Dokkumer Vragenuurtje: Joyce Postma

In het Dokkumer vragenuurtje ‘ondervragen’ we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Joyce Postma.

Wie ben je en hoe oud ben je?
Joyce Postma, 25 jaar.

Wat doe je?
Ik ben artistiek leider en dansdocente bij DansStudio Dokkum, onderdeel van SportStudio Dokkum. Daarnaast ben ik ook als choreograaf actief en studeer ik aan de PABO in Leeuwarden.

Wat heb je met Dokkum?
Zeven jaar geleden had ik mijn sollicitatiegesprek bij DansStudio Dokkum en dat was mijn eerste keer in Dokkum! Ik kom uit Bolsward en nam wat lesuurtjes over van een klasgenootje, in de loop van de tijd kreeg ik hier steeds meer lesuren. Inmiddels woon ik ook in de binnenstad van Dokkum.

Het mooiste plekje van Dokkum is:
Wanneer ik met mijn dansogen kijk, is dat de Bonifatiuskapel! Maar wanneer ik momenteel op mijn fiets vanuit de DansStudio naar huis fiets en dan door het centrum kom… Al die lichtjes en kerstversieringen, Dokkum is echt fantastisch!

Welk plekje in Dokkum moet direct worden aangepakt om de stad mooier te maken?
Er schiet me zo niets te binnen.

Maak de volgende zinnen af:
Parkeren in Dokkum is… prima. Behalve met de drukte rond de Admiraliteitsdagen of de kermis bijvoorbeeld, dan is het overal lekker druk in de binnenstad. Maar dat geeft niet, want dat zijn ook hele gezellige periodes.

Dokkum is over tien jaar… nog net zo gezellig! Als ‘buitenstaander’ heb ik me nooit niet welkom gevoeld in Dokkum. Dokkum is een warm bad wat heel snel mijn thuis is geworden.

De nieuwe markt is… heel mooi. De Markt straalt een gezellige sfeer uit, ook bijvoorbeeld met de Kerstfair. Het is voor ons dan een prachtige locatie om dan op te treden met de DansStudio.

Tien vragen, speciaal voor jou:

Je bent dansdocente bij DansStudio Dokkum, waar komt je passie voor dansen vandaan?
Mijn moeder vertelde mij dat ik als driejarig meisje al stiekem, achteraan stond mee te dansen bij de danslessen van mijn zus waar ik nog veel te jong voor was. Toen de juf dat opmerkte vroeg ze waarom ik niet mee kwam doen. Ik ben nooit meer gestopt!

Dansen is echt een onderdeel van mij. Als ik niet zou kunnen dansen ben ik echt een minder blij mens. Ik kan in het dansen mijn emoties kwijt, daarom blijf ik ook zelf als danser actief naast het lesgeven. Ik word er blijer van, maar ik wil mezelf ook blijven ontwikkelen om een betere dansdocente te worden. Ik wil niet blijven stilstaan, maar de passie voelen én die passie weer doorgeven aan mijn dansers.

Een tijdje terug had ik een blessure en toen stopte dat zelf dansen even, dat was voor mij ook een eyeopener dat ik niet tot mijn pensioen dansdocente zal kunnen zijn. Vandaar dat ik ook met de PABO begonnen ben. Ik ben altijd nieuwsgierig naar meer en ik leer tijdens mijn studie ook weer dingen die ik als dansdocente goed kan gebruiken!

Wat doe je allemaal als dansdocente bij DanstStudio Dokkum?
Een heleboel! Dankzij Dirk en Cindy, de eigenaren van SportStudio Dokkum heb ik de kans gekregen om DansStudio Dokkum als het ware te runnen. Ik geef ongeveer twintig lesuren per week, de andere uren worden verdeeld over mijn collega’s Merel, Toscan en Leonie. Met een aantal talentvolle dansgroepen doen we ook mee aan wedstrijden in Friesland en de rest van Nederland, zo werden we onlangs nog eerste op het NK in Nieuwegein. Daarnaast organiseer ik de voorstellingen en optredens vanuit de DansStudio, en regel ik het administratieve gedeelte als de communicatie met ouders, email, social media etc.

Hoe ziet een gemiddelde dag van een dansdocente er uit?
Heel gevarieerd, echt elke dag is anders. Meestal sta ik rond 7u op en dan doe ik wat administratieve zaken en bereid ik de lessen voor. Sommige dagen geef ik ’s morgens een dansles (voor peuters bijvoorbeeld) en anders starten de lessen rond half 3 / half 4. De lessen duren meestal tot een uur of tien. Ik heb inderdaad een ander werkritme dan de meeste anderen, maar daar heb ik voor gekozen. Ik heb mijn weg er nu wel in gevonden, maar af en toe moet je je tijd voor sociale bezigheden wel wat bewaken.

Wat is er zo leuk aan om dansdocente zijn?
Alles! Naast dat ik het heerlijk vind om de hele dag fysiek bezig te zijn vind ik de verschillende doelgroepen zo leuk. Ik geef les aan peuters tot volwassenen en aan beginners tot gevorderden. Ook vind ik het fantastisch om de dansers met ambitie in hun weg te begeleiden, terwijl ik daarna weer iemand in de les kan hebben die voor het eerst in aanraking komt met dansen.

Als dansdocente weet ik heel goed wat ik wil en ik verwacht ook veel van mijn dansers, maar altijd op een leuke en positieve manier! Ik wil ze graag motiveren om zo veel mogelijk te bereiken middels complimenten en een fijne sfeer! Iedereen mag hier zijn wie die is!

Heb je zelf ook die ambities (gehad) in de danswereld?
Uiteraard droomde ik als klein meisje ook van een dansleven in de spotlights. Alleen was ik wat te bescheiden om die dromen uit te spreken. Voor mijn omgeving was het dan ook redelijk onverwacht toen ik na de middelbare school auditie wilde doen voor de dansopleiding. Tijdens mijn opleiding ben ik er achter gekomen dat het plekje in de coulissen mijn favoriete plekje is: om die stralende en trotse koppie op het toneel te zien! Het is zo bijzonder om daar een bijdrage aan te leveren, om te zien wat je daar in kan betekenen. Ik blijf wel altijd zelf dansen hoor! Zo heb ik geregeld bijschooldagen in Amsterdam, waar ik me heerlijk uit kan leven. Of het meedansen in de musicals Bonifatius en Titus waren ook een prachtige ervaring.

Wat is je favoriete dansstijl/muziek?
Toch wel moderne dans: ik ben fanvan het floorwork(dansbewegingen die direct op- en met de vloer worden uitgevoerd). In deze stijl kan ik heel veel emotie kwijt. Je vertelt met je dans een verhaal en je kan het publiek er echt mee raken.

Waar haal je jouw inspiratie voor alle choreografieën vandaan?
Het begint vaak met muziek, een attribuut of een kledingstuk. Dat roept dan een bepaald gevoel bij mij op, het doet iets met mij. Dan krijg ik daar beelden bij in mijn hoofd en dan vormt de choreagrafie zich stapje voor stapje. Soms deel ik mijn ideeën met een dansgroep en dan helpt hun enthousiasme mij weer verder. Ik ben een liefhebber van het gebruik van attributen in mijn dansen en moet me echt beheersen om dat soms ook te laten 😉

Wat vind je van alle dansprogramma’s op de televisie?
Het is fantastisch dat het er is. Je ziet dat de dansstijlen als klassiek en modern echt populairder geworden zijn, ze worden door zulke programma’s goed onder de aandacht gebracht. Ik kijk het ook vaak even terug omdat de kinderen er over spreken, soms herkennen ze bewegingen bijvoorbeeld. Maar alle commerciële poespas erom heen spoel ik snel door!

Wat wil je nog bereiken in de danswereld?
Ik ben wel iemand die iedere keer nieuwe doelen stelt, haalbare doelen. Ik wil mezelf op allerlei gebieden blijven ontwikkelen. Qua werk zou ik wel meer choreografieën willen maken; aan de slag voor producties of muziektheaters bijvoorbeeld.

Heb je nog andere hobby’s naast dansen?
Dansen neemt wel heel veel tijd in beslag, maar ik breng ook graag tijd door met vriendinnen en familie. Maar ook dan ga ik graag naar voorstellingen, haha! Daarnaast besteed ik nu ook veel tijd aan mijn studie.

Keuzevragen:
Nieuws uit de krant of online? Online.
In de auto of op de fiets? De fiets.
Online shoppen of de stad in? Wegens tijdgebrek vaak online, terwijl ik de stad in gaan veel gezelliger vind!

Om af te sluiten:
Heb je suggesties voor mensen die je in het Dokkumer vragenuurtje wilt zien?Sjoek Nutma

Deel dit bericht:

KRO-NCRV blijft onder indruk van Dokkum

Tijdens de Kerstfair op 13 december aanstaande, komt de KRO-NCRV voor het derde achtereenvolgende jaar naar Dokkum voor het programma ‘Joris’ Kerstboom’. De omroep blijft Dokkum geweldig en gastvrij vinden en gebruikt veel sfeerbeelden van Dokkum tijdens de Kerstfair voor het televisieprogramma. Drijvende kracht achter de komst van het televisieprogramma naar Dokkum is Annelies Hengst – van der Meer uit Dokkum. “Hier krijg ik energie van”, lacht de multitaskende ondernemer.

Kerstboom in Dokkum
Op meerdere plekken in Nederland worden de komende dagen opnames gemaakt voor het programma van Joris Linssen. Hier in Dokkum is Annelies al vanaf mei bezig met de voorbereidingen. “De KRO-NCRV is heel prettig om mee samen te werken. We hebben veel contact met elkaar en daarbij worden we door de hele middenstand en allemaal vrijwilligers ondersteund. Bouwgroep Dijkstra Draisma is de hoofdsponsor, maar horecabedrijven d’Angelo, ArtiSante en de Posthoorn verzorgen de maaltijden voor de hele crew, die bij ons ons thuis aan tafel monteert en verblijft. HEMA verzorgt het 4-uurtje en verschillende mensen helpen bij het verspreiden van de posters. Die saamhorigheid met elkaar is toch prachtig!” vertelt Annelies.

Wie zet je in het licht?
Op zaterdag 7 en woensdag 11 december van 13.00-16.00u en vrijdag 13 december van 14.00-22.00u kan je hier in Dokkum iemand in het licht zetten bij Joris’ Kerstboom op De Zijl in Dokkum. Wie bewonder je? Wie wil je bedanken? Laat je boodschap achter op de speciale kerstballen. Bij de groter kerstboom op De Zijl staan vrijwilligers klaar om je te helpen de bal, met een fotootje en toelichting, in de boom te hangen.

Joris’ Kerstboom
Het programma Joris’ Kerstboom laat mensen voor het tiende jaar stilstaan bij een bijzonder persoon in jun leven en biedt hiermee een plek om mooie verhalen te delen. Volgens Joris Linssen begint er een traditie te ontstaan rondom dit programma: “De donkere decemberdagen zijn bij uitstek geschikt om extra stil te staan bij familie en vrienden. In de tien jaar dat we dit programma maken, heb ik gemerkt dat daaraan een enorme behoefte is. Doordat we dit jaar op zoveel locaties aanwezig zijn, bieden we iedereen een kans om iemand in het licht te zetten. Joris’ Kerstboom is een ontmoetingsplaats vol liefde en saamhorigheid.”

Joris’ Kerstboom heeft dit jaar zes uitzendingen. Op 14, 15, 16, 18 en 19 december worden vijf korte afleveringen uitgezonden rond de klok van 22.30 uur bij KRO-NCRV op NPO 2. Op vrijdag 20 december is de hoofduitzending om 21.05 uur bij KRO-NCRV op NPO 2.

Deel dit bericht:

Uitbreiding bedrijfspand De Jager RVS


De komende weken wordt gebouwd aan een nieuwe bedrijfshal voor De Jager RVS in Dokkum. In deze nieuwe hal van ongeveer duizend vierkante meter kunnen grotere producten voor de voedingsmiddelenindustrie worden gemaakt. Naar verwachting wordt in februari begonnen aan het eerste product in de nieuwe bedrijfshal.

Roestvaststaal maatwerk
Familiebedrijf De Jager RVS is gevestigd aan de Oostergoweg in Dokkum. Bij dit bedrijf met ongeveer dertig medewerkers, wordt al meer dan 60 jaar klant-specifieke RVS (roestvrijstalen) machines en apparaten gemaakt voor met name de voedingsmiddelenindustrie. Op de engineeringsafdeling werken zes mensen continue aan de ontwerpen van maatwerkoplossingen voor apparatuur die wereldwijd geleverd wordt. De Jager RVS is een internationaal bedrijf met klanten vooral elders in het (buiten)land. Dankzij hun kennis en jarenlange ervaring is De Jager RVS een gevestigde naam in de voedingsmiddelenindustrie.

Twee generaties De Jager
Waar de eerste generatie De Jager begon met het maken van kleine tanks voor zuivelfabriekjes uit de regio, worden tegenwoordig steeds grotere producten samengesteld. Volgens Frits de Jager, die samen met Rutger Popkema de directie van het bedrijf vormt, worden de systemen steeds groter en de technieken gecompliceerder: “We zijn specialist in het maken van systemen voor ‘processing’ en ‘handling’. Deze systemen worden steeds groter, ingewikkelder en veeleisender qua regelgeving . Vooral vanuit het buitenland wordt specifiek naar onze Nederlandse technieken gevraagd. Deze hele grote systemen nemen zoveel ruimte in van onze bedrijfshallen, dat we echt wel een beetje op slot zaten. Door een nieuwe bedrijfsruimte te bouwen waar we voortaan deze zeer grote systemen bouwen en samenstellen, kunnen we in onze ‘oude’ hallen de iets kleinere opdrachten ook door laten gaan. Daar was gewoonweg geen ruimte meer voor.”

Oplevering eind januari
Naar verwachting kan in februari gewerkt worden aan de eerste producten waarvoor de orders al binnen zijn. “De gemiddelde doorlooptijd van zulke grote systemen is ongeveer negen maanden.” legt Frits de Jager uit.

In Dokkum Magazine 2020 volgt een uitgebreid interview plus fotoreportage van De Jager RVS als Internationale Promotors van Dokkum. Het volgende Dokkum Magazine verschijnt in het voorjaar van 2020.

Deel dit bericht:

35 jaar priesterschap voor Pastoor Paul Verheijen

Paul Verheijen
Op zondag 8 december is het 35 jaar geleden dat pastoor Paul Verheijen tot priester gewijd werd. De viering van de tweede zondag van advent wordt volgens pastoor Verheijen een gewone viering, waarbij uiteraard ook even teruggekeken wordt op de afgelopen 35 jaar.

Geschiedenis en carrièreontwikkelingen
Paul Verheijen werd 68 jaar geleden geboren in Zwolle als oudste van drie kinderen. Hier bracht hij zijn lage- en middelbare schooltijd door, daarna studeerde hij aan de sociale academie van Groningen. De heer Verheijen werd eerst maatschappelijk werker en ging vervolgens voor de kinderbescherming werken. Na ongeveer tien jaar begon Verheijen aan een nieuw soort opleiding van de Katholieke Kerk waarbij je opgeleid werd tot pastoraal werker of priester. “Ik startte met deze opleiding die voelde als een soort oude liefde die ik na een aantal jaren weer oppakte. Het was een pittige tijd, omdat ik deze opleiding in deeltijd combineerde met mijn werk als gezinsvoogd bij de kinderbescherming.” vertelt de heer Verheijen die met zijn ouders elke zondag de Katholieke Kerk bezocht en een zeer sociale opvoeding kreeg. “Pas tijdens mijn stage in Burgum bij pater Doesburg begon het idee te rijpen om priester te worden. Ik had een goed voorbeeld aan Pater Doesburg, die later ook een zeer goede vriend van mij werd.”

Aan het einde van de stage in Burgum vond de bisschop dat de heer Verheijen een jaar in Rome moest studeren. “Een prachtige tijd! In een heel internationaal en inspirerend gezelschap volgde ik dat jaar mijn studie. We leefden met vijf Nederlanders en een grote groep buitenlandse studenten op een prachtige locatie, ik wilde hier dan ook graag langer blijven. Dat vond de bisschop een minder goed idee; hij benoemde mij tot pastoraal werker in de gemeente van Beilen, Hoogeveen en Meppel. Na een jaar werd aan de geloofsgemeenschap gevraagd, ja zo ging dat in die tijd, of ze vonden dat ik tot priester gewijd mocht worden”, legt de heer Verheijen uit. Hij werd daarna op 8 december 1984 de priesterwijding ontving.

De weg naar Dokkum
“Als priester moet je op verschillende plekken ervaring op doen en dus verander je meermaals van parochie. Bovendien is dat wel zo prettig voor de gemeenschap, want ook als priester heb je je tekortkomingen of zaken waarin je minder interesse hebt. Ik bleef na mijn wijding eerste nog in Beilen en ging daarna naar de Kanaalstreek in Groningen en kwam in 1996 naar Dokkum waar ik pastor Herman Peters opvolgde”, aldus pastoor Paul Verheijen. Inmiddels is de pastoor al ruim 23 jaar priester in Dokkum. Een langere periode dan ‘normaal’ wat volgens de heer Verheijen komt door zijn hartoperatie en herstelperiode in 2003. “Ik heb de bisschop toen gevraagd of ik mocht blijven. Inmiddels ben ik al wat meer op leeftijd en ik kom en ga tenslotte alleen. Hier zijn al mijn vrienden, dus ik zou er niet naar uitkijken om nu nog ergens anders een leven op te moeten bouwen. Ik blijf graag priester in Dokkum zolang mijn gezondheid dat toe laat. Officieel moeten we op 75-jarige leeftijd ons ontslag indienen.”

Bedevaartsoord met heilig water
Begin jaren negentig stond Dokkum op zijn kop vanwege het heilige water in de Bron bij de Bonifatiuskapel. Een periode waarin pastor Herman Peters het heel erg druk had met de extra bezoekers die dit met zich meebracht. Vlak daarna, toen de heer Verheijen naar Dokkum kwam was de hectiek enigszins voorbij al blijft het volgens hem bijzonder: “Niet alleen de Bonifatius Bron blijft bijzonder, ook de hechte contacten die daardoor zijn ontstaan met Fulda, de plaats waar Bonifatius begraven ligt.”

35 jaar priesterschap
Inmiddels zijn er 35 jaren voorbij gegaan dat de heer Verheijen binnen de Katholieke Kerk als priester de Heilige Mis opvoert. In het begin van zijn jaren viel het vooral op dat hij bij voorbaat al het vertrouwen van de mensen had: “In mijn werk als voogd voelde ik altijd het wantrouwen van ouders wanneer hun kinderen onder toezicht van de kinderrechter werden gesteld en mij als gezinsvoogd kregen. Wat wist ik immers van opvoeden als ongehuwde jonge man? Ik begreep dat wel en had tijd nodig om een vertrouwensrelatie op te bouwen. Als priester voelde ik juist gelijk dat vertrouwen terwijl ik nog niks had opgebouwd, dat was heel bijzonder!”.

Daarnaast zijn er volgens de heer Verheijen nog meer dingen die het priesterschap zo bijzonder maken: “Bijvoorbeeld het contact met jongeren. Zij willen geen standaard antwoorden, maar vragen heel direct naar mijn persoonlijke mening, dat vind ik mooi. En het voorgaan in de vieringen blijft zo mooi. Ik hoop dan altijd weer op inspiratie voor de preek. Ik weet zeker dat ik dankzij de hulp van boven dit mag en kan doen! Het klinkt wat vreemd, maar de periode voorafgaand aan het sterven en de begrafenis vind ik óók heel bijzonder. Je wordt dan opgenomen in zo’n gezin en komt dan heel dichtbij deze mensen.”

Ook de hechte band die pastoor Verheijen heeft opgebouwd met Dokkumers wordt genoemd als een hoogtepunt gedurende zijn priesterschap. “Als priester heb ik gekozen voor een celibatair leven. Dat ik dankzij de band die ik met vrienden heb, zo mag meeleven met hun gezinnen voelt heel warm. Zo zijn er vrienden, met jonge kinderen, die regelmatig bij mij komen eten. Ik ben dankbaar dat ik op deze manier dat gezinsgevoel meekrijg, dat ik er bij mag horen. Of de reizen die ik met een ander bevriend gezin naar Rome heb gemaakt: zij noemen dan de prachtige bezienswaardigheden als hoogtepunten. Voor mij is dat het gevoel van zo’n reis met elkaar beleven”, licht pastoor Verheijen toe.

Ontwikkelingen in religieus Nederland
Pastoor Paul Verheijen vind het jammer dat er tegenwoordig minder mensen naar de kerk komen, een tendens die ook voor de Katholieke Kerk in Dokkum geldt. “We hebben wel vaker zulke periodes gehad en die moeten we door zien te komen. Mensen weten vandaag de dag nu eenmaal meer, zijn beter opgeleid en dus is de inhoud van de preek belangrijker geworden. We proberen de vieringen zo aantrekkelijk mogelijk te maken en bieden daarnaast een gevarieerd programma aan voor geloofsonderricht voor zowel jongeren als volwassenen. Deze interactieve avonden vind ik prachtig. Gelovige mensen zijn optimistische mensen, dus ik weet zeker dat het goed komt!”, aldus de positieve heer Verheijen.

Toekomst
Tot slot kijkt pastoor Verheijen nog even naar de toekomst: “Naar mate je ouder wordt, heb je minder wensen. Ik hoop dat ik wat mijn gezondheid betreft, dit werk nog heel lang kan doen. Het leven is eigenlijk prima zo, het kan nooit beter worden dan dat het nu is!”

Op 8 december is het exact 35 jaar geleden dat pastoor Verheijen gewijd werd. De viering in de Katholieke Kerk begint zoals altijd om 10 uur. Iedereen is van harte welkom om de viering mee te beleven. Aansluitend staat er een kopje koffie/thee klaar.

Deel dit bericht:

Sionsberg Netwerk Ziekenhuis ontvangt ZKN-certificaat

Sionsberg Netwerk Ziekenhuis
Maandagmiddag kreeg Sionsberg Netwerk Ziekenhuis van Dhr. Knot van KIWA het ZKN-certificaat uitgereikt. Afgelopen november heeft Sionsberg de herbeoordelingsaudit voor het keurmerk voor Zelfstandige Klinieken (ZKN) positief afgesloten. Klinieken met een keurmerk van brancheorganisatie Zelfstandige Klinieken Nederland (ZKN) voldoen aan zeer strenge eisen. Er werken altijd medisch specialisten in een kliniek en de ruimten en apparatuur zijn veilig en hygiënisch.

Het ZKN-keurmerk krijgen klinieken niet zomaar. De onafhankelijke certificeringsinstanties Kiwa en LRQA (Lloyds) toetsen jaarlijks de klinieken. Naast de kwaliteit en professionaliteit van het medisch personeel, worden ook de behandeling, de intake, de veiligheid van de apparatuur, infectiepreventie, wachttijden, nazorg en klanttevredenheid getoetst. Sinds 2016 wordt jaarlijks door een externe auditor getoetst of SNZ aan alle normen voor kwaliteit en veiligheid van het kwaliteitskeurmerk van Zelfstandige Klinieken Nederland (ZKN) voldoet. Een manier van controle die het ziekenhuis zelf kiest.

Deel dit bericht:

Ronald Giphart voor Nederland Leest in bibliotheek Dokkum

De hele maand november vindt de landelijke bibliotheekcampagne ‘Nederland Leest’ plaats, met als thema ‘Duurzaamheid’. Hiervoor heeft de bibliotheek van Dokkum schrijver Ronald Giphart uitgenodigd, hij is ambassadeur van Nederland Leest. Ronald Giphart nam donderdagavond de bezoekers mee in de wereld van de duurzaamheid.

Ronald Giphart
Bibliotheek Dokkum organiseert deze maand ook activiteiten rond het thema duurzaamheid, waaronder deze lezing van auteur Ronald Giphart (1965), onder andere bekend van zijn bestsellers Ik ook van jou en Phileine zegt sorry. Donderdagavond werd er onder andere met Ronald Giphart gediscussieerd aan de hand van stellingen als “Als we nu niets doen, gaat de wereld naar de knoppen” en “Jongeren moeten meer inspraak krijgen in de klimaatsessie”. Ook vertelde Giphart over literatuur en Jan Wolkers (tijdens Nederland Leest doet de bibliotheek de bloemlezing Winterbloei met natuurverhalen van Jan Wolkers cadeau).

Nederland Leest
Nederland Leest is de grootste nationale leescampagne die zich voornamelijk afspeelt in bibliotheken. De eerste editie werd in 2006 georganiseerd en sinds 2016 staat een thema (in plaats van een boek) centraal. Leden en niet-leden van de bibliotheek kunnen een gratis boek in de deelnemende bibliotheek ophalen. Mét de aansporing het te lezen en er met anderen over te praten. Het thema van 2019 is Duurzaamheid: “In tijden van klimaatverandering en grootschalige milieuvervuiling beseffen we allemaal dat het duurzamer moet. Wat kunnen wij zelf doen om een gezonde leefwereld te behouden voor de toekomst? Daarover praten we met elkaar. In november. In de grootste leesclub: Nederland Leest. In de meest duurzame ontmoetingsplek: de bibliotheek.”

Deel dit bericht: