ralf heb ik leuke Ajax-reisjes gemaakt. De mooiste waren toch tegen PSV of Feyenoord thuis en dan winnen natuurlijk! Ook waren we in Amsterdam aanwezig toen Ajax in 2017 de finale van de Europa League speelde, helaas verloren ze toen. De grootste tegenvaller was toch wel de uitschakeling in de Champions League, vlak voor de finale… Dat verdriet zat diep. De laatste tijd is het steeds moeilijker om aan kaartjes te komen, Ajax is populair en iedereen wil erbij zijn.

Heb je nog tijd voor hobby’s en sporten?
Eigenlijk niet. Maar als ik tijd heb dan kijk ik graag samen met mijn vriendin een film of een serie. Ook vinden we het heerlijk om de auto te pakken met bestemming onbekend. Je komt dan op plekken terecht waar je anders nooit zo snel komt!

Heb je wensen en/of dromen voor de toekomst?
Eigenlijk heel cliché: gelukkig blijven met mijn gezin. Daarnaast hoop ik mijn bedrijf verder te ontwikkelen. En…. ooit met Ajax de Champions League finale meemaken én winnend af te sluiten!

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Online. De papieren krant lees ik helemaal niet meer.

In de auto of op de fiets? In Dokkum doen we alles fietsend of lopend.

Online shoppen of de stad in? In Dokkum de stad in.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Erik van Rijs

Dokkumer Vragenuurtje: Harmien Scheepstra

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Harmien Scheepstra.

Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Harmien Scheepstra en ben 33 jaar. Sinds negen jaar ben ik logopediste waarvan vier jaar bij de Taaltrein. Ook heb ik nog een eigen bedrijf als docente in baby- en kindergebaren.

Wat heb je met Dokkum?
Ik ben geboren in Dokkum maar woonde mijn hele jeugd in Niawier. Ik kwam continue in Dokkum: om te winkelen, bezoekjes aan familie, de middelbare school… Voor mijn studie maakte ik een uitstapje naar Groningen en daarna keerde ik weer terug naar Dokkum. Sinds 2015 woon ik in de binnenstad en speelt ook mijn werkzame leven zich af in Dokkum.

Het mooiste plekje van Dokkum is?
Dat zijn er zo veel! Als je op de Kettingbrug staat met zicht op het Grootdiep of vanaf de andere kant op dat witte bruggetje met zicht op het Kleindiep. Wat ook prachtig is: wanneer je op de fiets vanuit de Keppelstraat richting de Dijk fietst met het zicht op de Diepswal. Het water, de geveltjes, het stadhuis, prachtig!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Ik heb geen tuin, dus het zou heel leuk zijn als er een soort stadsparkje zou zijn zoals bijvoorbeeld het Noorderplantsoen in Groningen. Ik heb gehoord over de plannen van het Harddraverspark, laat dat maar een mooi stadspark met stadsstrand worden waar ik lekker mijn handdoekje neer kan leggen! Dat kan nu natuurlijk ook wel op de Bolwerken, maar dat ligt altijd vol met hondenpoep.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… volgens mij prima. Er zijn voldoende randparkeerplekken en dan ben je binnen vijf minuten in het centrum.

Dokkum is over tien jaar… nog bruisender, denk ik. Soms is het wel wat stil hier in de binnenstad, er mag wel wat meer gezelligheid met muziek. En misschien nog meer van die leuke boetiekjes?!

De nieuwe markt is… mooi. Ik mag er graag langslopen om even te kijken hoe de IJsfontein erbij ligt. Ook op de Markt kan nog wel meer georganiseerd worden, een mooi groot terras bijvoorbeeld.

En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou:

Verliefd, verloofd, getrouwd?
Ik ben (sinds kort) singel en een héle trotse tante van twee nichtjes.

Je werkt als logopediste bij de Taaltrein. Wat is de Taaltrein precies?
De Taaltrein is een onderdeel van Kentalis. Bij Kentalis worden mensen die slechthorend, doof, doofblind zijn, een taalontwikkelingsstoornis (TOS) of communicatieve beperkingen hebben ondersteund. Bij de Taaltrein bieden we specifiek een vroegbehandeling aan, voor peuters en kleuters met een vermoeden van TOS.

TOS komt best vaak voor bij kinderen maar het is helemaal niet zo bekend. Bij een TOS is er sprake van een ontwikkelingsstoornis op het gebied van de spraak- taalontwikkeling. Bij de Taaltrein helpen we deze kinderen beter te leren communiceren. Sinds maart 2019 zijn we begonnen met één groep. Door een groeiende bekendheid is in juni 2020 een tweede groep gestart. Eigenlijk is het een soort peuterschool met extra aandacht voor de spraak- en taalontwikkeling.

Kinderen komen hier vaak terecht via het consultatiebureau, de reguliere peuterspeelzaal of de logopediepraktijk. Wanneer intensieve behandeling in de logopediepraktijk niet voldoende is kan een kind worden doorverwezen naar de Taaltrein. Op een groep werkt een logopedist en een pedagogisch behandelaar. Ook is er naast de groep nog een logopedist voor de individuele behandelingen. We kunnen ondersteuning bieden tot de kinderen vijf jaar zijn, daarna zijn ze leerplichtig en gaan ze naar de basisschool.

Wilde je altijd al logopediste worden?
Ik wist het eigenlijk nooit zo goed. Ik ben begonnen met de opleiding SPW en onderwijsassistente en wilde daarna graag verder studeren. Om uit te zoeken wat ik wilde liep ik onder andere een dag mee met een logopediste. Dat sprak me meteen aan! De vierjarige opleiding was in Groningen en daarna ben ik gelijk aan het werk gegaan. Eerst bij Praktijk voor Logopedie Holwerd-Ameland. In zo’n praktijk komen kinderen en volwassenen binnen met verschillende problematieken.

Wat vind je leuk aan je werk?
Het werken met kinderen! Je kan je nóg zo goed voorbereiden op een dag, maar vaak loopt het toch anders dan je had bedacht. Je moet bij jonge kinderen flexibel zijn en ze volgen in hun interesse. Het is zo wisselend en gevarieerd hoe kinderen zijn en reageren. Ook vind ik de combinatie heel erg leuk: de ene dag ben ik echt een peuter juf en de volgende dag neem ik testen af of ben ik bezig met de behandelingen. Die afwisseling vind ik heel prettig. En het allermooiste is natuurlijk dat de kinderen vooruitgang boeken. Of wanneer het niet zo goed lukt, juist een andere insteek te zoeken samen met mijn collega’s. Ook hebben we een mooi netwerk van logopedisten uit de omgeving waarmee we regelmatig bij elkaar komen.

Je bent ook docent baby- en kindergebaren, wat houdt dat in?
Klopt, ik leer ouders gebaren die ze kunnen gebruiken in de communicatie met hun kind. Met die gebaren kunnen ze de kinderen bijvoorbeeld voorbereiden op dat wat gaat komen. Sommige baby’s kunnen gefrustreerd zijn omdat ze de taal vaak best snel begrijpen, maar het uiten van de taal lukt vaak niet. Daarvoor hebben ze de fijne mondmotoriek nodig die ze dan nog niet beheersen. Met een aantal gebaren kun je ze daarmee helpen. Denk bijvoorbeeld aan de gebaren voor ‘mama’, ‘papa’, ‘lekker’ of juist voor een huisdier of muziek. Maar net waar de interesses van het kind liggen.

Ik ben aangesloten bij Gebarenstem waar we ons inzetten voor communicatie door middel van gebaren. Tijdens een privéles bij de ouders thuis leg ik ze eerst het één en ander uit over het gebruik van gebaren en ik leer ze natuurlijk de eerste gebaren! De weken daarna kunnen ze er dan mee aan de slag en ongeveer een maand later kom ik weer om te evalueren en om ze nieuwe gebaren aan te leren. Het is voor ouders die het leuk vinden en erin geïnteresseerd zijn. Het is niet noodzakelijk maar doordat je op die manier met taal bezig bent komt de taalontwikkeling van een kind vaak wel sneller op gang en nemen de frustraties bij de kinderen af. Kinderen beleven meestal erg veel plezier aan het maken van gebaren, ze voelen zich sneller begrepen door hun omgeving. Ook geef ik presentaties op ouderavonden, een leuk moment om ouders wat te vertellen over baby- en kindergebaren en de spraak- taalontwikkeling van jonge kinderen.

Naast je werk ben je heel sportief: je houdt van grachtzwemmen, vertel!
Dat is zo mooi! Het water stinkt heel lekker, bij regen springen de druppeltjes op het water zo mooi omhoog, de golven die je zelf maakt, de wolken, de zon…. Soms ben ik ook wel een beetje zenuwachtig: als het water in de winter heel koud is! Dan staat er wel altijd iemand aan de kant om me in de gaten te houden. In de zomer zwem ik ook wel alleen door de grachten.

Maar waarom niet in een zwembad maar in de grachten van Dokkum?
In de wintermaanden zwem ik in het Tolhuisbad bij Vitaleer omdat je in de winter niet heel lang buiten kunt zwemmen. Maar zodra het kan zwem ik liever buiten. We begonnen ooit een keer bij Sijbrandahuis in het water. Al snel merkten we op: eigenlijk is dit natuurlijk precies hetzelfde water als in Dokkum. Dus we schoven iets op richting Dokkum en begonnen bij De Wissel. We zwommen naar de binnenstad en klommen bij ArtiSante uit het water en bestelden bij Ido op het terras een kopje thee. We vonden dat ook dit water prima kon! Nu hebben we met een groep de app “buitenzwemmers” en er is altijd wel iemand die zin heeft in een tochtje.

Het doel is om één keer per week te zwemmen in de grachten en daarnaast train ik ook nog voor een triatlon. Dit jaar was hij helaas afgelast door corona maar er staat nog één gepland voor september op Ameland. Stel dat…. dan wil ik voorbereid zijn!

Heb je nog meer hobby’s?
Ik hou heel erg van lezen, een terrasje pakken, lekker uit eten!

Nog wensen en dromen voor de toekomst?
Ik zou het wel heel leuk vinden als mijn eigen bedrijfje wat gaat groeien. Bij Kentalis zit ik helemaal op mijn plek en hoop ik de komende jaren te kunnen blijven werken.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online?  Online. Al lees ik wel graag de Dockumer Courant.

In de auto of op de fiets? Alles op de fiets. Maar als ik voor een cursus naar Amersfoort moet dan ga ik met de auto hoor 😉

Online shoppen of de stad in? Het liefst de stad in, ik kijk eerst of ik het hier kan krijgen.

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?
Dirk Visser