Dokkum toen en nu: Drs. S. van Tuinenleane

De historische binnenstad van Dokkum kent tal van bijzondere plekjes met een goed verhaal. Zowel binnen als buiten de binnenstad zijn de afgelopen jaren gebouwen gesloopt, opgeknapt of nieuwgebouwd. In-Dokkum.nl duikt in de rubriek ‘Dokkum toen en nu’ de geschiedenis in. Waarom heeft een straatnaam die naam gekregen? En wat stond er vroeger op de plek van wat er nu staat? In deze editie: Drs. S. van Tuinenleane, een straatnaam vernoemd naar Sybren van Tuinen.

Politicus, docent en districtscommandant
Sybren van Tuinen was een Nederlandse politicus van de Antirevolutionaire Partij (ARP), geboren in Sexbierum op 5 maart 1913. De ARP was de eerste politieke partij in Nederland. Ze bouwden verder aan een al bestaande parlementaire stroming, die was begonnen door Guillaume Groen van Prinsterer. De naam antirevolutionair verwijst naar het verwerpen van ideeën van de Franse Revolutie. Sybren van Tuinen studeerde geschiedenis aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en werd in 1940 docent aan de hogereburgerschool in Leeuwarden. Hij was voor een deel van Friesland districtscommandant van de Ordedienst; in Nederland een belangrijke illegale organisatie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tot 1942 was dit hoogstwaarschijnlijk de grootste geheime anti-Duitse organisatie in Nederland.

Burgemeester en belangstelling Friese cultuur
Na de bevrijding was Van Tuinen eerst waarnemend burgemeester van Bolsward en daarna van 1946 tot 1970 burgemeester van Dokkum. Waarschijnlijk werd hij mede door zijn opstelling in de oorlog – waarin hij getuigde van lef en karakter – burgemeester. Dokkum maakte een verantwoorde groei door: tijdens zijn ambtstermijn kwamen er nieuwe wijken tot stand, stimuleerde hij de regiofunctie en had hij oog voor de behoeften van uiteenlopende bevolkingsgroepen. Van Tuinen zorgde er ook voor dat het oude stadshart werd opgeknapt. Sybren van Tuinen had veel belangstelling voor de Friese cultuur. Deze interesse kwam tot uiting in zijn lidmaatschap voor de Fryske Akademy, als bestuurslid van de Fryske Kulturried, lid van de provinciale monumentencommissie en van de Friese Schoonheidscommissie. Tijdens de laatste fase van zijn Dokkumer ambtsperiode wist hij een structuurplan voor de gemeente aangenomen te krijgen.

Kampen en Eerste Kamerlid
Verder was van Tuinen vanaf 1950 twintig jaar lid van de Provinciale Staten van Friesland en was hij vanaf september 1969 ruim anderhalf jaar Eerste Kamerlid. Hij hield zich in de Kamer bezig met volksverhuizing, ruimtelijke ordening en met maatschappelijk werk. Eind 1970 werd Van Tuinen de burgmeester van Kampen wat hij tot zijn pensionering in 1978 zou blijven. Dit was voor Van Tuinen een zeer bewuste keuze, hij had behoefte aan schaalvergroting en werd aangetrokken door het hoger onderwijs. Met een vernieuwd college maakte hij een goede start en wist hij snel het vertrouwen te winnen. Ook Kampen veranderde in korte tijd in een bruisende academiestad. Sybren van Tuinen is in 1993 op 80-jarige leeftijd overleden. Zijn schoonvader Syds Lieuwes Sijtsma is eveneens burgmeester en Eerste Kamerlid geweest.

Oproep: de rubriek Dokkum Toen & Nu is een graag gelezen rubriek op www.in-dokkum.nl. De komende zomerperiode plaatsen we graag edities van onze lezers. Heeft u een mooi onderwerp inclusief foto’s van Toen & Nu voor deze rubriek? We ontvangen het graag! Stuur uw inzending naar redactie@in-dokkum.nl en wie weet verschijnt uw editie van Dokkum Toen & Nu binnenkort in deze graag gelezen rubriek! 

Gebuikte bronnen: Wikipedia en wie is wie in Overijssel.


Nationaal Archief: 5 juni 1962, Prinses Beatrix onthult Bonifatius-monument in Dokkum met Burgemeester Van Tuinen

 

 

Dokkum toen en nu: Het Kollumer Veerhuis

De historische binnenstad van Dokkum kent tal van bijzondere plekjes met een goed verhaal. Zowel binnen als buiten de binnenstad zijn de afgelopen jaren gebouwen gesloopt, opgeknapt of nieuwgebouwd. In-Dokkum.nl duikt in de rubriek ‘Dokkum toen en nu’ de geschiedenis in. Waarom heeft een straatnaam die naam gekregen? En wat stond er vroeger op de plek van wat er nu staat? In deze editie: Het Kollumer Veerhuis, een monumentaal pand aan de Keppelstraat in Dokkum. Dit pand heeft verschillende functies gehad en is nu in eigendom van de Vereniging Hendrick de Keyser. 

Wachtlokaal, herberg en koffiehuis
Het Kollumer Veerhuis is een monumentaal pand aan de Keppelstraat in Dokkum. Het pand ligt op de hoek van de Keppelstraat, het Zuiderbolwerk en de Strobossersteeg in Dokkum. Het was het eerste huis dat men zag wanneer men de stad binnenkwam. Het staat van ouds bekend als het “Kollumer Veerhuis”, een wachtlokaal met logement en stalling bij de aanlegplaats van de veerdiensten met de dorpen in de omgeving. Het huis met de gemetselde trapgevel is waarschijnlijk halverwege de 17e eeuw gebouwd. Het huis lag aan de rand van de oude binnenstad vlak bij de vroegere Woudpoort en de stadswal. Voor 1832 was het een woonhuis onder meer van Jan Lolkes Suiderbaan, een advocaat bij het Hof van Friesland. In het pand zijn nog resten van het interieur uit de 18e eeuw bewaard gebleven. Omstreeks 1832 kreeg het pand de functie van herberg en koffiehuis. Het was toen eigendom van Jetze de Vries en het werd verhuurd aan de weduwe Sijke Gerrits Hofman.

Trekschuiten
De voorkamer op de begane grond van het huis was in de 19e en 20e eeuw de gelagkamer. De kamer heeft een gereconstrueerde schouw en een bedstedewand afkomstig uit een ander huis. Op de verdieping zijn oude bedstede en een houten schouw uit omstreeks 1750 bewaard. Vanwege de gunstige ligging bij de aanlegsteigers voor de trekschuiten naar ander Friese plaatsen maakten met name de passagiers van deze schepen gebruik van het veerhuis. De horecafunctie heeft het pand behouden tot in de tweede helft van de 20e eeuw. Vanaf het Kollumer Veerhuis vertrok het trekschip dat in Dokkum lang dienst heeft gedaan. Hedentendage kunnen gezelschappen nog steeds ook de Dokkumer trekschuit De Herinnering huren voor rondvaarten door de grachten van Dokkum (via VVV of Admiraliteitshuis).

Vereniging Hendrick de Keyser 
In 1963 verwierf de Vereniging Hendrick de Keyser het pand, dat erkend is als rijksmonument, in eigendom. Toen bevatte het huis nog steeds een koffiehuis met bovenwoning. In 1967 werd het Veerhuis door hen gerestaureerd. Het pand wordt nog steeds door deze vereniging verhuurd. In 2016 werd de gevel van het pand opgeknapt. De opknapbeurt van het Rijksmonument volgt op die van een ander monumentaal pand, het voormalige brugwachtershuis. Dat pand werd in 2015 opgeknapt. Vereniging Hendrick de Keyser zet zich in voor het behoud van architectonisch of historisch belangrijke gebouwen en hun interieur. Het bezit van Vereniging Hendrick de Keyser is zeer divers: van Renaissance tot art deco, van Abraham van der Hart tot Rietveld. De collectie geeft een representatief beeld van de Nederlandse architectuur- en interieurgeschiedenis.

Informatie verkregen via Route You en foto’s via Rijksmonumenten.

Dokkum toen en nu: Theehandel Boersma

Theehandel BoersmaDe historische binnenstad van Dokkum kent tal van bijzondere plekjes met een goed verhaal. Zowel binnen als buiten de binnenstad zijn de afgelopen jaren gebouwen gesloopt, opgeknapt of nieuwgebouwd. In-Dokkum.nl duikt in de rubriek ‘Dokkum toen en nu’ de geschiedenis in. Waarom heeft een straatnaam die naam gekregen? En wat stond er vroeger op de plek van wat er nu staat? In deze editie: De theehandel van Boersma, momenteel is hier een winkel gevestigd met tweedehands spullen. 

Reclamealbums
Theehandel Boersma, opgericht in 1848, is één van de vele koffie en theebedrijven die in de twintiger en dertiger jaren een aantal van de bekende, grote reclamealbums verspreidden. Boersma is een bijzonder geval, omdat daarnaast enkele uitzonderlijke albums uitgebracht werden. Boersma begint na de eerste wereldoorlog met om de drie jaar een reclamealbum. In 1933 komt Boersma met het album Van Zuiderzee en IJsselmeer dat door geen enkel ander bedrijf is uitgebracht. Door de aanhoudende recessie moet Boersma noodgedwongen ook koffie gaan verkopen, waarbij ook plaatjes gedaan worden. Drukkerij De IJsel in Zwolle, die drukwerk verzorgt voor een aantal koffie- en theebedrijven, springt in 1937 in het gat van de grote reclamealbums. De IJsel maakt een groot ingebonden reclamealbum met 100 zwart-wit fotoplaatjes, gewijd aan het huwelijk van prinses Juliana, en in 1939 een tweede t.g.v. de geboorte van Beatrix. Beide worden uitgegeven door een aantal koffie- en theebedrijven, waaronder Brandsma.  Boersma maakt er later een goedkoop geniet boek zonder tekst voor, zoals het album voor de reliëfplaatjes, met een zwart-wit kopie van de voorkant van het album van De IJsel erop geplakt, waarbij vergeten is de naam van de schrijver te verwijderen.

100-jarige bestaan
In 1948 bestond Boersma 100 jaar. Dat werd gevierd met het uitgeven van “Het vogelleven”. Hierna ging Boersma weer in het buitenland op zoek naar nieuwe reclameplaatjes. Hij maakt een Duits album zonder tekst; “Vom Wikinger-Schiff zum Düsenjäger. Hij vervolgt dit kostbare album met series van deze plaatjes. Hij kiest “Historische taferelen” en “Dieren” en wel van beide alleen het tweede deel. Hierbij wordt het model van de albums van Honig overgenomen, met losse bladen en dunne kartonnen omslag, bijeengehouden met een bind- koord. Boersma neemt in het eerste album tekstregels onder de plaatjes op, maar kiest bij het tweede album weer voor een volledig tekstloos album, en de oorspronkelijke uitvoering van de plaatjes met drietalige opdruk.  Hierna wordt van Boersma niks meer vernomen.

Tweedehands verkoop
Momenteel is de winkel z.g.a.n. (zo goed als nieuw) in dit pand aan de Kleine Breedstraat gevestigd. Dit is een boetiekje met tweedehands kleding, tassen, sieraden en home accessoires. Sinds zaterdag 31 augustus 2019 is deze winkel geopend. Z.g.a.n. wil een duurzaam alternatief zijn voor de fast-fashionindustrie en stilstaan bij wat er al is. De winkel is geopend op woensdag en vrijdag van 13 tot 16 uur, op zaterdag van 12 tot 16 uur en op koopzondagen. Op deze dagen zijn ze aanwezig om tweedehands spullen aan te nemen en te verkopen.

Oude foto’s van Oud-Dokkum. Tekst verkregen via Plaatjesalbum.

Dokkum toen en nu: B&B De Koesfabriek

De historische binnenstad van Dokkum kent tal van bijzondere plekjes met een goed verhaal. Zowel binnen als buiten de binnenstad zijn de afgelopen jaren gebouwen gesloopt, opgeknapt of nieuwgebouwd. In-Dokkum.nl duikt in de rubriek ‘Dokkum toen en nu’ de geschiedenis in. Waarom heeft een straatnaam die naam gekregen? En wat stond er vroeger op de plek van wat er nu staat? In deze editie: B&B De Koesfabriek, waar vroeger de drukkerij van de Nieuwe Dockumer Courant gevestigd was. 

Drukkerij Nieuwe Dokkumer Courant
Het pand gevestigd aan Oranjewal 22 werd gebouwd rond 1600. De oude drukkerij van de Nieuwe Dockumer Courant was hier gevestigd van 1903 tot 1993. Daarvoor is het als schutkerk voor remonstranten gebruikt, maar werd later ook weverij lagere school. Van 1995 tot 2007 was er een horlogefabriek gevestigd. Toen is er een woonhuis van gemaakt. De Nieuwe Dockumer Courant volgt het nieuws in de gemeente Noardeast-Fryslân, Dantumadiel, Ameland en Schiermonnikoog. De Nieuwe Dockumer Courant is een uitgave van NDC Mediagroep.

Samenvoeging kranten en het pand
De krant verschijnt elke woensdag en de lezer krijgt kort en vlot geschreven lokaal en regionaal nieuws aangeboden. Er wordt veel aandacht gegeven aan thematische en populaire onderwerpen zoals cultuur en evenementen. Vanaf woensdag 5 mei 2021 worden de titels Kollumer Courant en Nieuwe Dockumer Courant samengevoegd onder de titel Nieuwe Dockumer Courant. De naam van de Kollumer Courant heeft geen lange historie en daarom is deze keuze gemaakt. Door het combineren van deze weekbladen kunnen kosten worden bespaard. Oranjewal 22 is een beschermd stadsgezicht van Dokkum met een woonhuis als functie. Het is een statig, diep, tweelaags langspand met diepe achterbouw. Het pand heeft een zadeldak met voorschild en de gevelindeling is gewijzigd in de 18e en 19e eeuw en is nu een lijstgevel.

Appartement en reserveren
B&B De Koesfabriek is een prachtig ingericht appartement op de eerste verdieping. Er is een gastenverblijf beschikbaar voor maximaal vier volwassenen en deze is compleet en sfeervol ingericht in landelijke stijl met oude bouwmaterialen en bedstedes. Gasten hebben een eigen entree, privé-badkamer, zitgedeelte, eetgedeelte en keuken tot hun beschikking. Een heerlijk ontbijt wordt in de ochtend op de kamer bezorgd. Sinds 2016 worden gasten hier welkom geheten. In de oude drukkerij wonen Mient Dantuma, zijn vrouw Marian en dochters Sannah en Ismay. Van een grote lege ruimte hebben ze een woonhuis over twee etages gemaakt. Reserveren is alleen mogelijk voor leden van hetzelfde huishouden en voor maximaal 4 personen. De minimale verblijfsduur is twee nachten, maar dit kan variëren afhankelijk van de datum. Reserveren kan via de eigen website, maar ook via andere sites zoals booking.com en bedandbreakfast.nl.

Hoofdfoto van Oud Dokkum. Onderstaande foto’s van B&B Koesfabriek. 

 

Dokkum toen en nu: Het Stadhuis

De historische binnenstad van Dokkum kent tal van bijzondere plekjes met een goed verhaal. Zowel binnen als buiten de binnenstad zijn de afgelopen jaren gebouwen gesloopt, opgeknapt of nieuwgebouwd. In-Dokkum.nl duikt in de rubriek ‘Dokkum toen en nu’ de geschiedenis in. Waarom heeft een straatnaam die naam gekregen? En wat stond er vroeger op de plek van wat er nu staat? In deze editie: Het Stadhuis van Dokkum, vroeger het Mockema Blauhuis. 

Het Mockema Blauhuis
Het Mockema Blauhuis was waarschijnlijk een zaalstins die al in de zestiende eeuw werd afgebroken. Dokkum was de meest verkoperste stad van heel Friesland. Dit betekende dat de bestuurlijke functies al snel in de handen kwamen van de burgers. De oude grond bezittende adel had weinig meer in te brengen in het bestuur van de stad en verliet de stadshuizen. Het Mockema Blauhuis had een leien gedekte kap, het was aan de breedte van de Zijl gebouwd en er was een zaal die ongeveer tweederde van de oppervlakte besloeg en daarnaast ook een klein vertrek had. Het huis has een scheidingswand. Aan één of beide zijden van deze wand was de stookplaats aangebracht. Deze wand is bepalend gebleven voor de asymmetrische indeling van het stadhuis door de eeuwen heen. Het Mockemahuis was gebouwd door metselaar en steenhouwer Jacob Lous ut Harlingen. Het stadhuis is op de fundamenten van het Mockemahuis gebouwd.

Van Mockemahuis naar Stadhuis 
Op 3 september 1607 besloot het stadsbestuur van Dokkum tot de bouw van het stadhuis. Het Mockemahuis werd grondig verbouwd tot stadhuis. Het stadhuis dat tussen 1607 en 1610 gebouwd werd, werd asymmetrisch. Net naast het midden kwam de ingang en de grote gevelsteen werd gemaakt van natuursteen. Boven op de toren stond een achtkante lantaarnspits en een windvaan in de vorm van een schip. In 1717 werd deze vervangen door een grotere. Hierdoor kwam er plaats voor een klokkenkoepel. Op donderdag 29 november 1610 werd het stadhuis in gebruik genomen. In het midden van de 18e eeuw werd het stadhuis te klein dus werd er in 1756 door de burgemeester besloten om het naast het stadhuis gelegen pand te kopen. Dit werd tussen 1761 en 1762 zo gebouwd dat de vloeren op de verdiepingen aansloten met die van het stadhuis. Ook werd zo het dak op dezelfde hoogte verplaatst.

Grote verbouwing en schilderijen
In 1835 vond er nog een grote verbouwing plaats. Al het maniëristiche verdween en daarvoor in de plaats kwam de classicistische bouwstijl. Het maniërisme of de late renaissance is de stijl die volgde op de hoog renaissance. Deze stijl komt alleen nog terug in de Groene Kamer met een schouw. Het classicisme is een beweging die tussen 1640 en 1720 een terugkeer naar de klassieke Griekse en Romeinse voorbeelden voorstond. De rolgevel werd vervangen door een fronton met het door Jacob Lous gemaakte beeld van vrouw Justitia. De schilderijen uit 1763 van Daniël Reynes zijn in de raadzaal geplaatst in een grenenhouten betimmering. Het eerste schilderij verbeeldt de geschiedenis, de schilderkunst, de oudheid en de oceaan, de altijd een gevaar voor Dokkum is geweest. Het tweede schilderij laat de opkomst van het christelijk geloof zien. Het derde schilderij toont de oorlogen, waaronder de overwinning op de Spaanse bezetter. Ook is er afgebeeld hoe Dokkum protestants werd. Het laatste schilderij laat de bloei van Dokkum zien. Ook zijn er schilderijen van onder andere Burmania. De schilderijen beelden vooral de roem en dapperheid van de Dokkumers uit.

Het gemeentehuis
In het hart van Dokkum, op de Zijl, de vroegere zeesluis, staat nu het stadhuis van Dokkum. Het stadhuis is sinds 1984 het gemeentehuis van Noardeast-Fryslân. Tegenwoordig wordt er niet meer vergaderd in de burgemeester- en de wethouderskamer. Dit gebeurt in de naastgelegen gebouwen en in de Koningstraat.

Info verkregen via www.dokkum.nl en www.stinseninfriesland.nl. Foto’s van Rijksmonumenten en www.friesland.nl.

 

Dokkum toen en nu: De Bonifatiuskapel

BonifatiuskapelDe historische binnenstad van Dokkum kent tal van bijzondere plekjes met een goed verhaal. Zowel binnen als buiten de binnenstad zijn de afgelopen jaren gebouwen gesloopt, opgeknapt of nieuwgebouwd. In-Dokkum.nl duikt in de rubriek ‘Dokkum toen en nu’ de geschiedenis in. Waarom heeft een straatnaam die naam gekregen? En wat stond er vroeger op de plek van wat er nu staat? In deze editie: De Bonifatiuskapel, met zijn rijke historie.

Bonifatius
Op 5 juni in 754 werd Bonifatius bij Dokkum vermoord. De martelaarsdood van Bonifatius bracht destijds zo’n schok teweeg in het toenmalige Frankische rijk dat er meer aandacht, tijd en geld werd besteed aan de kerstening van heidenen. Het jaar biedt ook een aanknopingspunt bij het nadenken over de rol van het latente Germaanse heidendom in het Christelijk geloof. In 2004 vond de moord precies 1250 jaar geleden plaats en dit werd op verschillende manieren vermeld en herdacht. Op tachtigjarige leeftijd reisde Bonifatius naar Utrecht, om zich opnieuw aan de zending onder de Friezen te wijden.

De missie liep niet zoals gepland en op 5 juni 754 werd hij op weg naar een doopfeest in Dokkum overvallen. Hij probeerde zich te verdedigen door met een boek de zwaardslagen op te vangen, maar dat mocht niet baten. Bonifatius wilde graag een rol spelen in het kersteningproces en vertrok daarom in 716 voor het eerst naar Friesland, omdat zij nog een Germaanse godsdienst hadden. Het lukte hem niet om de Friezen te bekeren en daarom keerde hij in het najaar terug naar Engeland, waar hij geboren was. Na de dood van Bonifatius werd hij gelijk heilig verklaard. Tot op de dag van vandaag wordt er in de abdij in Fulda een boek bewaard met sporten van het zwaard waarmee Bonifatius zich mogelijk mee had verdedigd.

De bron
Er zijn verschillende verhalen bekend over het ontstaan van de bron. Wel werd er geloofd dat de bron geneeskrachtige werking had, omdat er in 1990 een kind in het water werd gedompeld en daarna op onverklaarbare wijze haar kinkhoest kwijt was. Sindsdien hebben veel mensen heil ervaren en kracht geput door in aanraking te komen met dit water. Vanaf 1993 is de bron door een buizensysteem binnen de omheining van het Bonifatiuspark gebracht. Kunstenaar F. ram bracht een zonnewijzer en een wereldbol aan zodat in en rond de “waadplek” de kracht van het water en de figuur Bonifatius uit werd gebeeld. Ook is er toen een voorziening gekomen om op eenvoudige manier bronwater te tappen. De bron is eeuwenlang erg belangrijk geweest voor de watervoorziening van Dokkum. De bierbrouwerijen profiteerden van het heldere en schone water uit de Fontein.

De bouw
In 1934 begon men met de bouw van de kapel met 2000 zitplaatsen. Het ontwerp van deze bouw kwam van architect M.W. Valk uit ’s Hertogenbosch. De eerste steen werd op Bonifatiusdag, 5 juni 1934 gelegd door Mgr. Vaas, de deken van Leeuwarden. Twee maanden later werd de kapel ingewijd en het altaar geconsacreerd door G. Jansen, aartsbisschop van Utrecht. De kapel werd betreden door een driedelige, rondbogige toegangspoort. De muren van de poort en de wanden van de kapel zijn uitgevoerd in grote gele kloostermoppen. De stenen die gebruikt werden voor de bouw werden gebakken in de steenfabriek Schenkeschans bij Leeuwarden. De zitplaatsen zijn halfrond gebouwd zodat het priesterkoor met altaar van alle kanten goed zichtbaar is. Het altaar en de zitplaatsen zijn overkapt door een dak met houtconstructie. Het niet overdekte deel, houdt de gelovigen verbonden met de natuur. Aan de wanden is een expositie te zien met de geschiedenis van H. Bonifatius en de tentoonstellingsborden worden onderbroken door kleine glas-in-lood ramen.

Titus Brandsma en het park
Het gebouw heeft een neo-romaans karakter. Pater Titus Brandsma, groot voorstander van bedevaarten naar Dokkum, was enthousiast over het ontwerp van de kapel en hij schreef op 1 november 1936: “Hier is iets origineels ontworpen, eenvoudig en toch waardig, landelijk en toch een monument, een tent en niettemin een kerk, een plaats ter viering van de Heiige Geheimen in de openlucht en toch van alle kanten beschut, een ideale oplossing.” In het park rondom de kapel staan veertien kruiswegstaties van de beeldend kunstenaar Jacq. Maris uit Malden opgesteld. Deze staties zijn in terracotta uitgevoerd en opgenomen in kleine kapelachtige bouwsels. Opgetrokken uit kloostermoppen die afkomstig waren van de lang afgebroken kloosters in de omgeving. In de twaalfde statie werd een gedenkplaat voor Dr. Titus Brandsma opgenomen. Op de plaat staat de strofe van een vers dat hij schreef tijdens zijn gevangenschap in Scheveningen tijden de Tweede Wereldoorlog.

Huidige gebruik Bonifatiuskapel
De Bonifatiuskapel is geopend van 1 juni tot 15 september op woensdag- en zondagmiddag van 14.00 tot 17.00 uur. Groepsrondleiding en bezoek aan de kapel is op afspraak het hele jaar door mogelijk. Ook voor scholieren, studenten en internationale groepen. Iedere donderdag om19.00 uur is er een Eucharistieviering in de pelgrimskapel, maar deze is helaas tot nadere kennisgeving opgeschort. Het processiepark is dagelijks vrij toegankelijk, maar van 20.00 tot 07.00 uur gesloten voor publiek. De kapel is te huur voor culturele evenementen, bruiloften, lezingen etc.

Informatie en gekleurde foto’s van www.bonifatiuskapel.nl en www.friesland.nl. Zwart-wit foto’s verkregen via Rijksmonumenten en Meertens Instituut.

Bonifatiuskapel

Bonifatiuskapel

Bonifatiuskapel

Bonifatiuskapel