‘Het nieuwe normaal’ in Dokkum – De Juffers van Dockum


In de rubriek ‘Het nieuwe normaal in Dokkum’ nemen we een kijkje bij ondernemingen, organisaties of locaties om te vragen hoe ze omgaan met ‘Het nieuwe normaal’. Hoe bereid je je daarop voor? En wat is eigenlijk ‘Het nieuwe normaal’ in Dokkum? Deze editie is Wilma van den Brug, eigenaresse van De Juffers van Dockum, aan het woord.

Dokkum blijft thuis
In april spraken we Wilma al voor de rubriek ‘Dokkum blijft thuis’. Toen vertelde de pas gestarte onderneemster dat het pittige tijden waren. Nu ze er in oktober op terugkijkt zegt ze hierover: “In april had ik nauwelijks klanten. Als ik dan vanaf mijn winkel de lege Breedstraat inkeek was dat enorm demotiverend. Dan dacht ik vaak: er moeten nu toch écht eens klanten komen!” Na die eerste stille maanden volgde een druk toeristisch seizoen. “Wanneer de horeca open is merk je dat de toeristen komen. Tot twee weken geleden waren er nog veel (Duitse) toeristen in de stad te vinden en kwamen er ook veel mensen mijn winkel binnen.”

Dansend door de winkel
De winkel van Wilma is ingedeeld in drie kleine verdiepingen waar ze ‘normaalgesproken’ in drukke tijden samen met een collega de klanten helpt. Vanwege de ruimte stond ze deze zomer alleen in haar winkel. “Gelukkig was het vaak mooi weer en konden de deuren lekker open. Ik kan met de huidige maatregelen vijf klanten tegelijk in mijn winkel ontvangen. Mensen accepteren dat wel, het is ook de manier waarop je dingen brengt. Bij mij is dat vaak in de trand van: ‘dames, we moeten even om elkaar heen dansen!’. Ja, ik dans de hele dag”, vertelt Wilma enthousiast.

Meters katoen voor mondkapjes
“Na het dringende advies om mondkapjes te dragen, was het katoen niet aan te slepen! Iedereen ging aan de slag om zelf mondkapjes te maken. Vooral onder het motto: als het dan toch moet, laten we het dan leuk maken. Mensen hadden zelf patronen en zochten bij mij naar leuke katoenen stoffen. Ook effen zwart, voor de mannen, was in trek”, lacht Wilma die tijdens de intelligente lockdown al pakketten met stof, garen en elastiek klaarmaakte voor mensen uit de zorg. “Toen gingen de mensen uit de zorg al aan de slag, nu ging de rest van Nederland ook achter de naaimachine.”

Fysieke winkel
Aan het begin van de corona uitbraak was de nieuwe webshop van De Juffers van Dockum nét af. “Een perfecte timing”, dacht Wilma. Ze had behoorlijk veel tijd en energie in de ontwikkeling van de webshop gestopt. “Het leverde helemaal niks op. Het koste alleen maar geld. Ik heb de webshop dus alweer verwijderd. Mensen die nog niet een concreet plan hebben van wat ze willen maken, komen liever langs in de winkel om te voelen, kijken en kiezen. Mensen die wel precies weten wat ze willen bestellen liever via de grote online hobbywinkels. Ik ben er dus echt als fysieke winkel, een webshop is voor mij geen toegevoegde waarde”

Achterstanden in voorraad
Wanneer de klanten naar de winkel komen, is die niet altijd volledig bevoorraad. De producten van Wilma komen uit heel Europa en veel landen hebben moeite met leveren door de coronamaatregelen. “Veel fabrikanten moesten de productie stopzetten omdat de fabriek dicht moest. Er ontstaan veel achterstanden waardoor mijn leveranciers door hun voorraden heen raken en mij niet kunnen leveren. Niet alle klanten begrijpen dat. ‘Je hebt haast geen collectie’, hoor ik dan. Helaas kan ik daar niet veel aan veranderen, toch brengt dat stress met zich mee.”

Onzekere tijden
Wilma is een startende ondernemer met een zeer onzeker begin: “Ik heb al meermaals mijn bedenkingen gehad. Als starter op een A-locatie moet ik continue schakelen en overwegen: besteed ik mijn inkomsten aan de voorraad of bewaar ik het voor de huur van de volgende maand. Als we dicht moeten met een tweede lockdown, weet ik niet of ik het wel red… Natuurlijk is ondernemen altijd koffiedikkijken, maar het is nu wel heel spannend. Het ergste vind ik dat door dit alles mijn eigen creativiteit helemaal weg is. Ik wilde zo graag van mijn hobby mijn werk maken, maar nu moet ik zoveel ballen in de lucht houden. Het maakt het heel lastig. Wat ik nu nodig heb? Dat de lockdown uitblijft en dat Rutte blijft zeggen: hou de economie draaiende en ga naar de lokale winkel!”, zucht Wilma van den Brug.

 

Humanitas ondertekent het Regionaal Taalakkoord Noord Fryslân


Op woensdagmiddag 28 oktober werd in Bibliotheek Dokkum het Regionaal Taalakkoord Noord Fryslân ondertekend door Paulien Schreuder, directeur Bibliotheken Noord Fryslân en Anneke van Dellen voorzitter Humanitas NO Friesland. Hiermee is Humanitas NO Friesland aangesloten bij het Taalakkoord van Noord-Fryslân en de Friese Waddeneilanden.

Regionaal Taalakkoord Noord Fryslân
Het Taalakkoord is een initiatief vanuit de overheid om partijen te laten samenwerken bij het verbeteren van taalvaardigheid en het tegengaan van laaggeletterdheid. De partners in het Taalakkoord Noord-Fryslân en de Waddeneilanden zijn in dit geval de gemeenten in Noord- Fryslân, Stichting Lezen en Schrijven, het Friesland College en Bibliotheken Noord Fryslân, GGD Fryslân en nu ook Humanitas NO Friesland. Het akkoord betreft een schriftelijk vastgelegde afspraak tussen de deelnemers waarin de ambitie en inzet van alle partijen is beschreven om laaggeletterdheid te bestrijden en leesplezier te bevorderen.

Kennen Dokkumers steeds vaker bindingsangst?

Uit meerdere onderzoeken blijkt dat tegenwoordig twee van de drie singels zich niet durven binden. In deze tijd waar alles snel gaat en alles binnen handbereik ligt, is het steeds lastiger om je te binden. Want stel: je vindt iemand leuk, is er niet iemand nóg leuker? En ga je de aandacht van anderen niet enorm missen? En hoe zit dat met de Dokkumers en de liefde?

Wat is bindingsangst?
In feite is bindingsangst een diepliggende angst om jezelf te binden, vaak uit zelfbescherming tegen een afwijzing. Of een angst om de controle over je leven uit handen te geven. En dus laat je je relatie niet emotioneel dichtbij komen. Liever wijs je iemand af voor je van een ‘relatie’ kunt spreken of vóór de persoon jou kan afwijzen. Het lastige is dat bijna niemand deze angst ook echt als bindingsangst herkend, maar dat het vaak omschreven wordt als een benauwend, opgesloten, geïrriteerd of beklemmend gevoel. Je verlangt terug naar je vrijheid en investeert weinig tijd in je relatie. Benieuwd hoe het met jouw bindingsangst staat? Doe de test!

Is bindingsangst te testen?
Er bestaat geen officiële diagnose voor bindingsangst en dus is het moeilijk meetbaar. Toch zijn er manieren om het te testen. Bij bovenstaande test wordt op basis van de antwoorden op een twintigtal vragen een score berekend. Er zijn ook testen die door psychologen worden gebruikt. Daarbij wordt uitgegaan van het inzicht dat bindingsangst meer een hechtingsprobleem is, dan een angst of fobie. Deze testen zijn meer gericht op omschrijvingen van hechtingsstijlen en in hoeverre je jezelf daarin herkent.

Nuchtere Dokkumers
En hoe staan de Dokkumers, toch vaak nuchtere Friezen, hierin? Doorgaans is die nuchterheid een prettige bijkomstigheid. Problemen worden niet groter gemaakt dan ze zijn en worden in no time opgelost en anders ‘komt het wel goed’. Geen tijd voor drama en recht door zee. Je vindt je partner ‘relatiemateriaal’, of niet. Niets daartussenin. Uitzonderingen daargelaten. Ondanks dat we ons soms niet durven binden, dromen we er stiekem allemaal van… En mocht je vast willen starten? Neem dan even een kijkje bij Datingguru.nl.

Groep 8 van CBS Eben Haëzer plukt peren voor Voedselbank

Woensdagmorgen 28 oktober kwamen 29 leerlingen uit groep 8 van CBS Eben Haëzer naar de boomgaard van ‘t Landje om peren te plukken voor de Voedselbank. Na drie geslaagde Peren Plukdagen hingen de bomen nog vol Gieser Wildeman peren, vandaar de familie Bos – sinds mei eigenaar van het perceel – verschillende scholen uitnodigde om peren te komen plukken.

Voedselbank en uitje
Ook de Voedselbank ontving een uitnodiging voor het perenplukken. “Een prachtig initiatief”, noemt voorzitter Gerard Timmerman de uitnodiging van de familie Bos. “Helaas waren er niet genoeg vrijwilligers om naar ‘t Landje te komen. De penningmeester van ons bestuur zag de uitnodiging ook voorbijkomen en informeerde haar man, leerkracht aan de Eben Haëzer. Geweldig dat deze leerlingen een ochtend peren gaan plukken voor de Voedselbank.” De peren worden door de kinderen in kratten verzameld, die vervolgens door de Voedselbank over de voedselpakketten verdeeld worden. “Een heerlijke verrassing voor onze klanten”, aldus Timmerman. Voor de de 29 leerlingen, die op de fiets naar ‘t Landje kwamen, voelt dit als een uitje: “We mogen momenteel zo weinig vanwege de coronamaatregelen. Voor de kinderen is dit wel een heerlijk uitstapje met een goed doel!” vertelt meester Ronald van groep 8.

Restauratie voor rijksmonument aan De Dijk in volle gang


In 2017 kochten Peter Braaksma en Simon Soet het monumentale pand aan De Dijk met als doel het pand weer zoveel mogelijk originele en historische elementen terug te geven. Een periode vol onderzoek en overleg met de gemeente en Monumentenzorg volgde. Momenteel staat het pand, met de oudste nog grotendeels oorspronkelijke voorgevel van Dokkum, in de steigers zodat de laatste werkzaamheden aan de buitenkant van het pand kunnen worden verricht. Eind dit jaar verdwijnen de steigers: dan zijn de originele stenen weer zichtbaar en is het casco klaar.

Bijzonder mooi pand
“Een mooi en leerzaam project uit liefhebberij” noemen Braaksma en Soet de restauratie van het grachtenpand, wat vroeger als pakhuis met woonhuis fungeerde. “Ik heb het altijd een bijzonder pand gevonden, op de mooiste locatie van Dokkum. Toen de Friesland Bank door de Rabobank werd overgenomen heb ik gelijk laten weten wel interesse te hebben voor het pand. Ik verwachtte wel dat het te koop zou komen. Een jaar later werd dat werkelijkheid en heb ik het samen met Simon gekocht”, vertelt Braaksma. De heren kochten ook het pand ernaast aan de linkerkant, wat ze relatief snel konden verbouwen tot twee wooneenheden. Samen met Buro Smits werden plannen gemaakt voor de indeling van het linker pand, voor het rechterpand – met bouwjaar ca 1564 – werd een langer traject ingeslagen.

Van zwart naar origineel
Op dit moment staat het pand op nummer vier in de steigers en zijn Bouwbedrijf Van der Werff en Schildersbedrijf Idsardi druk met de restauratie. Siebe van Seijen van Adema Architecten gaf het kleuradvies, zoals bij de meeste opgeknapte panden in de binnenstad. Van Seijen heeft voor een diepe groene kleur op de kozijnen gekozen. In een eerder stadium was de gevel van het historische pand volledig ingepakt met een Peel Away om de zeven verflagen van de stenen te verwijderen. Braaksma en Soet vertellen hier over: “De meeste Dokkumers kennen het pand als dat ‘oude zwarte ding’ met witte kozijnen en hier en daar een witte steen. De restauratie begon dan ook met het onderzoeken van de verflagen, dat bleken zeven lagen te zijn. Elke keer werd er weer een nieuwe laag overheen geschilderd, terwijl het vocht tussen de stenen en de verflagen niet weg kon. De stenen begonnen te rotten dus het was noodzaak dat de verflagen verwijderd werden. Na het inpakken van de gevel is 80% van de zwarte verf verdwenen en nu de steigers er staan kunnen de laatste zwarte stukjes handmatig verwijderd worden. Tegelijkertijd wordt het dak aangepakt, net als het witte ‘fronton’ bovenaan. Midden negentiende eeuw vervingen ze de oorspronkelijke trapgevel door een lijstgoot met fronton, een klassieke driehoek die de Grieken aan de voorkant van hun tempels gebruikten.”

Monumentenzorg
Een ‘leerzaam project’ noemden Braaksma en Soet het al, voornamelijk door alle extra stappen die genomen werden vanwege de monumentale bestemming van het pand. “Voor elk dingetje wat we aanpakken hebben we goedkeuring en een rapportje nodig. Aan de ene kant heel begrijpelijk vanwege de historie van het pand. Aan de andere kant een groot contrast met pak ‘m beet vijftig jaar geleden toen het pand intern grondig werd verbouwd: de balkenlaag op de begane grond werd destijds geheel verwijderd. Op de eerste verdieping werden hele ijzeren constructies aan de originele houten balken bevestigd of leidingen ín de balken vrezen… Toen mocht alles. Tegenwoordig wordt alles getoetst of het mogelijk historische waarde bevat. Vandaar dat het een meerjarenplan geworden is en we regelmatig met Monumentenzorg om tafel zitten”, leggen Braaksma en Soet uit.

Verrassing achter de steigers
“Het is best spannend hoe het straks oogt wanneer de steigers weg zijn. Bovendien moet je de stenen ook een paar jaar de tijd geven om te zien wat er gebeurt. Hoe ze reageren qua kleur, nu de verflagen weg zijn”, vertelt Braaksma die niet kan wachten tot hij aan de overkant bij ArtiSante op het terras zit om het pand te bekijken. Soet vertelt dat de bestemming en inrichting net zo’n spannend proces is. “We hebben nog niet een definitieve indeling van het pand gemaakt. Gedurende het proces verandert dat steeds een beetje. De middelste verdieping is geschikt als woonruimte en gaan we waarschijnlijk alswoning verhuren. Bij de bovenste verdieping, in de nok van het pand, zijn de oude elementen zo mooi zichtbaar. Net als het uitzicht over het centrum van Dokkum! We zijn in gesprek met een architect die onlangs een eerste concept aangeleverd heeft voor bijvoorbeeld een B&B waarbij de hele oude dikke balken vooral geaccentueerd zijn. Een hele mooie open ruimte.”

Goede ideeën gezocht
Aan de onderste verdieping is ook nog geen definitieve invulling gegeven. “Het zou uitermate geschikt zijn als winkel of als kantoor. De laatste jaren is er flink geïnvesteerd in de panden rondom De Zijl, dat is mooi voor Dokkum. Wij hopen met de restauratie van dit pand daar ook een steentje aan bij te dragen. Het zou toch gaaf zijn als we hier weer een prachtige winkel- of kantoorruimte creëren en daarmee dit gebied in de historische binnenstad nóg meer op de kaart zetten. We staan zeker open voor mooie ideeën!” aldus Braaksma.

Voor meer informatie of ideeën kunt u contact opnemen met Braaksma of Soet.