Aan boord bij (2014): Willem Hendrik Kok en Biny Boonstra


In de zomermaanden wordt vaak gesproken over komkommertijd. Het nieuws staat ook in Dokkum dan wel op een wat lager pitje, qua toerisme is het hoogseizoen. Uitgelezen kans om langs de waterkant te lopen en de gasten die in Dokkum verblijven op te zoeken. We stappen deze keer aan boord bij de Willem Hendrik Kok en Biny Boonstra uit Groningen: al hun hele leven op het water te vinden en regelmatig terugkerende gasten in Dokkum.

Aan boord bij: Willem Hendrik Kok en Biny Boonstra
Willem en Biny zijn net klaar met het terugplaatsen van de kap op hun boot ‘Aquarius’ als ze worden gevraagd om mee te werken aan deze rubriek. Na wat aanvullende vragen stemmen ze er graag mee in. Biny duikt in de kajuit om wat sinas te pakken (“ik heb het er warm van!”), terwijl Willem alvast het een en ander over het stel prijsgeeft. Dat ze een boot hebben en zo gek zijn op het water is niet zo gek, legt hij uit. Willem was zijn hele werkzame leven schipper en zowel hij als Biny werden aan boord van een schip geboren. De twee zijn inmiddels met pensioen en zijn in de zomermaanden volop op het water te vinden.

De twee wonen in de stad Groningen, maar hebben Bergum als thuishaven. Van daaruit trekken ze door heel Friesland, maar ook verder. Vorig jaar werd er bijvoorbeeld door Frankrijk, Belgie en Duitsland gevaren. In ieder geval zijn Willem en Biny de zomermaanden veel van huis. Ze doen altijd Dokkum even aan, meestal voor een paar nachten. Ook nu blijven ze twee nachten. Als ze worden gewezen op de jaarmarkt, is dat voor de twee in ieder geval een extra reden om van boord te gaan. “Dokkum is altijd een erg gezellig stadje”, aldus Willem.

Het stel is verder prima te spreken over de faciliteiten die de stad te bieden heeft. “We hebben als schippers wel heel wat anders meegemaakt”, zegt Biny. Het enige minpunt dat de twee kunnen bedenken zijn de kades. Hoewel er door de gemeente nog wel herstelwerkzaamheden zijn verricht, liggen de tegels op diverse plaatsen nog los en scheef. Ze maken er zelf geen probleem van (Willem brak ooit wel zijn voet op een Dokkumer kade). “Maar je zal een of andere rijke jurist hebben die hetzelfde overkomt”, zegt Willem. En er wordt niet helemaal begrepen waarom er zoveel bruggeld tussen Leeuwarden en Dokkum wordt geheven. “Voordat je hier bent, ben je al een vermogen kwijt”, aldus Biny.

Dat het wat rustiger is in watersportland, is de twee ook opgevallen. Dat heeft echter ook voordelen. Aan het Baantjebolwerk in Dokkum ligt de Aquarius nu op een prachtige plek. Onderaan het bolwerk waar molen de Zeldenrust op staat en waar prachtig uitzicht is naar beide kanten. “Je weet als Dokkumer toch wel waarom ze Bonifatius hier dood geslagen hebben?”, vraagt Willem. “Hij kreeg de vraag of het Fries een taal of een dialect was. Het antwoord van Bonifatius was: “Geen een van beide: ik vind het spraakgebrek. Toen hebben ze hem doodgeslagen”, grapt hij. Twee nachtjes in Dokkum. Zondag moeten ze toch echt weer even terug in Groningen zijn. Dat we ze vaker tegen zullen komen in Dokkum staat als een paal boven water.

Deel dit bericht:

De rubriek: Aan boord bij

In de zomermaanden wordt vaak gesproken over komkommertijd. Het nieuws staat ook in Dokkum dan wel op een wat lager pitje, qua toerisme is het hoogseizoen. Uitgelezen kans om langs de waterkant te lopen en de gasten die in Dokkum verblijven op te zoeken.

Deel dit bericht:

Mobiel kantoor en spoorfietsen Dokkumer Lokaaltje


De Stichting Noord Friesche Lokaal Spoorwegmaatschappij (NFLS) heeft bij de gemeente Dongeradeel inmiddels een aanvraag gedaan voor het plaatsen van een ‘landmark’ aan de Rondweg-Noord in Dokkum. Het gaat om een traject van 450 meter, waar de stichting een mobiel kantoor in de vorm van een treinwagen wil realiseren en waar de spoorfietsen van de stichting eventueel kunnen worden gedemonstreerd. Als locatie is de groene strook die langs de noordelijke rondweg in Dokkum, tussen de Dongeradyk en de T-splitsing met de Aalsummerweg loopt gekozen. Naast een mobiel kantoor, zou de wagon ook dienst kunnen doen als expositieruimte

De stichting zet zich al lange tijd in voor het herstel van de overgebleven delen van het spoorwegtracé van het Dockumer Lokaaltje. Om het karakter van de spoorlijn te benadrukken wil de stichting in eerste instantie zoveel mogelijk elementen langs het hele tracé opnieuw aankleden met spoormeubilair, zoals andreaskruisen en hekjes. Dat is in Metslawier als gerealiseerd. Aanvullend zullen die delen van het tracé, welke nog herkenbaar – of bijvoorbeeld in gebruik zijn als fiets- en wandelpaden – eveneens worden aangekleed met telegraafmasten, seinpalen en andere spoorwegmaterialen.

Geschiedenis van het Dokkumer Lokaaltje
Op 31 mei 1899 werd de Noord-Friesche Locaalspoorweg-Maatschappij (NFLS) opgericht. Het NFLS-net bestond uit een oostelijke en westelijke tak. Na de splitsing in Stiens ging de westelijke lijn via onder andere Sint Annaparochie en Tzummarum naar Harlingen met een zijtak naar Franeker. (zie spoorlijn Stiens – Harlingen en spoorlijn Tzummarum – Franeker). De oostelijke tak (het ‘Dokkumer lokaaltje’) ging na Stiens verder in de richting van onder andere Ferwerd, Ternaard, Dokkum en het eindpunt Metslawier. In 1913 werd de lijn nog naar Anjum doorgetrokken. .

Met name door de crisis van de jaren dertig en de concurrentie van de flexibelere autobus kwam het personenvervoer in de problemen. Zoals met zoveel spoorwegen in de jaren dertig gebeurde, is het personenvervoer opgeheven. Alle rails ten noorden van Stiens zijn in de periode 1978-1980 opgebroken, zowel de oostelijke als de westelijke tak. De rails tussen Leeuwarden en Stiens zijn gedeeltelijk opgebroken sinds 2006. Het baanlichaam ligt er nog wel, op twee uitzonderingen na: de noordelijke rondweg van Dokkum ligt over het baanlichaam van de spoorlijn heen en in Stiens is een nieuwbouwwijk gebouwd op de plaats waar de sporen zich splitsten.

Meer informatie over de stichting NFLS is te vinden op:
http://www.dokkumerlokaaltje.com/

Voorbeeld van een Donnerbüchse die in Dokkum als mobiel kantoor zou kunnen dienen.

Deel dit bericht:

Komend weekend jaarmarkt, koopzondag en Inez Timmer


Na een weekend vol activiteiten, is er ook het komende weekeinde weer van alles te beleven in de historische binnenstad van Dokkum. Aanstaande vrijdag 1 augustus is het jaarmarkt. Tientallen kramen staan klaar van 11 uur ’s ochtends tot 9 uur ’s avonds. De gemeente Dongeradeel heeft er voor gezorgd dat de binnenstad van Dokkum is afgesloten voor het verkeer en de ondernemersvereniging van Dokkum zal de binnenstad van Dokkum omtoveren tot een waar kooppaleis.

Zondag 3 augustus aanstaande is het koopzondag. Van 13.00 tot 17.00 uur is een de winkels in de stad daarom geopend. Tevens organiseert de Stichting Dokkum Cultureel het derde openluchtconcert van dit jaar met zangeres Inez Timmer met begeleiding van de pianist Peter van der Zwaag. Het optreden vindt plaats tijdens de zondagsopenstelling van de winkels in Dokkum.Het concert begint om 15.00 uur en de toegang is zoals altijd gratis. Plaats: bij Grand Cafe de Waegh, Grote Breedstraat in Dokkum.

Deel dit bericht:

Heimwee naar de kleine wereld die ‘kind’ heet

In deze column kan ik nu over heel veel dingen gaan schrijven. Ik mag zelf weten waarover ik schrijf want de redactie heeft me gevraagd jou een kijkje te geven in mijn leven. Maar het enige gevoel dat ik op dit moment heb is heimwee.

De afgelopen week is er ontzettend veel gebeurd. Privé; een vriend die het moeilijk heeft, een prachtig festival bezocht. Zakelijk gezien; Lwd2018 heeft een nieuwe directeur maar vooral op wereldniveau; er zijn gezinnen incompleet geraakt door de vreselijke vliegtuigramp. Het laatste doet me beseffen dat er elke dag gezinnen, families en mensen incompleet raken. Dat zijn de momenten waarop ik terug wil naar de kleine wereld die ‘kind’ heet.

De tuin waarin je opgroeit. De tuin die zo ontzettend groot lijkt. Het voelt zo groot als de hele wereld. Dit is de veilige omgeving waarin je leeft. En dit is ook de tuin, waar je twintig jaar later terug komt en die dan opeens zo klein lijkt.

Of de stad, in dit geval Dokkum, welke het dichtst bij mijn dorp ligt waar ik opgroei. De stad waar ik op vrijdagavond met mijn moeder ga winkelen. Waar we bij elke winkel een bekende tegenkomen en even een praatje maken. Nog steeds voelt het veilig. Mijn leefgebied is nu uitgebreid met een straal van misschien twintig kilometer.

Inmiddels heb ik veel plekken van de wereld gezien en sta ik constant in contact met de rest van de wereld. Alles is groot, groter, grootst en ik kan me niet meer verschuilen in de tuin waarin ik ben opgegroeid. Ik word geraakt door de gebeurtenissen dichtbij en veraf. Ik ben verantwoordelijk voor mezelf en soms ook voor anderen en dat maakt af en toe dat ik me bang en klein voel. Dat zijn de momenten dat ik weer even verlang naar de kleine wereld die ‘kind’ heet. Heb je dat ook weleens? Wini Weidenaar

Deel dit bericht: