Dokkum is mijn geboortestad. Dokkum is niet zomaar een stad ergens in Nederland, maar Dokkum is de meest noordelijke stad in ons land. Een historische stad en bijna iedereen heeft op de lagere school moeten leren dat de zendeling Bonifatius in/bij Dokkum is vermoord door Friezen. Aanvankelijk moesten die Friezen niets hebben van deze zendelingen, afkomstig uit verschillende landen rond de Noordzee, maar Friesland wordt uiteindelijk wel gekerstend. Dokkum groeit gestaag tot een redelijke handelsplaats en er onstaat welvaart. Toch heeft Dokkum ook arme periodes gekend. Armoe alom en Dokkum wordt dan ook wel als arrum Dokkum genoemd. Na de oorlog ontstaat een nieuwe welvaartsvorm. Alles lijkt in bloei te komen. De economie zwelt aan en Dokkum profiteert mee. Er komen nieuwe en moderne winkelpanden in de binnenstad . Mede daardoor verdwijnen oude buurtjes. Mijn gedachten gaan dan ook terug naar de jaren 50 van de vorige eeuw. Toen zwierven we als lagere schoolkinderen door de binnenstad van het oude centrum. Ik denk nog vaak terug aan die leuke gezellige straatjes en steegjes en hoekjes in het smoeke centrum. De Acht Zaligheden, de Schermersweide, de kleine woningen aan de Voorstreek, van Het Hellingpad tot de Ee-brug (tevens de plek waar ik geboren ben), de Koningstraat met zijn ietwat Roomse uitstraling, zoals de Rooms Katholieke school, het huis met de naam Maria op de Terp. Dokkum lag ooit aan een tramweg (Dokkum-Drachten via Veenwouden en Bergum), lag later ook aan het spoor. Beroemd is het Dokkumer Lokaaltsje. Het is er allemaal niet meer. Er is veel vernieuwd, veranderd, verbeterd en helaas ook hier en daar verslechterd. Maar uitgaan en winkelen in Dokkum blijft gezellig, sfeervol en nieuwsgierig. De woensdagmarkt is weer terug op de Breedstraat en er is vooral 'zomers altijd wel iets te beleven in het centrum, met name op de koopavond of de zaterdag. Er is voor elk wat wils en tevens zijn er gezellige horeca-gelegenheden. Een fijne en gezellige zaterdag-middag besteding om even de stad in te gaan.
